.......:: മിഴികള്‍!!!!

എന്നു പൊട്ടും മുല്ലപെരിയാർ?

2011-12-14T22:31:00.000-08:00

ഡൽഹിയിൽ ചെന്നു പ്രധാനമന്ത്രിയെ കണ്ട് നേതാക്കൾ ചായ കുടിച്ച്, അടുത്ത തവണ വരുമ്പോൾ ഒരു പാക്കറ്റ് ചായപൊടി കൂടി സോണിയ അമ്മായിക്കു കൊണ്ട് വരാം എന്ന വാക്കിന്റെ പുറത്തു പിരിഞ്ഞു. ഇറങ്ങിയപ്പോൾ നമ്മുടെ പ്രിയങ്കരനായ മുഖ്യന്റെ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളേ നോക്കി പ്രധാനമന്ത്രി പറഞ്ഞു "അടുത്ത സൽകാരത്തിനു തീർച്ചയായും ചായക്കൊപ്പം ബിസ്ക്കറ്റും ഉണ്ടാവും".

നനഞ്ഞ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു. മുഖ്യന്റെ ചുണ്ടിൽ മന്ദഹാസം വിടർന്നു. പതിയെ മന്ദഹാസം കൂട്ട ചിരിയായി....... തിരിച്ചെന്നുനതിനു മുൻപ് കോൺഗ്രസ്സ് നേതാക്കൾ പ്രധാനമന്ത്രിയിൽ വിശ്വാസ്മുണ്ടെന്നു പറഞ്ഞ് സമരങ്ങൾ ഒക്കെ പിൻവലിച്ചു. വിശപ്പെന്താണെന്നറിയാത്തവർ അവസരം നന്നായി മുതലെടുത്തു. പുറകെ, മറ്റ് പാർട്ടികളും അവസരം നോക്കി ഓടി രക്ഷപെട്ടു. വീണ്ടും നിസഹായരായ ജനത്തിന്റെ തലക്കു മുകളിൽ ചോദ്യച്ചിന്നം പോലെ മുല്ലപെരിയാറും, മലയുടെ അപ്പുറത്തു വടിവാളും, കുറുവടിയുമായി പാണ്ടിപടയും. ഇനി ഏതാനും മാസങ്ങൾ പ്രധാനമന്ത്രി വരുന്നതും കാത്ത് ഇരിക്കും. ഒടുവിൽ വരില്ലന്നു മനസ്ലായി കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും ജനം മുറവിളി കൂട്ടുമ്പോൾ, ചായപൊടിയുമായി നേതാക്കൾ ഡൽഹി ടൂർ. കേരളത്തിലെ നേതാക്കൾക്കു ഒരിക്കലും വിശ്വാസം നഷ്ടപെടാത്തിടത്തോളം കാലം പ്രധാനമന്ത്രി ചായയും കുടിച്ച് ചായ വിശേഷവും പറഞ്ഞിരിക്കും.

മുല്ലപെരിയാർ സമരം നേട്ടമുണ്ടാക്കിയതു തമിഴ്‌നാടിനാണു. അവർ മൂന്നാറിലെ തമിഴന്മാരെ ഇറക്കി ഒരു മാർച്ച് നടത്തി. ഇടുക്കി തമിഴ്നാടിനോട് ചേർക്കണം, ഞങ്ങൾക്കു തമിഴ് സർക്കാർ മതി, ഞങ്ങൾ തമിഴന്മാരാണു എന്നൊക്കെയായിരുന്നു പ്രകടനത്തിന്റെ ആവശ്യങ്ങൾ . മലയാളികളേയും. കേരള സർക്കാരേയും തെറി വിളിച്ചുള്ള വളരെ പ്രകോപനപരമായ പ്രകടനത്തിൽ "വേണമെങ്കിൽ മുട്ടി നോക്കം, വന്നാൽ വെട്ടിയിടും" എന്നും ആക്രോശിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. 500 പരം തമഴന്മാരുടെ എന്തിനും തയാറായിട്ടുള്ള ഈ പ്രകടനത്തിൽ മലയാളിയെടെ ആത്മ വിശ്വാസം നഷ്ടമാവുന്നതു അന്നു തന്നെ കണ്ടതാണു.

സത്യത്തിൽ വരാനിരിക്കുന്ന ഒരു വലിയ അപകടത്തിന്റെ സൂചനയായിട്ട് ഇതിനെ കണക്കാക്കണം. ഇങ്ങനെയൊരു പ്രകടനത്തെ കുറിച്ച് നേരത്തെ തന്നെ അറിഞ്ഞിട്ടും എന്തു കൊണ്ട് അതികൃതർ ഇതു തടയാൻ ശ്രമിച്ചില്ല? അന്നു തടഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ, ഈ പ്രകടനത്തിനു ഇത്രക്കു വാർത്താ പ്രാധാന്യം ലഭിക്കില്ലായിരുന്നു. അതു അവരുടെ ഐക്യത്തെ തകർക്കാമായിരുന്നു. ഈയൊരു പ്രകടനം കൊണ്ട് മൂന്നാറിലുള്ള തമിഴ് സംസാരിക്കുനവരിൽ ഒരു ഐക്യം രൂപപെട്ട് കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഇനി പതിയെ പതിയെ അവർ അവരുടെ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി സമരങ്ങൾ തുടങ്ങും. അക്രമങ്ങൾ തുടങ്ങും. മുല്ലപെരിയാർ ഒന്നു ശാന്തമായാൽ, ഇന്നു മലക്കപ്പുറത്തു വടിവാളും, ബോംബുമായി നിൽക്കുന്നവർ ഇവിടെ എത്തും. അക്രമങ്ങളെ ഭയന്നു മൂന്നാറിൽ നിന്നും പതിയെ മലയാളികൾ ജീവനും കൊണ്ട് മറ്റ് സ്ഥലങ്ങളിലേക്കു പറിച്ച് നടപ്പെടും. ഒടുവിൽ ഒന്നിനും കഴിയാത്ത നമ്മുക്കു, അവർ ചോദിച്ചതൊക്കെ കൊടുത്തു അവർ വച്ചു നീട്ടുന്ന ജീവനുമായി പോരേണ്ടി വരും.

ശ്രീലങ്കയിൽ എന്തു നടന്നു എന്നു നമ്മുക്കറിയാം. ഇൻഡ്യയിലെ ഏറ്റവും വലിയ വംശീയവാദികളാണു തമിഴ് നാട്ടുകാർ. തമിഴാണു അവർക്ക് അമ്മ. തമിഴ് കഴിഞ്ഞേയുള്ളു എന്തും. എല്ലാ മേഖലയിലും അതു അവർ വ്യക്തമായി പ്രകടിപ്പിക്കുനുമുണ്ട്. അന്യസംസ്ഥാനക്കരോടോ, അന്യ ഭാഷയോടോ യോജിക്കാൻ അവർക്ക് ഒരു താപര്യവുമില്ല. പ്രതേകിച്ച് മലയാളികളോട് അവർക്കു എന്തോ മുൻവൈരാഗ്യമുള്ളതു പോലെയാണു പെരുമാറ്റം. ഭാവിയിൽ ഹൈറേജ് മേഖലകൾ ഒക്കെ നമ്മുക്ക് നഷ്ടപെടാനുള്ള സാധ്യത ഒട്ടും തന്നെ തള്ളികളയാനാവില്ല. ഈ പറയുന്ന മുല്ലപെരിയാറും സിമ്പിളായി കൊണ്ട് പോവും. നമ്മുടെ നേതാക്കൾ അന്നും ഡൽഹി ടൂറും നടത്തി ചായയും കുടിച്ച് നടക്കും. മലയാളികൾക്കു വേണ്ടാത്ത മലയാളിയുടെ ജീവനു വേണ്ടിയിട്ടുള്ള യാത്രകൾ.

തോട്ടങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നു. വ്യവസായ സ്ഥാപനങ്ങൾ കൊള്ളയടിക്കുന്നു. ഉപകരണങ്ങൾ ഏടുത്തു കൊണ്ട് പോവുന്നു. വാഹനങ്ങൾ അഗ്നിക്കിരയാക്കുന്നു. മനുഷ്യൻ അക്രമിക്കപെടുന്നു. മലയാളിയോടുന്ന വൈരാഗ്യം ഉപയോഗിക്കാൻ അവർക്ക് കിട്ടിയ അവസരം എല്ലാം മുതലെടുക്കുമ്പോൾ, തമിഴ് രാഷ്ട്രീയം അതിനു ഒത്താശ ചെയ്തു കൊടുക്കുന്നു. തമിഴ്‌നാട്ടിൽ ഇന്നു വ്യാപകമായ അക്രമത്തിനിരയാവുന്ന മലയാളിയുടെ വേദന പോലും കേന്ദ്രത്തെ ധരിപ്പിക്കാൻ കഴിയാത്ത കേരള സർക്കാരിനു, എന്തു മലയാളി സ്നേഹം? ഈ ഒരു വിശയത്തെ കുറിച്ച് ഒന്നു സംസാരിക്കാൻ പോലും മടിച്ച നമ്മുടെ നേതാകൾ ആരുടെ സംരക്ഷണത്തിനായിട്ടാണു നില കൊള്ളുന്നതു?

മുല്ലപെരിയാർ എന്നു മുറവിളി കൂട്ടിനടന്നവരൊക്കെ പതിയെ പിൻവാങ്ങുന്നു. മുല്ലപെരിയാറും പരിസരവും വീണ്ടും ശാന്തമായി തുടങ്ങുന്നു. കേരളം ഉറക്കത്തിലേക്കു വഴുതി തുടങ്ങുന്നു. ഡാമുകൾ മലയാളിയുടെ തലക്ക് വില പറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു..... പൊട്ടിയാൽ എലാവരും മരിക്കുമ്മല്ലോ എന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ മലയാളികൾ വീണ്ടും ജീവിതത്തിലെക്കു മടങ്ങാൻ തയാറാവുമ്പോൾ ഒരു ചോദ്യം മാത്രം ബാക്കി....

മുല്ലപെരിയാർ എങ്ങാനും പൊട്ടുമോ? പൊട്ടിയാൽ ഇടുക്കി താങ്ങുമോ?

തെറിയഭിഷേകം!

2011-09-28T11:02:00.000-07:00

പണ്ട്. അതായതു വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപ്. ഞാൻ ഡിഗ്രിക്ക് ചേരുന്നതിന്റെ മുൻപുള്ള നാലു മാസത്തെ അവധിക്കാലം. അന്നു എന്റെ പ്രധാന പരിപാടി പശുവുനെ വളർത്തലായിരുന്നു. വീട്ടിൽ അന്നു നാടനിൽ ജഴ്സിക്കുണ്ടായ ഒരുത്തിയായിരുന്നു തൊഴുത്തിന്റെ ഐശ്വര്യം. അവൾക്കു മൂന്നു മാസം ഗർഭവും. അവൾക്കുള്ള ഭക്ഷണം കണ്ടെത്തുക എന്ന ലക്ഷ്യമായിരുന്നു ഉറങ്ങി എണീറ്റാൽ എന്റെ മുന്നിലുള്ള ആദ്യത്തെ ചിന്ത.

