തട്ടേക്കാട്-ഉം പിന്നെ ഉണക്ക ആന പിണ്ഡവും
Monday, January 25, 2010
തടാകകരയില് കുറച്ചു ആളുകള് കൂടി നില്ക്കുനതു കണ്ടാണ് ഞാന് അങ്ങോട്ട് ചെന്നത്. അവര് എന്തോ തടാകത്തിലേക്ക് എറിഞ്ഞിട്ടു കൊടുക്കുനുണ്ട്. അവിടെ ചെന്നപോള് അല്ലെ രസം മനസിലായത്.. എറിഞ്ഞു കൊടുക്കുനെ 'മലര്' തിന്നുവാന് വന്നു കൂടിയിരിക്കുകയാണ് ഒരു വലിയ കൂട്ടം മീനുകള്. ഇത്രെയും വലിപ്പമുള്ള മീനുകളെ ഞാന് ജീവനോടെ നേരില് ആദ്യമായി കാണുന്നത് അന്നാണ്. തടാകം ഇളക്കി മറിച്ച് അവര് തിന്നുനത് കാണാന് തന്നെ ഒരു രസം. അവിടെ നിന്ന് കുറച്ചു കൂടി ചെന്നപോള് തടാകത്തിന്റെ നടുക്ക് വലിയ ഒരു പാറ. പാറയുടെ മുകളില് മനോഹരമായി "സണ് ബാത്ത്" ചെയുന്നൂ കുറെ മുതലകള്! അങ്ങന്നെ ഒരു പക്ഷി സങ്കേതം കണ്ട സന്തോഷത്തില് അന്ന് അവിടെ നിന്ന് മടങ്ങി.....
ഇത്രേ മാത്രം അല്ല. ഇനിയും ഉണ്ട് ഒരുപാടു ആ സങ്കേതതിന്നേ കുറിച്ച് വര്ണ്ണിക്കാന്. പക്ഷെ എന്റെ വിഷയം ഇതല്ല.
----
ഇന്ന്
തട്ടേക്കാട്-ഉം പിന്നെ ഉണക്ക ആന പിണ്ഡവും!
ഒരു രണ്ടു മാസങ്ങള്ക്ക് മുന്പാണ് വീണ്ടും "തട്ടേക്കാട്"-ലേക്ക് പോവുവാന് അവസരം കിട്ടിയത്. "തട്ടേക്കാട്" എന്ന പേര് കേട്ടാല് തന്നെ അന്ന് ടീവിയില് കണ്ട ആ "കൂകൂ" ഇനത്തില് പെട്ട പക്ഷികളുടെ ശബ്ദമായിരുനൂ മനസ് മുഴുവന്. അത് പോലെ ഒരുപാടു തരം പക്ഷികള് ഉണ്ടെന്നു സഹയാത്രികനും, സ്വന്തം സ്വന്തക്കാരനായ NRI - "സലിം" പറഞ്ഞപോള് പിന്നെ അപ്പീല് ഇല്ലാതെ കൂടെ പോവാന് തീരുമാനിക്കുകയയിരുന്നൂ.ഒരു വിലകൂടിയ ക്യാമറയും എടുക്കാന് തീരുമാനിച്ചു കൂടെ (ഉടമ സ്വന്തം സലിം). കാരണം കാണുന്ന പക്ഷികളെ എല്ലാം പകര്ത്തണം. ഒരു മുതല് കൂട്ടായി സൂക്ഷികണം എന്നൊക്കെ സലിം പറഞ്ഞപ്പോള് പോകുനതിന്നു മുന്പ് കുറച്ചു ട്രെയിനിംഗ് വേണ്ടേ എന്ന് ഞാന് അങ്ങോട്ട് ഒരു കാച്ച് കാച്ചി. അത് പുള്ളിക്ക് വളരെ ഇഷ്ട്ടമായത് കൊണ്ട്, എനിക്ക് രണ്ടു മണികൂര് ട്രെയിനിംഗ് തരികയും, പുള്ളിയുടെ അഭ്യാസങ്ങള് പലതും എന്നെ കാണിക്കുകയും, വിലകൂടിയ സൊന്തം "ക്യാമറ" പുറമേ കാണുന്ന പോലെ നിസാരകാരനല്ല എന്ന് തെളിയിക്കുകയും, പുള്ളിയുടെ കുറച്ചു മനോഹരമായ ഫോട്ടോസ് കാണിക്കുകയും ചെയ്തപോള് എനിക്ക് മുന്പ് കാച്ചിയ പോലെ ഉള്ള ചോദ്യം ഇനി മേലാല് ആരോടും കാച്ചില്ല എന്ന് തീരുമാനിക്കാന് അതികം സമയം വേണ്ടി വന്നില്ല.
ട്രെയിനിംഗ് കഴിഞ്ഞു സലിമിന്റെ ഉമ്മ തന്ന ജ്യൂസ് കുടിച്ചപോള് ഒരു ആശ്വാസം! കുറച്ചു സമയം പോയാലെന്ത്, ജ്യൂസ്-ഇന്റെ കൂടെ കടിക്കാന് ഗള്ഫ്ഇല് നിന്ന് കൊണ്ട് വന്ന "ബതാമോ", "പിസ്തയോ"... അലെങ്ങില് ചോക്ലേറ്റ്-ഓ ഒന്നും ഇല്ലേ എന്ന് ചോതിക്കണോ, വേണ്ടയോ എന്ന് മനസ്സില് ഉണ്ടായിരുനൂ. പക്ഷെ ഞാന് ചോതിച്ചില്ല! മാത്രമല്ല പറമ്പില് കൂടി നടന്നും, കിടന്നും, പറന്നുമെല്ലാം ഞാന് എടുത്ത ചുവന്ന വണ്ടിന്റെ ഫോട്ടോ സലിമ്ജിയെ കാണിച്ചു കൊടുത്തു, അത് കണ്ടു അഭ്യാസി മിസ്റ്റര് സലിം "നിന്നില് ഒരു ഫോട്ടോഗ്രാഫര് ഒളിഞ്ഞിരിക്കുനൂ" എന്ന് പറയും എന്ന് ഞാന് പ്രദീക്ഷിച്ചു. പക്ഷെ ഉണ്ടായില്ല...
അങ്ങന്നെ വാങ്ങിയിട്ട് ഇത് വരെ ഉപയോഗിക്കാന് അവസരം ഉണ്ടാകാതിരുന്ന "സിക്സ് പോകറ്റ് കാര്ഗോ പാന്റ്" (വില രണ്ടായിരം, ഡിസ്കൌണ്ട് കുറച്ചാല് എഴുനൂറു) നാളത്തെ ആ യാത്രക്ക് ഉപയോഗിക്കാം എന്ന് എന്നെ തോന്നിച്ചത് മറ്റേആള് തന്നെ - സ്റ്റീവ് ഇര്വിന് (അനിമല് പ്ലാനെറ്റ്-ലെ മറ്റേ മൂപര്! മരിച്ച് പോയ...). മഹാനായ അദേഹത്തിന്റെ കുറെ പോസുകളും, നടത്തവും എല്ലാം രാത്രി ഉറങ്ങാതെ ഇരുന്നു പഠിച്ചു (കടപാട്- യുട്യൂബ് ) പിറ്റേന്ന് അതിരാവിലെ തന്നെ കുളിച്ചു, പൌഡര് ഇട്ടു, സ്പ്രേ കൂടി അടിച്ചു മിനിഞ്ഞാന്ന് ഇട്ടു വച്ച ഷര്ട്ട് വിയര്പ്പു മണകാതാക്കി , സിക്സ് പോകറ്റ്ഉം കേറ്റി കണ്ണാടിയുടെ മുന്പില് എത്തിയ എന്നെ കണ്ടപ്പോള്, എനിക്ക് രോമാഞ്ഞമുണ്ടായി! ഇന്ന് കിളികള് എല്ലാം എന്നെ നോക്കി പറയും "ഐ ലവ് യു"!, ശേഷം എന്റെ കൂളിംഗ് ഗ്ലാസ് എടുക്കാന് ചെന്നപോഴാണ് ഓര്മവന്നത്. ഞാന് അത് വാങ്ങിയിട്ടില്ലല്ലോ!... പക്ഷെ പതറാതെ ഞാന് സമയം നോക്കുമ്പോള് അഞ്ചു മണി. മൈ ഗോഡ്. കിളികള് എണീക്കാന് നേരം ആവുനൂ. വേഗം കിട്ടിയതെലാം എടുത്തു എല്ലാ പോക്കറ്റ്-ലും കേറ്റി സലിംജി യുടെ വീട്ടിലക്ക്....