--
വയ്സ്രേലി പാടത്തു അന്നു മുട്ടിനു ചെളിയും, വെള്ളമുണ്ട്. ചില സ്ഥലങ്ങളിൽ അര വരെ വെള്ളമുണ്ടാവും. നിറയെ പുല്ലു വളർന്നു കിടക്കുന്ന ഏക്കറു കണക്കിനു പാടം അവസാനിക്കുനതു തന്നെ കിലോമീറ്റർ ദൂരത്തുള്ള പുഴയുടെ തീരത്താണു. പണ്ട് ഈ പാടം മുഴുവൻ നെല്ല് കൃഷി ചെയ്തിരുന്നു. വെള്ളം കെട്ടിയതും, കൊയ്‌ത്തിനു ആളെ കിട്ടാത്തായതും കാരണം അതൊക്കെ നിർത്തിയിട്ട് കാലങ്ങൾ കഴിഞ്ഞൂ. ആ പാടമൊക്കെ ഇന്നു ആർക്കും വേണ്ടാതെ അനാഥമായി കിടക്കുന്നൂ. ചില സ്ഥലങ്ങളിൽ വെള്ളവും ചെളിയും കുറവുണ്ടാവും. ആ സ്ഥലത്ത് പശുവിനെ കേറ്റി കെട്ടിയാൽ പിന്നെ സന്ത്യവരെ തിന്നാനുള്ളതു അവിടെ തന്നെയുണ്ടാവും. രാവിലെ കൊണ്ട് കെട്ടിയാൽ വയ്‌കിട്ടെ അഴിക്കാൻ ചെല്ലാറുള്ളൂ. അപ്പോഴെക്കും ആ പരിസരത്തെ പുല്ലൊക്കെ അവൾ തിന്നു തീർത്തിട്ടുണ്ടാവും. വയ്‌കിട്ട് ചെന്നു അവളെ അഴിച്ച് നെടുംതോട്ടിൽ ഇറക്കി കുളിപ്പിച്ച് തൊഴുത്തിൽ കേറ്റും. അതായിരുന്നു രാവിലെയും വയ്‌കിട്ടും എന്റെ ജോലി.

ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു. ആദ്യത്തെ ആ ചുറുച്ചുറുക്കൊനും അവൾക്കില്ലാതായി. രാവിലെ കൊണ്ട് കെട്ടി, വയ്കിട്ട് അഴിക്കാൻ ചെല്ലുമ്പോൾ വയറൊക്കെ ഒട്ടി, ഗ്രഹണി പിടിച്ച കുട്ടിയെ പോലെ എന്നെ നോക്കുന്നുണ്ടാവും. പരിസരത്തെ പുല്ലൊക്കെ തീന്നിട്ടും ഇവൾക്കെന്താ ഒരു ഉശാറില്ലാത്തതു എന്നു ആലോചിച്ചിട്ട് ഒരു പിടിയും കിട്ടുന്നുമില്ല. അങ്ങനെ മൂന്നു നാലു ദിവസം കൂടി കഴിഞ്ഞതും കൊഴുത്തു ചക്ക പോലെ ഇരുന്ന അവൾ മെലിഞ്ഞ് പടവലങ്ങ പോലെയായി. വാരിയെല്ലെല്ലാം പൊങ്ങി, വയർറൊക്കെ താഴെക്ക് തൂങ്ങി ഒരു പ്രതേക കോലമായി വരുന്നു. ഇവളെങ്ങനെ ഇത്ര പെട്ടന്നു ഉണങ്ങി പോവാൻ എന്നു എത്ര ചിന്തിച്ചിട്ടും ഒരു പിടിയും കിട്ടുന്നുമില്ല. പതിവു പോലെ രാവിലെ ഞാൻ അവളെയും കൂട്ടി പാടത്തിറങ്ങി, പുല്ലുള്ള ആഴമില്ലാത്ത സ്ഥലത്ത് അവളെ കെട്ടി. ചിലപ്പോൾ ഗർഭിണിയായതു കൊണ്ട് അവൾക്കു കിട്ടുന്ന തീറ്റ പോരായിരിക്കും എന്നു മനസിൽ വിചാരിച്ചു. ഉച്ചയാവുമ്പോൾ വന്നു മാറ്റി കെട്ടണം എന്ന കണക്കു കൂട്ടലിൽ അവിടെ നിന്നു പോന്നു.

സമയം ഉച്ചയാവാറായപ്പോൾ ഞാൻ അവളെ മാറ്റി കെട്ടാൻ ചെന്നു. കെട്ടിയിരുന്ന സ്ഥലത്തു നിന്നു മാറി, കുറച്ച് വെള്ളമുള്ളിടത്ത് മാനം നോക്കി അവൾ നിൽക്കുന്നൂ. അവൾ നിന്ന സ്ഥലത്ത് മൂന്നു താത്തമാർ (60-70 പ്രായം വരും) നിന്നു തച്ചിനു പുല്ലു മുറിക്കുന്നു. വെറുതെയല്ല പശു ഉണങ്ങി വരുന്നതു, വെള്ളമില്ലാത്ത സ്ഥലം നോക്കി മൂന്നാളും പശുവിനെ പിടിച്ച് മാറ്റി അവിടത്തെ പുല്ലു മുറിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാഴ്ച്ച എനിക്കു സഹിക്കാൻ കഴിയുന്നതായിരുന്നില്ല.

"ഹെ..!! അവിടന്നു പുല്ലു മുറിക്കല്ലെ..." ഞാൻ കിട്ടാവുന്ന ബാസിൽ ഒരു കാച്ച് കാച്ചി.

പശു തിരിഞ്ഞ് എന്നെ നോക്കി. താത്തമാർ ഒന്നു എണിറ്റ് എന്നെ നോക്കിയിട്ടു പുച്ചത്തോടെ വീണ്ടും പുല്ലു മുറിക്കൽ തുടർന്നൂ. പ്രായമുള്ള താത്തമാരായിരുന്നെങ്കിലും എനിക്കു അതു സഹിക്കാവുന്നതിലും വലുതായതു കൊണ്ട് മാത്രം ഞാൻ ഒന്നു കൂടി അലറി...

"പശുവിന്റെ കാലിന്റെ ഇടയിൽ നിന്നാണോ പുല്ലു മുറിക്കണേ...."

വീണ്ടും പശു എന്നെ ഒന്നു തിരിഞ്ഞ് നോക്കി. താത്താമാർ മൂന്നു പേരും ഏണീറ്റ് നിന്നു എന്നെ അടിമുടി ഒന്നു നോക്കി. ഞാൻ ഒട്ടും ഭാവമാറ്റമില്ലാതെ എന്റെ കയ്യെടുത്ത് അരയിൽ ഫിറ്റ് ചെയ്തു ഒരു "ആണു" എന്ന അഹങ്കാരത്തോടെ ചങ്ക് വിരിച്ച് നിന്നു. അവർ വീണ്ടും രൂക്ഷമായി നോക്കുന്നൂ...

"എന്നാ നിന്റെ ഉമ്മാനെ വിളിച്ചോണ്ട് വാടാ കു**.. അവളുടെ കാലിന്റെ ..... ......... .......... .................. .............. ............................ .......... ...., " അതിൽ ഒരാൾ തുടങ്ങി, അതു മൂനാളും ഏറ്റു പിടിച്ച്
പിന്നെ അങ്ങൊട്ട് നിന്നു തെറി വിളിയായിരുന്നു.

ഞാൻ ജീവിതത്തിൽ കേൾക്കാത്ത വിവിധതരം തെറികൾ ഒന്നിൽ കോർത്ത് ഒന്നൊന്നായി ഇത്ര മനോഹരമായി, ഒരു കവിത പോലെ അങ്ങനെ പാടത്തു ഒഴുകി നിന്നു. ഏതാണ്ട് അര മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ഞാൻ തോൽവി സമ്മതിച്ചതിന്റെ അടയാളമെന്നോണം വരമ്പിൽ കേറിയിരുന്നു. അവർ ചിരിച്ച് കൊണ്ട് തെറി വിളി നിർത്തി വീണ്ടും പുല്ലു മുറിക്കൽ തുടർന്നു. എല്ലാം ശാന്തം!

തെറികൾ ഒന്നൊന്നായി ഇത്ര മനോഹരമായി കോർത്ത് പറയാനുള്ള അവരുടെ കഴിവിനോട് തോന്നിയ ബഹുമാനമോ, തെറികൾ അറിയാം എന്നതല്ലാതെ അതൊക്കെ ബന്ധിപ്പിച്ച് പറയാണുള്ള കഴിവു എനിക്കില്ലാ എന്ന തോന്നലിൽ നിന്നുണ്ടായ ലജ്ജയോ. ഞാൻ അവിടെ നിന്നു സ്കൂട്ടായി. പിന്നെ ആ ഭാഗത്തേക്കു പശുവിനെ കൊണ്ട് പോയിട്ടില്ല.

----------------

ഇതു പോലെ, ഞാൻ കുറെ തവണ കേട്ടിട്ടുണ്ട് കള്ളു കുടിച്ച് നല്ല തെറി പാട്ടുകൾ പാടുന്ന പ്രായമായവരെ. 3-4 തവണ വയസായ സ്ത്രീകൾ നല്ല ഒഴുക്കിന്നു നിന്നു തെറിയഭിഷേകം നടത്തുന്നതും കേട്ടിട്ടുണ്ട്. തമിഴ് സ്ത്രീകൾ തമ്മിൽ തല്ലുന്ന സമയത്തു നല്ല തെറിവിളിയായിരിക്കും ഹൈലൈറ്റ്. തെറി വിളിക്കുമ്പോൾ തന്നെ മനസിന്റെ പകുതി ദേഷ്യം മാറുന്നു എന്നു തോന്നാത്തവർ ആരാണുള്ളതു? തെറി വിളിക്കേണ്ടിടത്ത് വിളിക്കാൻ കഴിയാത്തപ്പോൾ ഒരു സമാധാനത്തിനനെങ്കിലും മനസിൽ തെറി പറയാത്തവരുണ്ടോ?

ആവശ്യം വരുമ്പോൾ തെറി വിളിച്ചിലെങ്കിൽ പിന്നെ എന്തിനു കൊള്ളാം ഈ മൈരു ജീവിതം. :))

എന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ ഈ സദാചാരമൊക്കെയുണ്ടായതിൽ പിന്നെയാണു ആളുകൾക്കു തെറികൾ അത്രക്കു വശമില്ലാതായതു. സ്റ്റാറ്റസുള്ളവർ തെറി പറയില്ല എന്നു ആരൊക്കൊയോ ചേർന്നു പറഞ്ഞ് പരത്തിയിരിക്കുന്നൂ. അതു കൊണ്ട് തന്നെ തെറിയറിയാമെങ്കിൽ പോലും ആവശ്യം വരുമ്പോൾ പ്രയോഗിക്കാൻ 'സ്റ്റാറ്റസ്' അനുവദിക്കാത്ത ഒരു അവസ്ഥയിൽ എത്തിനിൽക്കുന്നു. എന്നാൽ സംസ്കാരത്തിൽ ഒരു മാറ്റവുമില്ലതാനും.

നമ്മൾ തെറി വിളി കുറച്ചു, എനിട്ട് പ്രകടനം തുടങ്ങി.

അത്ര തന്നെ!

sun bath

2011-07-18T02:00:00.000-07:00

sun bath

വേനല്‍ മഴയുള്ള ആ തണുത്ത രാത്രികള്‍!

2011-05-05T12:15:00.000-07:00

രാത്രി ഒരു 1 മണിയോടടുത്തു കാണും... വയറിന്റെ അകത്തെ കടുത്ത വേദന കാരണം മാത്രം ഞാൻ ഞെട്ടി എണീറ്റതാണ്‌.

നില്ക്കാൻ കഴിയുനില്ല. നിന്നാൽ വയറിൽ എന്തോ കുളത്തി വലിക്കുന്നതു പോലെ...

അതു കൊണ്ട് നിൽക്കാതെ കുനിഞ്ഞിരിക്കാണ്‌..

പതുകെ ഞെരുങ്ങി ഞെരുങ്ങി കകൂസിലെക്കോടി...

അവിടെ എകദേശം ഒരു... ഒരു മണികൂർ ഇരുന്നു കാണും.

എന്നിട്ടു വലിയ വ്യത്യാസമില്ലാതെ വീണ്ടും വന്നു കിടന്നു.

ഇതൊക്കെ തന്നെ 2-3 തവണആവർത്തിച്ചു,

....ശേഷം കുറെ നാളുകല്ക്കു ശേഷം സുബഹി ബാങ്ക് കേൾക്കാനിടയായി...

കാക്കകളും, കുരുവികളും എന്നു വേണ്ടാ സകലമാന പക്ഷികളുടെയും നിലവിളി ഞാൻ കക്കൂസിലിരുന്ന് ആസ്വധിചു.

കുറച്ചു നാളായി ഗ്യാസിന്റെ ശല്യം സഹിക്കാന്‍ വയ്യതായിരിക്കുന്നൂ..

ഇനി ഇപ്പോ അടുത്ത ഒന്നു രണ്ടു മാസതേക്കു ഇങ്ങനെ തന്നെയായിരികും. എനിക്ക് മാത്രമല്ല.. വീട്ടിൽ ഉമ്മ ഒഴികെയുള്ള എല്ലവരും രാത്രി ഇതൊക്കെ തന്നെ പരുപാടി. ഇതു ഏപ്രിൽ അവസാനം തുടങ്ങിയാൽ പിന്നെ തീരുന്നതു എതാണ്ടു ജുലയ് തുടങ്ങുന്നതോടു കൂടിയാണ്.. എതാണ്ട് മറ്റുള്ളവർക്കു ഈ പ്രശ്നങ്ങൾ ഒക്കെ തീരുമ്പോൾ.. ഉമ്മക്കു തുടങ്ങും. ഉമ്മക്കു തുടങ്ങിയാൽ പിന്നെ വേരെ ആരെയും കിടത്തി ഉറക്കുകയുമില്ല. പിന്നെ ഒച്ചപാടായി.. ലഹളയായി...

രാവിലെ പ്രാതൽ കഴിക്കുന്ന നേരത്തെ വാപ്പയുടെ ഉച്ച അങ്ങു വയ്സ്രേലി വരെ മുഴങ്ങും. ഈ കാലയളവില്‍ എല്ല ദിവസവും ഉമ്മയുടെ അടുത്തു ആ പറഞ്ഞ ഡയലോഗ്സ് ഇങ്ങനെ മുടങ്ങാതെ അലറികൊണ്ടിരിക്കുന്ന വാപ്പയുടെ ഉച്ചകേട്ടണു ഞാൻ എണീക്കുന്നത് തന്നെ...

“നിന്നെ കെട്ടിയ അന്നു തുടങ്ങിയതാടി ഞാൻ ഈ പറഞ്ഞതൊക്കെ ആവർത്തിക്കുന്നതു. നിന്നോട് ഞാൻ പല തവണ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതാ ഈ പണ്ടാരം ഇനി മേലാൽ ഇവിടെ ഉണ്ടാകരുതെന്ന്. എന്തെങ്കിലും കഴിക്കാൻ വന്നൽ ഇതാ അവസ്ത.. നിനക്കു പറ്റൂലേങ്കിൽ നീ വല്ലോടത്തും പോയി കിടക്കു... ഞാൻ വല്ല ഹോട്ടലീനും കഴിചോള്ളാം... ഇനി ഇതു ഇവിടെ കൊണ്ടു വചാൽ ഞാൻ പാത്രത്തെപാടി എടുത്തു എറിയും... ... .$%$%^%%&%^&%^& ...“

ഇതൊക്കെ പറഞ്ഞു നിർത്തി വപ്പ അതൊക്കെ എടുത്തു... എടുത്ത് വെട്ടി വിഴുങ്ങും... എന്നിട്ടു വയറും തിരുമി എണീച്ചു പോവും... ഇതു പോലെ തന്നെ വീട്ടിലെ എല്ലവരും. ആകെ സന്തോഷതോടെ വന്നിരിക്കുനതു ഉമ്മ മാത്രം. എകദേശം,മെയ് അവസാനതോട് കൂടി തന്നെ ഉമ്മയുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ തുടങ്ങുമ്പൊഴാണു ഇതിനൊക്കെ അവസാനം....

വപ്പയുടെ കഴിക്കലും ലഹളയും ഒക്കെ കഴിഞ്ഞാണ്‌ നാം കഴിക്കനായ് എത്തുന്നതു.

അന്നത്തെ മെനു നോക്കി പതിവു പോലെ ഒന്നു നെടുവീർപെട്ടു!!!

പുട്ട്, കൂടെ ഇടിഞ്ചക്ക(ചെറിയ ചക്ക ഉലത്തിയതു), ചക്ക അട(വേറെ പാത്രത്തിൽ), പഴുത്ത വരിക്ക ചക്ക 10 പീസ്, കട്ടൻ ചായ. (ഇത്രെയും മെനു ഉള്ളതിനാൽ പുട്ട് പെർ ഹെഡ് ഒരു പീസ് എന്നതു വീട്ടിലെ പോളിസിയാണ്‌). വേണ്ടവർ മാത്രം കഴിക്കുക. വേണ്ടാത്തവർ എന്താണെന്നു വച്ചാൽ ചെയുക. ഇതും ഉമ്മയുടെ പോളിസിയിൽ പെടും.

എതാണ്ട് ഏപ്രിൽ മാസം തുടങ്ങിയാൽ വീട്ടിലെ ആദ്യത്തെ പ്ലവിലെ ചക്ക മൂത്തു പഴുക്കാൻ പരുവതിലാവും.. അതിന്റെ വളർചയുടെ ഒരോ സ്റ്റേജിലും ഉമ്മയുടെ സന്തോഷതിന്റെ അളവു ചക്കയുടെ വളർച്ച പോലെ തന്നെ കൂടി കൂടി വരും.. പിന്നെ... ചക്കയിടാന്‍ തോട്ടി ഉണ്ടാക്കൽ, മണം പിടിക്കൽ... അങ്ങനെ പോകും കാര്യങ്ങൽ. ചക്ക മൂത്തു പഴുക്കാറായൽ അതിന്റെ പുറത്തു എപ്പോഴും കാക്കകള്‍ വന്നിരിക്കും. പിന്നെ അണ്ണാനും. അതു കണ്ടാൽ പിന്നെ ഉമ്മക്കു എലി പലഞ്ചരക്കു കടയിൽ കേറിയ വെപ്രാളമാ.. അത് കുത്തിയിട്ട് ഉദ്ഘാടനം നടത്തിയാല്‍ പിന്നെ സീസൺ തുടങ്ങുകയായി...

വീട്ടിൽ ആകെ മൊത്തം 6 പ്ലാവാനു ഉണ്ടായിരുന്നതു, വിതക്തമായി വാപ്പ 3 ആക്കി മാറ്റി. പക്ഷെ അയൽകാരുടെ വീട്ടിലെ ചക്ക കറികളുടെ എണ്ണം കുറഞ്ഞു എന്നതല്ലാതെ വീട്ടിലെ മെനുവിന്നു യാതരു ചേജും വരാതെ ഉമ്മ മ്യാനേജ് ചെയ്തു കൊണ്ട് പോവുന്നൂ...

മേൽ പറഞ്ഞ കാലയളവിൽ ഇതായിരിക്കും(ഓർ ഇതിലേതെങ്കിലും ഒക്കെ തന്നെ) മെനു,

രാവിലെ,

പുട്ടു, ചക്ക അട, ഇടിഞ്ചക്ക, ചക്കപഴം.

ഉചക്കു,

ചോർ, ചക്ക കുരു വിത്ത് മാങ്ങ, ചക്ക ഉലത്തിയതു.

വയ്കിട്ടു ചായക്ക്

കട്ടൻ ചായ, ചക്കയട, ചക്കകുരു ചുട്ടതു

രാത്രി

മേൽ പറഞ്ഞ മെനുവിൽ ബാക്കിവരുന്നതെല്ലാം.

രാത്രിയും ബാക്കി ആവുകയണെങ്കിൽ വീട്ടിലെ 4 ഗിരിരാജക്കും, 2 ഗിനിക്കും, 2 നാടൻ കോഴിക്കും കുശാൽ. കാരണം ഫ്രിഡ്ജിൽ വക്കാൻ അതികം സ്ഥലം കണൂല്ല. നിറയെ ചക്ക കുരു പൊതികളും, ചക്ക ചുളയുമായിരിക്കും. എന്തിന്നു, കുടിക്കുന്ന വെള്ളത്തിന്നു പോലും ചക്കയുടെ മണമായിരിക്കും. ചക്കപഴത്തിന്റെ മണം കാരണം ഇന്റെർവ്യൂ വരെ വേണ്ടാന്നു വച്ചിട്ടുണ്ട്‌..

ശരി, എന്നാൽ പിന്നെ കാണാം.. ചക്ക ഉലത്തിയതും, കട്ടൻ ചായയും റെഡി!!

നന്ദി.

എല്ല കൂട്ടുകാർക്കും എന്റെ ഹൃദയം നിറഞ്ഞ വിഷു ആശംസകൾ.

2011-04-13T21:54:00.000-07:00

എല്ല കൂട്ടുകാർക്കും എന്റെ ഹൃദയം നിറഞ്ഞ വിഷു ആശംസകൾ.

നാളെ ഏപ്രിൽ 15 എന്റെ ജന്മദിനം.

എല്ല വിഷുവും പോലെ ഇന്നും എനിക്കു സ്വപ്നം കാണുവാനുള്ള രാത്രിയാണു. കഴിഞ്ഞ നാളുകളെ കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകളും, വരാനിരിക്കുന്നതിനെ കുറിചുള്ള പ്രതീക്ഷകളും നിറഞ്ഞ ഇന്നത്തെ രാത്രി എനിക്കു അത്ര ശുഭകരമായിരിക്കില്ല. കാരണം ജീവിതത്തിലേ പകുതി ആയുസു കഴിയാൻ പോവുന്ന യാതാർത്യം ഇന്നു സത്യമാവും! ഇനിയെത്രനാൾ എന്നതു ഒരു ചോദ്യമായി അവശേഷിക്കേ ഇന്നും പതിവു പോലെ എന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ നാളെയുടെ സുന്ദരമായ ജീവിതം സാക്ഷിയാവും.

കഴിഞ്ഞ കാലയളവിൽ പരിചയപെട്ട എന്റെ എല്ലാ കൂട്ടുകാരോടും ഞാൻ കടപെട്ടിരിക്കുന്നൂ... നിങ്ങൾക്കു ഞാൻ മൂലം എന്തെങ്കിലും വിഷമം ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ ക്ഷമിക്കണം... . പ്രാർത്തിക്കണം!

------------------------------
:-( :-( :-(

എൽ എൻ ജി ടെർമിനലിനോട് ചേർന്നു കിടക്കുന്ന കണ്ടൽ കാടുകൾ!

2011-03-21T21:50:00.000-07:00

വയ്പ്പിൻ എൽ എൻ ജി ടെർമിനലിനോട് ചേർന്നു കിടക്കുന്ന കണ്ടൽ കാടുകളുടെ ഇന്നത്തെ അവസ്ത.

കണൂർ പാപ്പനശേരിയില്ലെ കണ്ടൽ കാടിന്നു ഇന്നു ഈ ശോഭ ജയിറാം രമേശിനു കാണാൻ കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ അതിന്റെ ഒരു കാരണം അതു പാർക്കായി ഉയർത്തി എന്നതായിരുന്നൂ. പർക്കിൽ നിന്നുള്ള വരുമാനം അല്ല. അതിന്റെ സംരക്ഷണമാണു മുക്യം എന്നു മനസിലാവാൻ ഒരു 5-6 കൊല്ലം മുൻപു അവിടെ ചെന്നു നോകേണ്ടിയിരുന്നൂ ജയിറാം ഭായ്.