അവിടെ ചെന്നപോള് അല്ലെ.. അദേഹം മക്കളായ രണ്ടു പേരെ കൂടി കൂട്ടിയിരികുനൂ. ഈ ചെറിയ കുട്ടികളെ എങ്ങന്നെ ആ കാട്ടില് കൊണ്ട് പോകും? അദേഹം മനുഷ്യനാണോ? ഇവര് വന്നു ഉച്ച വച്ച് ഉള്ള കിളികളെയും കൂടി പറത്തികളയൂലെ, ഇനി ഇവരെ നോക്കാന് ഞാന് നടകേണ്ടി വരുമോ? ഇവരുടെ കയ്യില് നിന്ന് എങ്ങന്നെ ക്യാമറ വാങ്ങി ഫോട്ടോ എടുക്കും?. ഇങ്ങന്നെ ഉള്ള കാര്യങ്ങള് എല്ലാം എന്റെ മനസ്സില് തോന്നുന്ന നേരം ആ കുട്ടികളില് 'ആണ്' ഒരുത്തന് എന്റെ അടുത്തേക്ക് ഒരു ബുക്കുമായി വന്നു.
"അമ്ജുക്ക! യു നോ... ദിസ് തട്ടേക്കാട് ആന്ഡ് ദിസ്................. "
എന്ന് തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങള് വച്ച് കാച്ചുനത് കേട്ടു ഞാന് നാണിച്ചു പോയി. ഇതൊക്കെ ഇവന് എവിടെ നിന്ന് പഠിച്ചു? എന്നെ ഇവന് ഇനി ചോദ്യം ചോതിച്ചു കുഴക്കുമോ?.. ഇത്രയ്ക്കു വിവരം ഉണ്ടായിട്ടും എന്ത് കൊണ്ട് എട്ടാം ക്ലാസ്സ് വരെ എത്തിയുളൂ? ഈ ഗള്ഫ്-ഇല് കിടക്കുന്ന ഇവന്നു....... മുതലായ സംശയങ്ങള് മനസ്സില് മിന്നി മറഞ്ഞു എങ്കിലും, എല്ലാത്തിനും ഞാന് "യെസ്... ഓക്കേ.. കറക്റ്റ്" മുതലായ വിലയേറിയ ഉപദേശവും കൊടുക്കുകയും, തുടര്ന്ന് അവനെ ഞാന് കാറിന്റെ ബാക്ക് സീറ്റില് കൊണ്ടിരുത്തി. അപോഴാണ് കണ്ടത് അവന്റെ അനിയത്തി വേറെ ഒരു ബുക്കുമായി എന്നെ ലക്ഷ്യം വച്ച് വരുന്നു. പിന്നെ താമസിച്ചില്ല. മൊബൈല് ഫോണ് എടുത്തു ചെവിയില് വച്ച്, ഒരു ഹല്ലോയും പറഞ്ഞു കാറിന്റെ ഫ്രണ്ട് സീറ്റില് കേയറി ഞാന് ഇരുനൂ.