ഈ വീടിയോ കാണൂ.. ഇവിടെ മുഴുവൻ കണ്ടൽ കാടുകളായിരുന്നൂ. ഇവിടെ മാത്രമല്ല. ഏക്കറു കണക്കിന്നു കാടുകൾ മരുന്നടിചുണക്കി നികത്തി കഴിഞ്ഞു. ഇപ്പൊഴും മരുന്നടിയും ഉണക്കലും നികത്തലും ഒക്കെ തകിർതിയിൽ നടന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്നൂ. അവിടെ ജയ് റാം രമേഷുമില്ല, വാർത്താ ചാനലും ഇല്ല, കേ സുധാകരനും ഡൊമനിക്കും ആരും തന്നെ ഇല്ല.

പാപ്പനശേരിയില്ലെ കണ്ടൽ കാടുകൾ കണ്ടവർ ഒന്നു ഇവിടം വരെ പോയി നോക്കൂ. അപ്പോൾ അറിയാം വെത്യാസം. പാപ്പനശേരി പാർകെന്ന ലേബലിൽ എങ്കിലും സംരക്ഷിചിരുന്നെങ്കിൽ ഇന്നു ഈ കാണുന്ന ഭുമിയോക്കെ ആരൊക്കെയോ ചേർന്നു നികത്തി കൊണ്ടിരിക്കുന്നൂ.

A public service

2011-02-13T00:22:00.000-08:00

ക്യാന്‍സര്‍

2010-10-24T12:36:00.000-07:00

ഏറ്റവും സന്തോഷമായി ജീവിതം ആസ്വദിച്ചു ചെലവഴിച്ച നാളുകള്‍ ഡിഗ്രീ കാലമായിരുന്നൂ. വീട്ടുകാരില്ല, നാട്ടുകാരുമില്ല, ജയിക്കണം എന്നു അഗ്രഹവുമില്ല. എന്തിന്നു, ജീവിതത്തെ കുറിചു പോലും ചിന്തയില്ല. വെറുതെ മൂന്നു വര്‍ഷം ആസ്വദിച്ചു. ആരുടെയൊ പുണ്യം കൊണ്ടു പാസാവുകയും ചെയ്തു.

ഞാന്‍ ഡിഗ്രീ ചെയ്തതു കോയമ്പതൂരിലെ കര്‍പ്പഗം കോളേജിലായിരുന്നൂ. അന്ന് അതൊരു ചെറിയ കോളേജ്. ഇന്നു വലിയ യൂണിവേസിറ്റിയായി. അന്നത്തെ ഓര്‍മകളില്‍ തെളിയുന്നതു .............. ഒരു പഴയ വീട്, കുറചു കൂട്ടുകാര്‍, ഒച്ചപാട്, തമ്മിതല്ല്, ചീട്ടു കളി, പത്താം നംബര്‍ ബീഡി, ഹാന്‍സ്, പടയപ്പാ സിനിമാ റ്റീയറ്റര്‍, ഷക്കീല, രേഷ്മ, വീടിന്റെ ഓണര്‍ ശാന്തി അക്ക, അല്ലക്കു കല്ല്, അപ്പുറത്തെ വീട്ടിലെ ശ്രീദേവി, അവളുടെ അനിയത്തി ശ്രീവിദ്യ, സാധാ ദോഷ, ചറ്റ്ണി, വള്ളരി ചോറ്, ഹാഫ് ബോയില്‍, വയ്ക്കിട്ടു കിട്ടുന്ന കാളന്‍ (കറിയല്ല.ക്യാബേജും മൈധയും കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കുന്ന ഒരു ഐറ്റം), സ്ഥലത്തെ ദാദ എസ്ത്താനി, സുന്ദരാപുരം, ആര്‍.എസ് പുരം, ഗാന്ധിപുരം, പാസഞ്ചര്‍ ട്രെയിന്‍ എന്നിവ മാത്രം. പിന്നെ ഉള്ളതു കുറചു നിശബ്ദ പ്രണയതിന്റെ മതുരമായ ഓർമകളും. കോളേജിനെ കുറിചുള്ള ഓര്‍മകള്‍ ആദ്യത്തെ ആറു മാസകാലം മാത്രം. അതു കഴിഞ്ഞാണു സുന്ദരാപുരത്തേക്കു ഈ പഴയ വീട് എടുത്തു മാറിയതു.

വീടെടുത്തു മാറിയതില്‍ പിന്നെ ഉറക്കത്തില്‍ നിന്നു എണീക്കുമ്പോ പതിനൊന്നു മണിയാവും. രാത്രി രണ്ടു മണി വരെ ചീട്ടു കളിച്ചാല്‍ എത്ര ശ്രമിച്ചാലും അതിലും നേരത്തെ എണീക്കാന്‍ പറ്റൂല. അതുകൊണ്ടു, പിന്നെ കോളജില്‍ പോയാലും പകുതി ദിവസത്തെ അറ്റേന്റസേ കിട്ടുകയുളൂ എന്ന കാരണത്താല്‍, ഉച്ച കഴിഞ്ഞ് പോകാം എന്ന കണക്കു കൂട്ടലില്‍ കുളിചു, മേയ്കപ്പ് ഒക്കെ ചെയ്തു നേരെ മയ്തിലിയുടെ കടയില്‍ പോയി വള്ളരി ചോറും, ഓംലയ്റ്റും, സാംബാറും, പപ്പടവും, രസവും... പിന്നെ മയ്തില്ലിയുടെ പുഞ്ചിരിയും ഒക്കെ ചേര്‍ത്തു ഒരു ഒന്നൊന്നര തീറ്റ. രാവിലത്തെയും ചേർത്താണു ഉചക്കു കേറ്റുന്നതു. അതു കോണ്ടേന്താ, പോരാന്‍ നേരത്തു മയ്തില്ലിയുടെ അപ്പന്റെ മുഖം കാണാതെ ഇറങ്ങണം എന്നു മാത്രം. അതൊന്നും ഞങ്ങള്‍ കാര്യമായി എടുക്കാറില്ലായിരുന്നൂ. അപ്പന്റെ ഒറ്റ മോളാണു മയ്തിലി. അമ്മയില്ലാത്തെ അവള്‍ക്ക് വേണ്ടിയാണ് അങ്ങെരു കഷ്ട്ടപെടുന്നതു മുഴുവന്‍. മയ്തിലിക്കു ഞങ്ങള്‍ കഴിക്കാന്‍ വരുന്നതില്‍ കവിഞ്ഞ വേറെ ഒരു സന്തോഷവും ഇല്ലായിരുന്നൂ..

കുറചു കറുത്തിട്ടാണെങ്കിലും അവളു സുന്ദരിയായിരുന്നൂ. പുകയോ, കരി പിടിച്ച കരങ്ങളൊ അവളുടെ ഗ്ലാമ്മറിനു മങ്ങല്‍ ഏല്‍പ്പിചിരുനില്ല. എന്റെ മനസു അവളോടു തുറക്കാന്‍ അവസരം കിട്ടാതത്തു മാത്രമാണു മയ്തിലി വകയില്‍ തമിഴന്‍മാരുടെ തല്ലു കിട്ടാതെ പടചോന്‍ കാത്തതും. പക്ഷെ അവസരം ഇല്ലെങ്കിലും ഒന്നു തരപെട്ടാൽ ഞാൻ എന്റെ മനസ് കാണ്ണിലൂടെ മയ്തിലിക്കു കയ്മാറാറുണ്ടായിരുന്നൂ. അങ്ങനെ കണ്ണുകലിലൂടെ ഞാൻ സ്നേഹിച്ച മയ്തിലി, അവളുടെ സ്നേഹം എനിക്കു പകർന്നു തന്നതു ചോറിന്റെ കൂടെ തരുന്ന ഒംലയിറ്റിലൂടെയായിരുന്നൂ. വളരെ നാണക്കാരിയായുരുന്ന മയ്തിലി, എന്റെ മുഖതേക്കു പോലും നൊക്കില്ല. ആ സ്നേഹത്തിന്റെ അളവു ഞാൻ മനസില്ലക്കിയത് ഒംലയിറ്റിന്റെ വലിപ്പം നോക്കിയും. എന്റെ കഥകളും, കവിതകളും, ചുംബനങ്ങളും എല്ലാം കോടുത്തിരുന്നതു കണ്ണിലൂടെ തന്നെ...ആ തീറ്റ കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ ഒരടി നടക്കാൻ പറ്റൂല്ല. അതു കൊണ്ടു റൂമിൽ പോയി കിടന്നുറങ്ങും. അറ്റൻഡൻസ് കുറവു വന്നാൽ ഇരുനൂറ്റി അൻപതു രുപ ഫയ്ൻ അടച്ചാല്‍ മതി.

സ്വന്തം വീടിനെയും നാടിനെയും കുറിചു ഓർമ വരുന്നതു ഹൊട്ടലിലേ പറ്റ് ആയിരം കവിയുമ്പൊഴാണു. ആയിരം കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ തമിഴന്മാർക്കു പറ്റ് തരാൻ വല്ലത്ത വിഷമമാ. ആയിരത്തി ഇരുന്നൂറൊക്കെ ആയാൽ പിന്നെ ഹോട്ടലിൽ കെയറ്റൂല്ല. വയ്കാതെ വീട്ടിലെക്കു ഒച്ചപാടായി വരാൻ തുടങ്ങും. അപ്പോൾ ഉമ്മയെ കുറിചു അറിയാതെ ഒർമവരും. ഓടി പോയി ഫൊൺ വിലിക്കും. കാര്യങ്ങൽ ചോദിക്കും. കയ്യിൽ കാ കാശില്ലാത്ത വിവരം പറയും. വീട്ടിലേക്കു വരാൻ പറയും. അവധി ദിവസം നൊക്കി പാസഞ്ചർ ട്രയ്നിൽ ടിക്കറ്റ് എടുക്കാതെയുള്ള മനോഹരമായ യാത്ര വീട്ടിലേക്ക്.

വീട്ടിൽ എത്തിയാൽ ആദ്യം തീറ്റ. അതു കഴിഞ്ഞു ഉറക്കം. പിന്നെ ചുറ്റി കറക്കം. പിന്നെയും തീറ്റ, ഉറക്കം. അപ്പൊഴെക്കും പോരാറാവും. വാപ്പയെ ചെന്നു കാണും. കാശു ചോദിക്കും. ചോദിച്ചതിന്റെ പകുതി തരും. ഞാൻ വാപ്പയുമായി തെറ്റും. വാപ്പ പഠിപ്പു വിവരം ചോദിക്കാൻ തുടങ്ങും. ഞാൻ കാശ് ചൊദിക്കൽ അവസാനിപ്പിചു കുറെ നുണയൊക്കെ പറഞ്ഞു തടിയൂരും. പക്ഷെ കാശ് പകുതി പെന്റിങ് ആണല്ലൊ. അതുപോലെയുള്ള പെന്റിങ്ങ് ബില്ലുകൾ ഫിൽ ചെയ്തു തന്നിരുന്നത് തറവാട്ടിലേ എന്റെ മാമയും, അമ്മായിയും ആയിരുന്നൂ. ചോദിക്കാതെ തന്നെ ബാലൻസ് ഉളതിലും കൂടുതൽ കിട്ടും എന്നുളതാണു അവിടത്തെ ഒരു പ്രതേകത. ഈ പ്രതേക സഹചര്യം ഉള്ളതു കൊണ്ടു കാശിനേ കുറിചുള്ള ടെൻഷൻ അതികമൊന്നും ജീവിതത്തില്‍ അനുഭവിക്കേണ്ടി വന്നിട്ടില്ല. കാശിന്റെ കാര്യങ്ങളിൽ എന്നെ ഒരുപാടു സഹായിച്ചവരാണു അമ്മായിയും മാമായും. എന്റെ പത്രണ്ടാം ക്ലാസ് വരെ ഞാൻ അവിടെയായിരുന്നൂ താമസിച്ചതും.

-------

ഞാൻ ഡിഗ്രീക്കു ചേരുന്നതിന്റെ തൊട്ടു മുൻപാണു മാമാക്കു റ്റൂമർ ഉണ്ടെന്ന റിസൽട്ടു വന്നതു. ബൈപാസ് സർജറിയുടെ അവസാന ചെക്കപ് സമയത്തു ഡോക്റ്റർക്കു തൊന്നിയ ചെറിയ സംശയം ഉറപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നൂ അതു. ലങ്സിന്റെ അടുത്തായി ഒരു ചെറിയ മാരകമായ മുഴ. അന്നു ഞാൻ അവിടെ ചെലുമ്പൊ വല്ലാത്ത ഒരു അന്തരീക്ഷമായിരുന്നൂ. മാമ ഒന്നും മിണ്ടാതെ മുറ്റത്തെ ചാരു കസെരയിൽ ഇരിക്കുനുണ്ട്. കൂടുതൽ ചിന്തിക്കുകയും, ചിന്തിപ്പിക്കുകയും ചെയുന്ന ഒരു വക്തിയായിരുന്നൂ എന്റെ മാമ. ന്യുട്ടണ്‍ എന്നണു മാമായുടെ നാട്ടിലേ പേരു. ആരെ കണ്ടാലും ഉടന്നെ തന്നെ വിളിചു വല്ല ചോദ്യവും ചോദിക്കും. അതു കോണ്ടു അതികം ഞാൻ പുള്ളിയുടെ മുന്നിൽ പോയി ചാടാതെ നോക്കാറുണ്ട്. അന്ന് എന്നെ കണ്ടതും പുള്ളി കണ്ണ് പതുക്കെ അടചു. ഒരു സംസാരം ഒഴിവാക്കാനായിരുന്നിരിക്കാം. എനിക്കും ഒന്നും മിണ്ടാൻ തോന്നിയില്ല. ഞാൻ അകത്തെക്കു കയറി. എല്ലവരും കൂടി ഇരിക്കുനുണ്ടു. എത്രെയും വേഗം വെലൂർ മെഡിക്കൽ കോളജിലെക്കു കൊണ്ടു പോകാൻ അയിരുന്നൂ പ്ലാൻ. കേരളത്തിൽ അന്നു നല്ല ക്യാന്‍സര്‍ സെന്റർ ഉണ്ടായിരുനില്ല. ഗെൾഫിൽ ഉള്ള അവരുടെ മകനും വന്നിട്ടുണ്ടു. വെലൂര്‍ വരെ ഉള്ള പോക്കു വരവായിരുന്നൂ ഏറ്റവും വിഷമം. പക്ഷെ മൂന്നു മാസത്തെ ചികിത്സകൊണ്ടു മാറും എന്നു ഡോക്ട്ടർ പറഞ്ഞപൊഴാണു എല്ലാവർക്കും അൽ‌പം ആശ്വാസമായതു.

ചികിത്സ ഒരു കൊല്ലം വരെ നീണ്ടു. മൂന്നു മാസം കൂടുമ്പൊ പോയി റേഡിയേറ്റന്‍ എടുക്കണം. ഡിഗ്രീ രണ്ടാം കൊല്ലം അവിടെ ചെല്ലപൊഴേക്കും മാമാ ആകെ വയസനായി പോയിരുന്നൂ. മുടിയൊക്കെ പോയി, തൊല്ലി ഒക്കെ ചുളിവു വന്നു, മെലിഞ്ഞു. കണ്ണുകളിൽ പഴയ പ്രകാശമില്ല. എന്നെ കാണുപ്പൊ ചോദിക്കാൻ ചോദ്യവുമില്ല. എപ്പൊഴും ആ ചാരു കസെരയിൽ ഇരുന്നു ഉറങ്ങുണ്ടാവൂം. കണ്ടാൽ പതുക്കെ ചിരിക്കും. കൊയമ്പതൂര്‍ വിശേഷം തിരക്കും. കാശിന്റെ കാര്യം ഒക്കെ ചോദിക്കും, പിന്നെ പതിയെ നിദ്രയിലെക്കു ചായും... യാത്രയും റേഡിയേശനും അദ്ദെഹത്തിന്റെ പകുതി തിന്നു തീർത്തിരുന്നു..

----

ആടി ഉത്സവമാണു ഞങ്ങല്‍ക്കു എറ്റവും ആശ്വാസം. കാരണം ഒരാഴ്ച മുഴുവന്‍ കോളജ് അവതിയായിരിക്കും. ആ അവധി ഒരു ട്ടൂര്‍ ഒക്കെ പ്ലാന്‍ ചെയ്തു വീട്ടിലേക്കൊകെ വിളിചു ടൂര്‍ പ്ലാന്‍ അവതരിപ്പിചു സമ്മതം വാങ്ങി റൂമില്‍ ഇരിക്കുന്ന സമയത്താണു അമ്മായിയുടെ ഫൊണ്‍ വരുന്നതു. അവരു വെലൂരില്‍ ആണെന്നും ഞാന്‍ ഫ്രീയാണെങ്കില്‍ അവിടെക്കു ചെല്ലണം എന്നും. ഫ്രീയല്ല എന്നു പറയാന്‍ എന്തായാലും പറ്റില്ല. പിന്നെ എനിക്കു സമ്മതിക്കേണ്ടി വന്നു വരാമെന്നു. കോയമ്പതൂര്‍ മുതല്‍ വെലൂര്‍ വരെ എനിക്കു ആകെ ദേഷ്യമായിരുന്നൂ. ട്ടൂര്‍ മിസ് ആയതിന്റെ വിഷമവും, ആകെ കിട്ടിയ അവധി പോയതിന്റെയും ഒക്കെ.... കൊയമ്പത്തൂര്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ വളരെ കുറചു സ്ഥലത്തെ ട്രയ്നിനു സ്റ്റൊപുളൂ. കാലിയായി പായുന്ന ട്രയ്നില്‍ അവിടം വരെ ഇരുന്നു വീര്‍പ്പു മുട്ടുകയായിരുന്നൂ. ഒന്നു കാണാന്‍ പോലും അരുമില്ല. പുറതേക്കു നൊക്കിയാല്‍ മുഴുവന്‍ മുള്‍ചെടിയുള്ള തരിശു ഭുമിയും മലകളും മാത്രം.

അവിടെയെത്തിയപ്പോ അമ്മയിയും മാമായും മാത്രമെ ഉള്ളൂ. കൂട്ടിനു ആരും ഇല്ലാതതു കോണ്ടാണു എന്നെ വിളിചതു. റേഡിയേഷനു വന്നതായിരുനില്ല. ചെക്കപ്പിനു വന്നതാണ്. കഴിഞ്ഞ ഒന്നൊന്നര കൊല്ലത്തിന്റെ ഫലം അറിയാന്‍. ഒരൊ ചെക്കപ്പിനും ഒരു ദിവസം വേണം. രാവിലേ 5 മണിക്കു പോയി ക്യൂ നിന്നാലാണ് വയ്കിട്ടു 6 മണികെങ്കിലും ചെക്കപ് കഴിയൂ. ഒരു ക്യൂവില്‍ കുറഞ്ഞതു മുന്നൂറ് പേരെങ്കിലും ഉണ്ടാവും ഒരു ദിവസം. മാമ താമസിക്കുന്ന റൂമിന്റെ അപ്പുറവും, ഇപ്പുറവും ഉള്ള മുറിയില്‍ മലയാളികളാണ്. ഒന്നു ത്രിശൂരുകാരനും, മറ്റെതു തിരുവല്ലകാരനും. രണ്ടു പേരെയും വചു നോക്കിയാല്‍ മാമക്കുളതു ഒരു അസുഖമേയില്ല എന്നു വേണം കരുതാന്‍. അതു പോലെ ആയിരുന്നൂ അവരുടെ അവസ്ഥ. അവിടെ ചികിത്സകായി പോയാല്‍ ഒന്നുങ്കില്‍ രോഗി പേടിചു തീരും അല്ലങ്കില്‍ ഇത്ര ഉള്ളൂല്ലൊ എന്റെ രോഗം എന്നു കരുതി സന്തൊഷമായി മടങ്ങും.

മാമാക്കു നല്ല പല്ലു വേദനയുണ്ടായിരുന്നൂ. ചെറിയ നീരിന്റെ തടിപ്പും. അതിന്റെയും കാര്യം കൂടി ചെക്കപ് നടത്തി. ആദ്യത്തെ നാലു ദിവസം കൊണ്ടു ചെക്കപ്പൊക്കെ ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു. ഇനി ഫലം വരാന്‍ രണ്ടു ദിവസം എടുക്കും. പിന്നെ റിസല്‍റ്റിനായി കാത്തിരുപ്പു തുടങ്ങി. ഇത്ര ഫ്രീ അയിട്ടു അദ്യമായിയാണു വെലൂരു അവരു വന്നിട്ടുള്ളതു. മുന്‍പു വരുമ്പൊഴൊക്കെ കുത്തിവയ്പ്പും റേഡിയേറ്റനും അതിന്റെ വേദനയും കാരണം വെലൂരൊന്നും കാണാന്‍ പോലും പറ്റിയിരുന്നില്ല. അതു കൊണ്ടു തന്നെ അവിടൊക്കെ ഒന്നു ചുറ്റി കാണണം എന്നതു മാമാക്ക് വന്ന അന്നു മുതല്‍ ഉള്ള ആഗ്രഹമാണു. ചെക്കപ് ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു എല്ലാം ശരിയായാല്‍ ഇനി വെലൂര്‍ക്കു വരേണ്ടി വരില്ലല്ലോ എന്നതു കാരണം അവിടൊക്കെ ചുറ്റി കാണാന്‍ പോവാം എന്നു തീരുമാനിചത്.

ആദ്യത്തെ ദിവസം വെലൂരു മുഴുവന്‍ കറങ്ങി. ആ വെല്ലൂര്‍ നഗരത്തില്‍ 75% ടൂറിസ്റ്റുകള്‍ ക്യാന്‍സര്‍ രോഗികളെ കൊണ്ടു വന്നവരൊ രോഗികളൊ ആയിരുന്നൂ അന്ന്. പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ ചിന്ന ബോമി നായകും, തിമ്മ റേഡി നായകും പണി കഴിപ്പിച മനോഹരമായ വെലൂര്‍ ഫോര്‍ട്ട് കണ്ടാല്‍ അതു പോലെ ഒന്നു ഇന്നു പണിയണമെന്നു ഇന്‍ഡ്യ മുഴുവന്‍ വിചാരിചാല്‍ പൊലും നടക്കില്ല. അത്രക്കുണ്ട് അവിടത്തെ അല്‍ഭുതങ്ങല്‍. അതു പണിയാന്‍ ഉപയൊഗിചിരിക്കുന്ന പാറ പോക്കാന്‍ തന്നെ വേണം ഒരു നാല്പതു ടണിന്റെ ക്രൈന്‍. ഒരുപാടു ചരിത്ര പ്രധാന്യമുള്ളാ സ്ഥലങ്ങളില്‍ ഒന്നാണു വെലൂര്‍. ഒരുപാടു യുദ്ധവും, ജയവും ഒക്കെ ആഘോഷിച സ്ഥലങ്ങളില്‍ ഒന്നു. പിന്നെ ടിപ്പു സുല്‍ത്താനും, ഫാമിലിയും, താമസിച്ച സ്ഥലങ്ങളും ഒക്കെയായി ഒരുപാടു ചരിത്രമുള്ള ഉറങ്ങുന്ന സ്ഥലം....