ഈ സമയം സലിംജിയുടെ വിളി പുറകില് നിന്ന്. ചെന്നു നോക്കുമ്പോള് കാണുന്ന കാഴ്ച.. ഒരു വലിയ കെട്ടുമായി നില്ക്കുനൂ അഭ്യാസി കം NRI സലിംജി. കെട്ടു മുഴുവന് കാമറ വാങ്ങിയപോള് കൂടെ കിട്ടിയ കോലും, വള്ളികളും ആണെന്നും, എല്ലാം ഇന്ന് നമുക്ക് ഉപയോഗം വരും എന്നും അങ്ങേരു പറഞ്ഞപോള്, "ഇതിന്റെ വല്ല കാര്യവും ഉണ്ടോ? കഴിവുണ്ടെങ്ങില് ഉലക്ക പുറത്തും കിടക്കാം" എന്ന് അദ്ദേഹതിനെ ഉപദേശിക്കാന് ആരുമില്ലല്ലോ എന്നതൊര്ത്തു എനിക്ക് ഉറക്കെ ചിരിക്കാന് തോന്നി!
പിന്നെ കമാനോരക്ഷരവും മിണ്ടാതെ എല്ലാം എടുത്തു വണ്ടിയില് കേയറ്റി നേരെ തട്ടേക്കാട്! പോകുന്ന വഴിക്ക് കൂടെ വേറെയും കുട്ടികളെ കയറ്റി ആ ദ്രോഹി. എല്ലാം കണ്ടു കണ്ണും തിരുമി ഞാന് അങ്ങന്നെ ഇരുനൂ!
വഴിയെലാം ഞാന് ഒരു വിതത്തില് അങ്ങേര്ക്കു പറഞ്ഞു കൊടുത്തു. അവസാനം നാട്ടുകാരുടെ കൂടി സഹായത്തോടെ തിരിച്ചു തട്ടേക്കാട് വന്നു എത്തി. ഡാം-മിന്നു മുഗളില് ആ പാലത്തില് നിന്നാല് കാണുന്ന കാഴ്ച ഇവടെ എഴുതാന് പറ്റില്ല. അത് നിങ്ങളും കാണണം. അത്രയ്ക്ക് മനോഹരം. കുറെ പ്രാവുകള് ഡാമിന്റെ മുഗളിലൂടെ വലം വച്ച് പറന്ന് നടക്കുനെ ഫോട്ടോ എടുകണം എന്ന് ഞാന് പറഞ്ഞതാണ്. ആരും കേട്ടില്ല. ക്യാമറയും എടുത്തില്ല. അകത്തേക്ക് പോവാം എനിട്ട് തുടങ്ങാം "അംഗം" എന്ന് സലിംജി. മുതലാളി അല്ലെ. ഞാന് ഒരക്ഷരം മിണ്ടാതെ വണ്ടിയില് കേയറി. പണ്ടേ മുതലാളി പറഞ്ഞാല് ഇഷ്ട്ടമലെങ്ങിലും ഞാന് ഒരക്ഷരവും മിണ്ടില്ലട്ടോ!
തട്ടേക്കാട് - Dr സലിമാലി തന്റെ യാത്രകളുടെയും, നിരീക്ഷണങ്ങളുടെയും ഫലമായി മലയാളിക്ക് സമ്മാനിച്ച ആ അത്ഭുത സങ്കേതം! ഏകദേശം മുന്നൂറില് പരം പക്ഷി വര്ഗത്തെ 1983 കാലയളവില് കണ്ടത്തുകയും, അതിന്റെ ഫലം എനോണം തട്ടേക്കാട് ഒരു പക്ഷി സങ്കേതമായി ജനിക്കുകയും ആയിരുനൂ. പക്ഷികള് അറിഞ്ഞോ ആവൊ? അറിഞ്ഞാലും ഇല്ലെങ്കിലും എല്ലാ മലയാളി സഹോതരന്മാരും അറിഞ്ഞു എന്നതിനു തെളിവായി തലയ്ക്കു രൂപ 500 /- കൊടുത്താലെ ഗൈഡ്ന്റെ കൂടെ അകത്തേക്ക് കടത്തി വിടുകയുള്ളു എന്ന് ഗേറ്റ് കവല്കാര്.