----

റിസല്‍റ്റ് അറിയുന്ന ദിവസം അമ്മയിയുടെ മുഖം ആകെ മാറിയിരുന്നൂ. ടെന്‍ഷന്‍ കോണ്ടാവും. ഞാനും മനസില്‍ പ്രാര്‍ത്തിക്കുവായിരുന്നൂ. കാരണം, മാമ ഇപ്പൊ തന്നെ ആകെ അവശനായിരുന്നൂ. പക്ഷെ മാമായുടെ മുഖം വളരെ പ്രസന്നമായിരുന്നൂ. എല്ലാം ശരിയാവും എന്ന വിശ്വാസം ഉള്ള പോലെ. റിസല്‍ട്ടു അറിഞ്ഞാല്‍ വേറേ പ്രശ്നം ഒന്നും ഇലെങ്കില്‍ അവിടെ നിന്നു പോരാം. അതു കൊണ്ടു എല്ലാം പ്യാക്ക് ചെയ്തു വയ്ക്കുനതിന്റെ തിരക്കിലാണു അമ്മാ‍യി. ഞങ്ങല്‍ മൂന്നാളും കൂടി അടുത്ത മുറികളില്‍ പോയി യാത്രയൊക്കെ പറഞ്ഞു ഡോക്ടറെ കാണാന്‍ പോയി. അടുത്ത ബ്ലൊക്കില്‍ ആണു ഡോക്ദറുടെ റൂം. ഒരു ബ്ലൊക്കില്‍ നിന്നു അടുത്ത ബ്ലൊക്കിലേക്കു ഒരു കിലൊമീറ്റര്‍ നടക്കണം. ഒരു വിധത്തില്‍ അവിടെ എത്തിയാല്‍, പിന്നെ ഡോക്ടറേ കാണാനുള്ള ക്യു. ഒരു രണ്ടു മണിക്കൂറ് മിനിമം വേണം അവിടെ. ഞങ്ങള്‍ റൂമില്‍ കടന്നൂ. 35 വയസു പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന സ്ത്രീ ഡോക്ടര്‍ ഞങ്ങളെ ചിരിയോടു കൂടി വരവേറ്റൂ. ഇരിക്കാന്‍ ആഗ്യം കണിച്ചു മാമായോടു വിശേഷം ഒക്കെ ചൊദിക്കാന്‍ തുടങ്ങി...

-Mr. Kareem. How are you feeling now?
-I am feeling better.
-How is food and all.
-Good.
-You may be missing home badly, right?
-Yea, really.
-Let me check report so as you can leave early as possible..
-Thanks

റിപോര്‍ട്ട് നോക്കാന്‍ തുടങ്ങി...
ഒരു പത്തു മിനിറ്റു നൊക്കിയതിനു ശേഷം ചേറിയ പുഞ്ചിരിയോടേ..

-Everything seems to be perfect. Nothing to worry. You can leave home.

ഞാന്‍ അമ്മായിയുടെയും മാമായുടെയും മുഖത്തെ സന്തോഷം കാണുകയായിരുന്നൂ അപ്പൊള്‍...

-Doctor, there is another test also regarding swelling on my cheek.
-hoo, Ok. let me check.
...
...
-Mr Kareem, I am really sorry to say.. we have found some complication on that. There is another growth over there. We need to start treatment immediately.

സന്തോഷമെല്ലാം ഒരു നിമിഷം കൊണ്ടു നിലചു. അമ്മായിയുടെ കണുകള്‍ ചുവന്നൂ നിറഞ്ഞു. ഞാന്‍ മാമയുടെ മുഖതേക്കു നോക്കി. ചുണ്ടുകള്‍ വിറക്കുകയായിരുന്നൂ. ഡോക്ടര്‍ തുടര്‍ന്നൂ..

-Mr. Kareem. We need to continue the checkup's. You cannot leave today until we gets the proper result of this growth. Do you feel disappointed?

ആ ചോദ്യം കെട്ടതും മാമ വിറയലോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു..

-I am 73 years old. I have enjoyed every part of my life. Why should i feel disappointed? I am not at all disappointed!

ആ ഉത്തരതിന്നു മുന്‍പില്‍ എന്റെ കണുകള്‍ അറിയാതെ നിറഞ്ഞൊഴുകി.. വീണ്ടും ആ പഴയ റ്റൂമറിന്റെ വളര്‍ച വേറോരു ഭാഗത്തു, വേറോരു രൂപത്തില്‍!!

----------

എന്റെ വാപ്പയെ വിളിചു വരുത്തി ക്ലാസ് തുടങ്ങുന്നതു കാരണം ഞാന്‍ അന്നു തന്നെ അവിടെ നിന്നു മടങ്ങി. പോരുന്ന യാത്രയില്‍ എന്റെ ചെവിയില്‍ മാമായുടെ മറുപടി തന്നെയായിരുന്നൂ. ആ യാത്ര മുഴുവന്‍ ഞാന്‍ കരഞ്ഞു തീര്‍ത്തു. ആദ്യം കേട്ട റിസല്‍ട്ടും, പിന്നെ കേട്ട തിരുത്തും നല്‍ക്കിയതു ഒരു ജീവിതവും, പിന്നെ തൂക്കു കയറും.

പിന്നത്തെ ചികിത്സ ഒക്കെ കൊച്ചി, ലേക്ക്ഷോറിലായിരുന്നൂ.. അതു കഴിഞ്ഞു നാലു കൊല്ലം കൂടിയെ എന്റെ മാമാ ജീവിചിരുനുളൂ.

ക്യാന്‍സര്‍ എന്ന രോഗവും, അതിന്റ ബുദ്ധിമുട്ടും ഒക്കെ അറിയുന്നതു മാമായിലൂടെയാണു. റേഡിയേറ്റനും, കീമൊത്തറാപ്പിയും, മരുന്നുകളും, ഡോക്ടര്‍ സമാധാനതിന്നു വേണ്ടിയാണെങ്കില്‍ പോലും പറയുന്ന നുണകളും.... ഒക്കെ കൂടി കോല്ലാതെ കോല്ലുന്ന ക്യാന്‍സര്‍ രോഗികള്‍ളെ എന്തു പറഞ്ഞാണു സമാധാനിപ്പികേണ്ടത്?

*********
നന്ദി.

ചൂണ്ടയിടല്‍ - ഭാഗം 2 തുടര്‍ച - കുറചു ഫൊട്ടൊസ്

2010-10-02T06:46:00.000-07:00

ചെമ്പല്ലി

കടല്‍ മാക്രി

ചെമ്പല്ലി

Puffer Fish (http://en.wikipedia.org/wiki/Tetraodontidae)

കടല്‍ കറൂപ്പ്

ചൂണ്ട ഇടല്‍ - ഭാഗം 2 - ചെമ്പല്ലിയെ എങ്ങനെ പിടിക്കാം.

2010-09-30T11:20:00.000-07:00

അങ്ങനെ ചൂണ്ടയിടല്‍ അടുത്ത അദ്യായത്തിലേക്കു കടന്നിരിക്കുന്നൂ.
ഇവിടെ ഞാന്‍ നിങ്ങളുടെ മുന്‍പില്‍ അവതരിപ്പിക്കാന്‍ പോക്കുന്ന താരമാണു

**************ചെമ്പല്ലി*******************

ചെമ്പല്ലി എന്നു കേട്ടപൊ നിങ്ങളുടെ മനസില്‍ ചുവന്ന കളര്‍ പല്ലു കാണിച്ചു ചിരിചു നില്‍ക്കുന്ന പല്ലിയുടെ മൊന്തയായിരിക്കും. അല്ലെ?

എന്നാല്‍ അല്ല. അതു ചുവന്നു തുടുത്ത മേനിയുള്ള കായയിലെ(ocean) മിസ്സ് വേള്‍ടാണു ചെമ്പല്ലി. ആ വേള്‍ട് ഇനത്തില്‍ ഉള്ള നാലെണത്തിനെ ഞാന്‍ ഇന്നു റാജി. ഇനി അവരെ കുറിചു മറന്നേക്കൂ.

ഞാന്‍ ഇതും ഇതിലപ്പുറവും പിടിക്കും.

(പിടിച്ചപൊള്‍ നല്ല ചുവന്ന കളറായിരുന്നൂ. വെയിലു കൊണ്ടാല്‍ 1 മണികൂറിനുളില്‍ കളര്‍ ഒക്കെ ഇങ്ങനെയാവും. പക്ഷെ ചെമ്പല്ലി ചെമ്പല്ലി അല്ലാതാവുനില്ലല്ലൊ!)

പറഞ്ഞാല്‍ വിശ്വസിക്കില്ല. എന്നാലും പറയാം.

കിറു ക്രിത്യം 4 കിലൊ തൂക്കം. മാര്‍കറ്റില്‍ ഇന്നത്തെ വിപണി വില കിലൊക്കു 300 രൂപ്പ. ചിലവാക്കിയ സമയം 4 മണികൂര്‍ (അപ്പൊഴേക്കും വല ഇടുന്ന മുക്കുവന്മാര്‍ വന്നു എരിയ മുഴുവന്‍ കയേറി. ഇലായിരുനേല്‍ ഞാന്‍ ട്ടിപ്പര്‍ വിളിചു വരേണ്ട വന്നെനെ.)

അപ്പൊ മൊത്തം 1200 രൂപ.

(4 മണികൂര്‍ ഞാന്‍ പണിയെടുത്താല്‍ എത്താണ്ടു ഇത്ര ഒക്കെ തന്നെയാ കിട്ടൂളു. പണിയെടുക്കാന്‍ ആണെല്‍ തീരെ ഇന്റെര്‍സ്റ്റും ഇല്ല. പിന്നെ പൊതു തല്പര്യം മാനിച്ചു അങു ചെയുന്നൂ എന്നെ ഉളു. )

ഇനി നിങ്ങല്‍ക്കും ചെമ്പല്ലിയെ പിടിക്കാം. എങ്ങനെ എന്നലെ, വിഷമികേണ്ട. തുടര്‍ന്ന് വായിക്കൂ.

ചെമ്പല്ലിയെ പിടിക്കുവാന്‍

വേണ്ടതു

1. നല്ല തടിയന്‍ ചാള - 10 രൂപക്കു
2. 60 mm കനം ഉള്ള ചൂണ്ട വള്ളി, No:8 ചൂണ്ട കുളത്തു, മീടിയം ഈയം (ലൊഹം-ഒഴുക്കനുസരിച്).
(2-എലാം വേണ്ട പോലെ ഫിറ്റുക.)

ഉപയൊകിക്കേണ്ടെ വിതം.

തടിയന്‍ ചാള 4 cm വീതിയില്‍ കുട്ട്. ചൂണ്ട കുളത്തില്‍ ഫിറ്റ്.
ഹയൊ.. ഒരു കാര്യം. എല്ലാത്തിനും മുന്‍പു ചെമ്പല്ലിയുള്ള എരിയയില്‍ ചെന്ന് വേണം മുകളില്‍ പറഞതൊക്കെ ചെയാന്‍. (ചെമ്പല്ലി എവിടെ കാണും എന്നതു നിങ്ങള്‍ കണ്ടു പിടിക്കുക. കായലില്‍ തപ്പുന്നതാണു നല്ലതു).
എനിട്ടു ചുമ്മ ചൂണ്ടാ (തടിയന്‍ ചാള 4 cm കുട്ട് ചെയ്തു.. ചൂണ്ട കുളത്തില്‍ ഫിറ്റ് ചെയ്തത്) ചെമ്പല്ലിയുടെ മുന്നിലേക്കു ഇട്ട് കൊടുക്കുക. ചെമ്പല്ലിക്കു വിഷപ്പ് ഉണ്ടെകില്‍ ഉടനെ തന്നെ തിന്നും. ഇലെങ്ങില്‍ കാത്തിരിക്കുക. വിഷപ്പ് വരും. അപ്പൊ തിന്നൊളും. തിന്നാതെ നില്‍ക്കുന്ന ചെമ്പല്ലിയെ വിരട്ടി തീറ്റിക്കാന്‍ ഒരിക്കലും ശ്രമിക്കരുതു.

പോയന്റ്സ്

തിന്നു കഴിഞ്ഞു എന്നു അറിയാന്‍ : തിന്നു കഴിഞാല്‍ പിന്നെ തിന്ന സ്ഥലത്ത് നിന്നു പതുക്കെ അവള്‍ നീങ്ങും. അപ്പൊ കയ്യില്‍ ഇരിക്കുന 60 mm കനം ഉള്ള വള്ളി പതുക്കെ ചലിക്കും.. ഉടനെ വലിക്കുക. മുറുക്കെ അല്ല.. പതുക്കെ. ഭാഗ്യം ഉണ്ടെക്കില്‍ ചെമ്പല്ലി. ഇലെങ്കില്‍ വീണ്ടും മുകളില്‍ ചെയ്തതു പോലെ ഒക്കെ ചെയുക.

------------------

നന്ദി!

ഫാന്‍സ്‌ ക്ലബ്!

2010-07-31T13:38:00.000-07:00

മലയാള സിനിമയുടെ വിജയം തന്നെ ഫാന്സിന്നെ ആശ്രയിച്ചന്നെ വാര്‍ത്ത‍ വായിക്കാന്‍ ഇടയായത് മുതല്‍ തന്നെ എന്റെ മനസ്സില്‍ ഫാന്‍സ്‌, അസ്സോഷ്യറേന്‍, ക്ലബ്‌ എനിവയെ കുറിച്ചുള്ള ഗവേഷണത്തിന് തുടക്കം കുറിച്ച് എന്നതാണ് സത്യം. ആരൊക്കെ ആരുടെ ഫാന്‍, ആരാണ് ഫാന്‍, എന്താണ് ഫാന്‍, എങ്ങനെ ഫാന്‍ ഉണ്ടാവുന്നു എനീ കാര്യങ്ങള്‍ ഒക്കെ ഒരുവിതത്തില്‍ പഠിച്ചു കഴിഞ്ഞപോള്‍ ഫാന്‍ എന്നാല്‍ വലിയ സംഭവമാണെന്നും, ഒരാള്‍ ആരുടെയെങ്ങിലും 'ഫാന്‍' ആവാത്തിടത്തോളം അവന്‍ ഒരു 'മ്യാന്‍' ആവില്ല എന്ന തിരിച്ചറിവും മനസിന്റെ താളം തെറ്റിച്ചു.

അന്ന് മുതല്‍ ആലോചനകള്‍ മുഴുവന്‍ ആരുടെ ഫാന്‍ ആവണം എന്നതായിരുനൂ. അനേകായിരം ഗൂഗിള്‍ സെര്‍ച്ച്‌, ചര്‍ച്ചകള്‍, ബ്ലോഗുകള്‍ ഒക്കെ നോക്കിയപോള്‍ ഫാന്‍ ആവാന്‍ ഒരു ലക്ഷത്തിനു മുകളില്‍ ഒപ്റേന്‍സ്‌. അതില്‍ നിന്നു ഒരുവനെ കണ്ടെത്താന്‍ ഉള്ള പ്രോഗ്രാം ചെയാം എന്ന് വച്ചാല്‍ അതിനും വേണം ലോജിക്. അത് എനിക്കിലതതുകൊണ്ട് തമ്മില്‍ കൊള്ളാവുന്ന ഒരുത്തനെ... സോറി ഒരു മഹാ പ്രതിപയെ ഞാന്‍ തന്നെ ചൂസ് ചെയ്തു...

ഇതാ... ഇവിടെ കാണുന്ന മഹത് വ്യക്തിയാണ് "വില്‍ബര്‍ സര്‍ഗുനരാജ്" .

ഞാന്‍ ഇന്ന് മുതല്‍ ഇദേഹത്തിന്റെ മാത്രം ഫാന്‍ ആയിരിക്കും. ഇതാ നിങ്ങള്ക്ക് കേള്‍കാന്‍ വില്‍ബര്‍ സര്‍ഗുനരാജ് അവര്കളുടെ കുറച്ചു വീഡിയോസ് ...

Chicken 65

******************

Love Marriage

******************

Cobra Cobra

ഇനിയും ഉണ്ട് ഒരു നൂറു കണക്കിന് വീഡിയോസ്. പക്ഷെ ഉള്ളതില്‍ ഇത് മൂന്നും കേട്ടപോള്‍ തന്നെ എന്റെ കല്‍ബു നിറഞ്ഞു തുളുമ്പിയാഛ് ! മനസ് മുഴുവന്‍ ടെന്‍ഷന്‍ പിടികൂടുന്ന വേളയില്‍ അലങ്ങില്‍ അവസരത്തില്‍ മനസ്സില്‍ കുളിര് വാരി നിറക്കാന്‍ തക്ക ഗുണങ്ങള്‍ അടങ്ങിയ ഈ ഗാനകള്‍ സമാനിച്ച ഈ വലിയ കലാകാരന് എങ്ങനാ നന്ദി പറയണ്ടേ എന്ന് ആലോചിച്ചിട്ട് നോ സോലുറേന്‍.

ഇദേഹത്തിന്റെ മനസ് ഈ ഗാനങ്ങള്‍ പോലെ തന്നെ ഫ്രീ ആയിരികണം.

ഭാഗ്യവാന്‍!
കൂടുതല്‍ അറിയാന്‍ ഡാ... ദിവിടെ ക്ലിക്കണം http://www.wilbur.asia

അംജിത്

രാത്രി ഭയം - 1

2010-07-29T06:53:00.000-07:00

വയ്കിട്ടു അനിയന്റെ ഫോണ്‍ വന്നൂ. ഉമ്മയുടെയും അനിയത്തിയുടെയും അടുത്ത് ഒരുങ്ങിയിരികാന്‍. ഒരു സിനിമക്ക് പോകാം എന്ന്. ഇപ്പൊ വേണോ, നാളെ രാവിലെ പോയാല്‍ പോരെ എന്നവനോട് ഞാന്‍ ചോദിക്കാന്‍ ഉണ്ടായ കാരണം തന്നെ കഴിഞ്ഞ കുറെ നാളായി മനസ്സില്‍ കടന്നു കൂടിയിരിക്കുന്നെ ആ പഴയ പേടിയായിരുനൂ. കാതില്‍ മുഴങ്ങുന്ന ആരവത്തിനു ഒട്ടും ശമനമില്ല. കണ്ണില്‍ അന്തകാരത്തിന്റെ കൊടും ക്രൂരമായ വിളയാട്ടം. ദേഹം കുളിര് കൊരുനൂ. അവന്റെ മറുപടി "പോര.. ഇന്ന് തന്നെ പോണം എന്നയിരുനൂ.."

ജാകറ്റ് എടുത്തു പുതച്ചു ഇരിക്കുമ്പോള്‍ അപുറത്തു അവര്‍ വസ്ത്രം മാറുന്ന ശബ്ദം കേള്‍കാം. നെഞ്ഞിടി കൂടുനത് കോണ്ട് ഞാന്‍ പതിയെ മുറിയില്‍ നിന്നു പുറത്തിറങ്ങി. ഉമ്മ ചോതിച്ചു, എന്താ പനിയാണോന്നു. പനിയോ, വിറയലോ.. എന്തോ എനിക്കറിയില്ല. ഞാന്‍ ആയിട്ട് വരുത്തി വച്ചതാണോ ഈ പേടി എന്ന് ചോതിച്ചാല്‍ എനിക്കുത്തരമില്ല. കലര്‍ന്ന മനസുമായി ആ ഇടറിയ ശബ്ദത്തില്‍ ഞാന്‍ വീണ്ടും എന്തോ പറയാന്‍ ഒരുങ്ങുബോള്‍ പുറമേ അനിയന്‍ വന്നു വിളിച്ചു പറയുനുണ്ട് വേഗം വരാന്‍. വീണ്ടും ഞാന്‍ പതുക്കെ മുറിക്കുളില്‍ കെയറി. പിന്നെ ഏതാനും നിമിഷങ്ങള്‍ക്കകം അവര് വീട്ടില്‍ നിന്നു പോയിരുനൂ. ഞാന്‍ അറിയാതെ മയങ്ങി പോയി..

പുറത്തു ആരുടെയോ വിളി കേട്ടാണ് ഞാന്‍ എനീക്കുനത്. അവരായിരുനൂ. എന്റെ പഴയ ചെങ്ങതിമാര്‍. പാടത്തു പോയി ഇരികാം എന്ന് അവര്‍ പറഞ്ഞപോള്‍ ഞാന്‍ ശരിക്കും അതിശയിച്ചു പോയി.. ഇത്ര വയ്ക്കിയ വേളയില്‍ ഇന്ന് വരെ നമ്മള്‍ പാടത്തു അങ്ങനെ പോയിട്ടില്ലല്ലോ? പക്ഷെ ഞാന്‍ അവരോടൊത്തു നടന്നൂ. ആരും ഒന്നും മിണ്ടുനില്ല......

---------------------------

മുന്‍പ് ഒരു ദിവസം...

ആ ദിവസം ഞാന്‍ ഇന്നും ഓര്‍ക്കുന്നൂ. അന്ന് ഞാന്‍ വീടിനടുത്തുള്ള തോടിന്റെ വരമ്പില്‍ കൂട്ടുകാരുടെ കൂടെ വര്‍ത്തമാനം പറഞ്ഞു ഇരിക്കുവായിരുന്നൂ. വയ്കിട്ടെ വന്നു അവരോടൊത്തു ഇവിടേയ്ക്ക്. ഇവിടെ ഇരുനാല്‍ സമയം പോവുനതെ അറിയാറില്ല.അത്രയ്ക്ക് ശാന്തമായ സ്ഥലം.

                    അനോക്കെ ഞങ്ങള്‍ ഇവിടെ സ്ഥിരമായി വരുമായിരുനൂ. നല്ല തണുത്ത കാറ്റാനിവിടെ. അടുത്ത് തന്നെ തോടും. തോട്ടില്‍ വെള്ളം വളരെ കുറവാണ്. പക്ഷെ ഉള്ളതിന് നല്ല തണുപ്പും. ചില ദിവസങ്ങള്‍ ഈ വെള്ളത്തില്‍ ഞാന്‍ ഒറ്റയ്ക്ക് വന്നു കുളിക്കാറുണ്ട്. അരക്ക് താഴെയെ വെള്ളം ഉണ്ടാവാറുള്ളൂ. വെള്ളത്തില്‍ കിടനാല്‍ മുങ്ങി പോവും. ഇവിടെ വന്നു മിക്യ ദിവസവും ഞങ്ങള്‍ വെറുതെ വര്‍ത്തമാനം പറഞ്ഞിരിക്കും. പെണ്‍കുട്ടികളെ കുറിചായിരുനൂ അന്ന് ഏറെയും സംസാരം. പിന്നെ പുക വലിക്കാനും. ഇവിടെ അങ്ങന്നെ ആരും ശ്രദ്ധിക്കില്ല. അന്ന് ജീവിതത്തെ കുറിച്ച് ഞങ്ങള്‍ ഒരുപാടു സ്വപ്നങ്ങള്‍ പറയുമായിരുനൂ. എല്ലാം കാശുണ്ടാക്കുന്ന വഴികളെ കുറിച്ച് തന്നെ. കാലം കുറെ കഴിഞ്ഞു.