എന്താ ഇത്രെയും രൂപ എന്ന് ചോതിച്ചപോള് അല്ലെ കാര്യം പിടിക്കിടിയത്. പക്ഷി സങ്കേതം ആയി പ്രക്യാപനം വന്ന അന്ന് തുടങ്ങി, മഹാ മലയാളി കുടിയന്മാര് കുപ്പിയുമായി കിളികളെ കണ്ടു വെള്ളമടിക്കാന് തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന മെയിന് സ്ഥലം തട്ടേക്കാട് ആക്കുകയും, അന്ന് മുതല് ഈ കാലയളവില് വന്നു കുടിച്ചു കൂതാടിയ മഹാന്മാരുടെ ശല്യം കാരണം, പക്ഷികളുടെ വരവ് കണ്ടമാനം കുറഞ്ഞു എന്ന് ഏതോ വിദേശി പക്ഷി സ്നേഹി കൊടുത്ത പരാതിയുടെ മേല് അനോഷണം നടത്താന് വന്ന സംഘം തലവന്, സങ്കേതതില്ലേ കാഴ്ച കണ്ട ഉടനെ തന്നെ കുപ്പി കച്ചവടം തുടങ്ങി കോടികള് ഉണ്ടാക്കുകയും ചെയ്തു. അത് കണ്ടേ വേറെ ഏതോ ഒരു അസൂയകാരന് കൊടുത്ത കേസില് മേല്, വീണ്ടും അനോഷണം നടത്താന് ഗവണ്മെന്റ് തീരുമാനിക്കുകയും, അതില് ഉള്ള ഏതോ നല്ല മനുഷ്യര് കൊടുത്ത റിപ്പോര്ട്ട് നടപാക്കലിന്റെ ഭാഗമാണ് 500 /- രൂപ തലയ്ക്കു കാശും, കൂടെ ഒരു ഗൈഡ്ഉം മസ്റ്റ് ആക്കി. (കുടിയന്മാരുടെ വരവും നില്ക്കും, ഗവണ്മെന്റ്-ന്നു കാശും കിട്ടും). പക്ഷെ അത്ഭുതം എന്ന് പറയട്ടെ അതിന്നു ശേഷം ഒരു കുടിയന് മൂരാച്ചികളും ആ വഴി പോലും വനിട്ടില്ല എന്ന് സത്യം ചെയ്തു ഗേറ്റ് കാവല്കാരന് നിറകണ്ണുകളോടെ പറഞ്ഞപോള് ഞാന് വിശ്വസിച്ചു പോയി!
എന്തായാലും വന്നതല്ലേ, കാശു കൊടുത്തേക്കു സലിക്ക എന്ന് പറഞ്ഞതും NRI കാശെടുത്ത് വീശി. കൂടെ അവിടെ സ്റ്റോര്-ഇല് നിന്ന് Dr സല്ലിമാലിയുടെ പടം ഉള്ള ഒരു ടിഷര്ട്ട്ഉം എടുത്തു ഞാന് കയ്യില് വച്ചു. പക്ഷികള്ക്കും ഒരു ഹരമായി കോട്ടെ!അങ്ങന്നെ തുടങ്ങി ഞങ്ങള്ളുടെ യാത്ര.
"ഇല്ലി" കാടിനിടയിലൂടെ നടന്നു നീങ്ങിയപോള് ഒരു തന്നുപ്പു അനുഭവപെടുനുണ്ടായിരുനൂ, ശരീരത്തിന്നു മാത്രമല്ല.. മനസിനും! എന്റെ നോട്ടം മുഴുവന് മരങ്ങളില് ആയിരുനൂ. പക്ഷികള് എവിടെ വേണമെങ്കിലും ഉണ്ടാവാം. പക്ഷി സങ്കേതമല്ലെ! കാടും, പക്ഷികളും എല്ലമായിരുനൂ മനസ് മുഴുവന്. നടന്നു നടന്നു ഒരു വലിയ കാടിന്റെ മുന്നിലെ ഗേറ്റില് എത്തി.
"അനുവാതമില്ലാതെ അകത്തേക്ക് കടക്കരുത് " എന്ന ഒരു വലിയ ബോര്ഡ് വച്ച ഗേറ്റ്. ഗേറ്റ്-ഇന്റെ സൈഡ്-ഇല് വളരെ മനോഹരമായ വഴി. ഗേറ്റ് വച്ച ശേഷം ഇത് വരെ തുറകേണ്ടി വന്നട്ടില്ല എന്ന് കണ്ടാല് തന്നെ മനസിലാവും. അങ്ങന്നെ ഗേറ്റ്-ന്റെ കുറെ ഫോട്ടോയും എടുത്തു ആ വഴിയിലൂടെ വീണ്ടും കാട്ടിലേക്ക്. നടന്നു .. നടന്നു .. നടന്നു ... കുറെ കഴിഞ്ഞപോള് എന്റെ കഴുത്തിന്റെ ഇടപാട് ഏതാണ്ട് തീരാറായി എന്ന് തോന്നിയപോള് ഞാന് മുന്നില് നടക്കുന്ന ഗൈഡ്-ഇനോട് ഈ പ്രകാരം ആരാഞ്ഞു,
"ചേട്ടാ, എത്ര ദൂരം കഴിഞ്ഞു ഇപ്പോള്?"
വലിയ ഗമയോടെ അദേഹം
"ഒരു മൂന്നു കിലോമീറ്റര്.. ഇനി ഒരു രണ്ടു കിലോമീറ്റര് കൂടി കഴിഞ്ഞാല് നമ്മള് മലയുടെ മുകള് എത്തും"
എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാന് പറ്റിയില്ല. കാട്ടിലൂടെ മൂന്നു കിലോമീറെര്? നേരെ ഉള്ള റോഡിലൂടെ ഞാന് ലൈഫില് നടനിട്ടില്ല മൂന്നു കിലോമീറ്റര്. ഞാന് നെഞ്ച് വിരിച്ചു നിന്നു! അപ്പോള് മിസ്റ്റര് സലിം ഒരു ചോദ്യം,
"ഇത് വരെ പക്ഷികളെ ഒന്നും കണ്ടില്ലല്ലോ?"
ഈ ചോദ്യം ഗൈഡ്-ന്നു തീരെ ഇഷ്ട്ടപെട്ടില്ല.
"പക്ഷികള് ഇത്തവണ വളരെ കുറവാണ്. പിന്നെ ... " അയാള് ഒന്നും പറയാതെ മുനോട്ടു.. പുറകില് വിയര്ത്തു കിളിച്ചു ഞാനും സലിമും... ഇതൊന്നും ഒന്നും അല്ല കാടെന്ന ഭാവത്തില് ഒട്ടും വിയര്കാതെ പുളേര് പട!
അങ്ങന്നെ ഒടുവില് ആ മലയുടെ മുകളില് എത്തി. അവിടെ ഗൈഡ് ഞങ്ങള്ക്ക് കുറെ ഉണക്ക ആന പിണ്ഡം കാണിച്ചു തരുകയും ഈ വഴി ആനകള് നടകാറുണ്ട്. അതിന്റെ അടയാളമാണ് ഈ പിണ്ഡം എന്ന് കൂടി പറഞ്ഞപോള്, ഇനി അയാള് കൊണ്ടിട്ടതാണോ ഈ "എലിഫന്റ് ഷിറ്റ്" എന്ന് എനിക്ക് സംശയം ഉണ്ടായതു സത്യം, പക്ഷെ അടുത്തുള്ള ഒരു മരത്തില് കുറെ പാടുകള് കാണിച്ചു തനിട്ടു, ആ പാടുകള് എല്ലാം ആന പുറം കടിക്കുമ്പോള് ഉരുമുനതാണെന്ന് കൂടി പറഞ്ഞു തന്നപോള്... സത്യം ഞാന് വിശ്വസിച്ചു. കാരണം മിനിഞ്ഞാന്ന് മാവില് കേയറിയപോള് ഇത് പോലെ ഒരു കൊതുകു എന്റെ മുതുകത്തു കടിച്ചതാ. ഞാന് അതുപോലെ മുതുകു മാവില് ഉരച്ചാണ് പരിഹാരം കണ്ടത്. പക്ഷെ മാവില് അല്ല എന്റെ മുതുകിലാണ് പാട് വീണത്. എന്നാലും ഞാന് വിശ്വസിച്ചു.. കാരണം ഞാന് ആന അല്ലല്ലോ!.
ഒടിവില് ആ പിണ്ഡം കണ്ടു കുട്ടികള് അന്തം വിടുകയും, ശേഷം അതിശയിച്ചു എന്നെയും സലിംനെയും മാറി മാറി നോക്കുകയും ചെയ്തു. അപ്പോള് തന്നെ ബാഗില് നിന്നു സലിം എല്ലാ കോലും ഫിറ്റ് ചെയ്തു പിണ്ഡം-ത്തിന്റെ വിവിത ആംഗിള് ഫോട്ടോഗ്രഫി കുട്ടികളെ പഠിപ്പികുകയും ചെയ്തു! ഞാന് മാറി ഇരുന്നൂട്ടോ. ഇതെല്ലം ഞാന് ഇന്നലെ പഠിച്ചതാണല്ലോ! അവിടെ വച്ചാണ് ജീവിതത്തില് ആദ്യമായി ഒരു ജീരക സോഡാ കിട്ടിയിരുനെങ്ങില് എന്ന് ഞാന് ആഗ്രഹിച്ചത്! ഒരു പെട്ടികട പോലും ഇല്ലാത്ത കാട്. വെറുതെയാണോ മലയാളികളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട ദാഹശമനിയായ കള്ള്മായി ഇങ്ങോട്ട് വരുനത്. കാട്ടില് വച്ചു ദാഹിച്ചാല് എന്ന ചയാനാന്നെ. ഒരു കാകയെ പോലും കാണാതെ ഉള്ള കിലോമീറ്റര്-സ് ആന്ഡ് കിലോമീറ്റര്-സ് യാത്ര.
വരുന്ന വഴിയില് ഗൈഡ് കറക്റ്റ് ആയി ഒരു മരത്തിന്റെ ഇടയിലൂടെ ഒരു കുറ്റികാട്ടില് ചെന്നു. മിണ്ടരുത് എന്നും പറഞ്ഞു അദേഹം അതിന്റെ അകത്തേക്ക് കടന്നു. കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞു "എലി പലച്ചരക്ക് കടയില് കയറിയ" സന്തോഷത്തില് വന്നു കൂടെ കൊണ്ട് പോയി ഒരു പക്ഷിയെ കാണുച്ചു തന്നു. "ഫ്രോഗ് മൌത്ത്" - മൂങ്ങയുടെ ഇനത്തില് പെട്ട ഒരു പക്ഷി താഴെ മരത്തില് ഇരിക്കുന്നു. വിശ്വസിക്കാന് കഴിഞ്ഞില്ല. എങ്ങന്നെ കറക്റ്റ് ആയി സ്പോട്ട് കണ്ടു പിടിച്ചു എന്നത് എന്നെ അതിശയിപിച്ചു. ഇനി അത് പ്ലാസ്റ്റിക് ആണോ എന്നും ഞാന് അയാളോട് ചോതിക്കുകയുണ്ടായി. പക്ഷെ അത് ഒറിജിനല് ആയിരുനൂ. ആ പക്ഷി തട്ടേക്കാട് മാത്രം കാണുന്ന ഒരു ഇനം പക്ഷി ആണെന്നും, അത് ഇരിക്കുന്ന സ്ഥലം ഒരു സീസണ് കഴിഞ്ഞേ മാറുകയുളൂ എന്നും മനസിലാക്കുകയും, കുറെ ഫോട്ടോയും എടുത്തു ഉറങ്ങുന്ന ആ പക്ഷിയെ അറിയികാതെ തിരിച്ചു പോന്നു...
നടന്നൂ... നടന്നു.. നടന്നു.. വീണ്ടും ആ പഴയ ഗേറ്റ്-ഇന്റെ അടുത്ത് എത്തിയപോള് കാട്ടില് നിന്ന് ഒരു പാട്ട്! "ഇല്ലി മുളം കാടുകളില്.. ലല്ല ലല്ലം പാടിവരും ....", കൂടെ കുറെ കയ്യടിയും! അതിശയം കാട്ടിനുള്ളില് പാട്ടോ?. ചെന്നു നോക്കിയപോള് ഒരു അഞ്ചു അംഗ മലയാളി സംഘം, ഗൈഡ്മാരുടെ കണ്ണ് വെട്ടിച്ചു കാട്ടില് കേയറി കള്ള് മോന്തുനൂ! ഉടന്നെ ഗൈഡ് ആരെയോകെയോ ഫോണില് വിളിച്ചു, ശേഷം കുടിയന്മാരുമായി ഉച്ചപാട് തുടങ്ങിയപോള്, കണ്ടു നില്ക്കാന് ഉള്ള ശക്തി ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ട് മാത്രം അവിടെ നിന്ന് വലിഞ്ഞു...
അങ്ങന്നെ യാത്ര തുടങ്ങിയ ആ സ്റ്റോര്-ഇല് എത്തി അവിടെ നിന്ന് കുറച്ചു കാട്ടു തേനും വാങ്ങി വീടില്ലേക്ക് (ഒറിജിനല് തേന് ആണ് എന്ന് അവര് പറഞ്ഞപോഴാണ് ഡ്യൂപ്ലിക്കേറ്റ് തേന് ആയിരുനൂ നമ്മള് എല്ലാം കടയില് നിന്ന് വാങ്ങുനത് എന്ന് മനസിലായത്)! വരുന്ന വഴി എന്റെ മനസ്സില് ഇന്നലെ സലിം പഠിപ്പിച്ചു തന്ന കാര്യങ്ങള് ഓരോനായി ഓര്മ വന്നുകൊണ്ടിരുന്നൂ, കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു വീണ്ടും ആ പയ്യന് അതെ ബുക്കുമായി വന്നിരിക്കുന്നൂ
"അമ്ജുക്ക.. സീ ദിസ് ഈസ് .." എന്ന് തുടങ്ങിയപോള് തന്നെ ഞാന് ആ ബുക്ക് വാങ്ങിച്ചു മറിച്ച് നോക്കി. കുറെ വര്ഷങ്ങള്ക്കു മുന്പ് ഏതോ മഹാന് തട്ടേക്കാട് വന്നു എടുത്ത പക്ഷികളുടെ ചിത്രങ്ങള്. കൂടെ എല്ലാ വിവരവും. മനോഹരം. എല്ലാം മറിച്ചു നോക്കി, പറ്റുനതൊക്കെ കാണാതെ പഠിച്ചു... അന്ന് രാത്രി തന്നെ ഭാര്യയോട് കണ്ട രൂപത്തില് പക്ഷികളെ കുറുച്ച് വിവരിച്ചു കൊടുത്തു. വയ്ഫും ഹാപ്പി! ഞാനും ഹാപ്പി!
ഞാന് ആരാ മോന്!
"ഇപ്പോള് മനസിലായില്ലേ പക്ഷികളും അറിഞ്ഞിരിക്കുനൂ, 'തട്ടേക്കാട്' ഒരു പക്ഷി സങ്കേതമാക്കി എന്ന്".
*******
നന്ദി!
അംജിത് നെടുംതോട്