ഈ വരമ്പില്‍ ഇരുനാല്‍ ചുറ്റിനും നീണ്ടു കിടക്കുന്ന പാടം കാണാം. കൃഷി ഒന്നും ഇല്ല. ചേമ്പ് നിറഞ്ഞ ചെളി പാടം. പണ്ട് ഇവിടെ ഒക്കെ കൃഷിയുണ്ടായിരുന്നൂ.. അന്ന് ഈ തോടിന്നു ചേര്നുള്ള കുളങ്ങളില്‍ നിന്നു മീന്‍ പിടിക്കുനത് ഞാന്‍ ഓര്‍ക്കുന്നൂ. ഇന്ന് കുളമൊക്കെ നികന്നു പോയി. കൃഷി നിന്നത് മുതല്‍ പിന്നെ അകെ കാട് പിടിച്ചു നശിച്ചു. മീനുകളും ഇല്ല. ഇപ്പൊ രാത്രിയായാല്‍ ഒരുപാടു ഉച്ചകള്‍ മാത്രം കേള്‍ക്കാം. സത്യത്തില്‍ ആ ഉച്ചകള്‍ കേള്‍ക്കുമ്പോഴാണ് അതിനു മാത്രം ജീവികള്‍ ആ പാടതുന്ടെന്നു മനസില്ലക്കുനത്. രാത്രി അവര്‍ക്കും എനിക്കുളത് പോലെ വിഷമം ആയിരികാം? അതാണോ അവര്‍ ഇങ്ങന്നെ നിര്‍ത്താതെ കരയുനത്?
.
തോടിന്നു വലത്തേ വശം കുറ്റി മരങ്ങള്‍ ഈ തോട്ടിലേക്ക് ചാഞ്ഞു നില്‍ക്കുനൂ. ഈ മരത്തിലാണ് കുളകോഴികള്‍ വന്നിരിക്കുനത്. പിന്നെ ഒരുപാടു കുരുവികള്‍ കൂടും വച്ചിരിക്കുനത് ഈ മരങ്ങളില്‍ തന്നെ.

ചെറുപ്പത്തില്‍ ഇവിടെ വച്ച് ഒരു ദിവസം കുരുവിയുടെ ഒരു കൂട് പറിക്കാന്‍ ഞാന്‍ നോക്കിയതാ. കുരുവിയെ പിടിക്കുകയായിരുന്നൂ ഉദേശം. ഞാന്‍ അന്ന് വയ്കുനേരം മുതല്‍ ആ കൂട്ടില്‍ കുരുവി കേയറാന്‍ വേണ്ടി കാവല്‍ ഇരുന്നു. സന്ത്യയായി.. ചുറ്റും ആ പഴയ ശബ്ദം കെട്ടു തുടങ്ങി.

അടുത്ത റബ്ബര്‍ തോട്ടത്തില്‍ നിന്നു എന്തൊകെയോ ശബ്ദങ്ങള്‍. പടിഞ്ഞാറു ചുവന്ന സൂര്യന്‍ എരിഞ്ഞു തീരുനത് കാണാം. ഞാന്‍ സൂര്യനെ തന്നെ നോക്കിയിരുനൂ. അപോളാണ് ചെറിയ പെടക്കുന ശബ്ദം കേട്ടത്.. ഹാ.. കുരുവികള്‍. ഒന്ന് കൂടിന്റെ വാതില്‍ക്കലും മറ്റേതു തൊട്ടടുത്ത കൊമ്പിലും. ഞാന്‍ പതുക്കെ പതുങ്ങിയിരുനൂ. പക്ഷെ എന്നെ കണ്ടത് കോണ്ട് അവ കേയറാന്‍ മടിച്ചു.. പിന്നെ എന്തോ ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കി അവ രണ്ടും കൂട്ടിലേക്ക് കെയറി.   ഞാന്‍ പതുക്കെ ചെന്നു കൂട് മുഴുവനായി പൊത്തിപിടിച്ചു. ഉള്ളില്‍ കിടന്നു പിടക്കുവായിരുനൂ രണ്ടും. കയ്യ് പതുക്കെ തുറനപോഴേക്കും രണ്ടും ഒറ്റ പറക്കല്‍. എന്റെ കണ്ണിന്റെ അടുത്ത് കൂടി ചിറകുകള്‍ അടിച്ചു പറന്നപോള്‍ എന്റെ മുഖം അറിയാതെ ചിമ്മി പോയി. ശരിക്ക് പേടിച്ചു. ഞാന്‍ അന്ന് വളരെ ചെറുപ്പം ആയിരുനൂ. രണ്ടും പറന്ന് അടുത്തുള്ള മരത്തിന്നു മുകളില്‍ ഇരുന്നു സങ്കടത്തോടെ എന്നെയും എന്റെ കയ്യില്‍ ഇരിക്കുന്ന കൂടിനെയും നോക്കി. കൂട്ടില്‍ നിന്നെ എന്തോ നനയുനത് പോലെ തോനിയപോള്‍ ഞാന്‍ ആ ചെറിയ കൂടിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കി. രണ്ടു പൊട്ടിയ മുട്ട. ഞാന്‍ കയ്യ് വലിച്ചു. കൂട് താഴെ വീണു. എന്റെ കയ്യ് വിറക്കുവായിരുനൂ. ഞാന്‍ പതുക്കെ കയ്യ് മണത്തു നോക്കി. കോഴി കുഞ്ഞിന്റെ മണം. മരത്തില്‍ നിന്നു ആ കിളികള്‍ കരഞ്ഞു പറന്ന് ആ പാടത്തിനു മുകളിലൂടെ ദൂരേക്ക്‌ പോയപോള്‍ ഞാന്‍ അവിടെ നിന്നു പേടിച്ചു പോയി..

അപ്പോഴാണ്‌ ഞാന്‍ അടുത്തുള്ള റബ്ബര്‍ തോട്ടത്തില്‍ നിന്നുള്ള ആ ഒച്ച വീണ്ടും ശ്രദ്ധിച്ചത്. കരിയില്ലയിലൂടെ ആരോ നടക്കുന്ന ശബ്ദം. ഞാന്‍ ആ മരകൊമ്പ് മാറ്റി എത്തി നോക്കി. ചഞ്ഞു കിടക്കുന്ന മരങ്ങള്‍ കിടയിലൂടെ ഒന്നും അങ്ങ് വെക്തമല്ല. ഇരുട്ട് മൂടി തുടങ്ങിയിരുനൂ. ഞാന്‍ പെട്ടന്ന് തിരിഞ്ഞു സൂര്യനെ നോക്കി. പടിഞ്ഞാറു ഇരുട്ട് മാത്രം. ഇരുട്ടിന്നു താഴ ഒരു ചുവന്ന പ്രകാശം... വീണ്ടും കരിയില്ലകളില്‍ ചവിട്ടി നടക്കുന്ന ശബ്ദം കെട്ടു അവിടെ നിന്നു ഞാന്‍ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞു റോഡിലേക്ക് പിടിച്ചു കെയറി. റബ്ബര്‍ തോട്ടം മുഴുവന്‍ നന്നായി ഇരുട്ട് മൂടിയിരിക്കുനൂ. ആരോ ഇരുട്ടത്ത്‌ മാറുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടു. വെള്ള വസ്ത്രം പെട്ടന്ന് അവിടെ നിന്നു പുറകിലേക്ക് തെന്നി തെന്നി മാറുന്നൂ... ഞാന്‍ അവിടെ നിന്നു ഓടി.

-------------

                     വീണ്ടും ഈ രാത്രി ഇവിടെ വെറുതെ ഞങ്ങള്‍ ഒത്തു കൂടിയതാണ്. കുറെ ആയിരിക്കുന്നൂ ഇവിടൊക്കെ വന്നിട്ട്. ഇന്ന് ഞങ്ങള്‍ അതികം സംസാരം ഇല്ല. പെണ്‍ വിഷയം എല്ലാവരും മറന്നു. എല്ലാവര്ക്കും വിഷമങ്ങള്‍ മാത്രം. പക്ഷെ ആരും ഒന്നും അതികം മിണ്ടുനില്ല. സ്വന്തം സങ്കടം കൂട്ടുകാരെ പോലും അറിയികെണ്ടാ എന്ന് കരുതിയാവും. എനിക്കും ഒന്നും പറയാനില്ലയിരുനൂ. അല്ല ... ഒരുപടുണ്ടായിരുനൂ ആരോടെങ്ങിലും ഒന്ന് പറയുവാന്‍.. പക്ഷെ എന്റെ വിഷമങ്ങള്‍ ഒക്കെ ഞാന്‍ തന്നെയാണ് പണ്ട് മുതല്‍ സഹിച്ചിരുനത്, അത് കോണ്ട് ഞാനും ഒന്നും മനപൂര്‍വം മിണ്ടിയില്ല. എല്ലാവരും ഒരു കാര്യം മാത്രം ചെയുനൂ. വലിച്ചു ഊതുന്ന പുക ചുഴികളെ നോക്കി വല്ലാതെ നെടുവീര്‍ പെടുനൂ. പുക പോകുന്ന വഴിക്ക് വീണ്ടും വലിച്ചു ഊതുന്നൂ. പഴയ പുക ചുഴികളെ തെറിപിച്ചു പുതിയ ചുഴികള്‍ ഉണ്ടാവുന്നൂ. ഞാന്‍ ആ വരമ്പിലേക്ക്‌ ചാഞ്ഞു കിടന്നു. വരമ്പില്‍ നിറയെ പുല്ലാണ്. മേത്ത പോലെ തോന്നും. ഇടക്ക് ഉറുമ്പുകള്‍ കഴുത്തിലൂടെ കെയറി നടക്കും. പക്ഷെ നല്ല തണുപ്പുള്ള ആ വരംബില്ലേ പുല്ലില്‍ കിടനാല്‍ ഒരിക്കലും മതി വരില്ല. നേരം നന്നേ ഇരുട്ടിയിരുനൂ. പല പല ശബ്ദങ്ങള്‍ ഇന്നും കേള്‍ക്കാം. എലാം പാടത്തു ഇരുന്നു ഓരോ ജീവികള്‍ കരയുന്നതാണ്. എന്തിന്നാണ് അവര്‍ ഇങ്ങന്നെ കരയുനത്? രാത്രിയെ ഇത്രയ്ക്കു ഭയമാണോ അവര്‍ക്ക്? ഇന്നും എന്റെ സംശയം അതെ കുറിച്ച് തീര്‍നിട്ടില്ല.

-----------------

മുകളില്‍ ആകാശത്ത് നിന്നു തിളങ്ങുന്ന പൂര്‍ണ്ണ ചന്ദ്രന്‍. നക്ഷത്രങ്ങള്‍ വളരെ കുറവ്. ചന്ദ്രന്റെ പ്രകാശത്തില്‍ ഒള്ളിച്ചതാവും. ചന്ദ്രന്‍ സുന്ദരിയവുമ്പോള്‍ ഈ നക്ഷത്രങ്ങള്‍ ഒക്കെ ഇത് പതിവാണ്. ഇലെങ്ങില്‍ ഞാന്‍ മുന്‍പ് കാണാറുള്ള നക്ഷത്രങ്ങള്‍ ഒക്കെ എവിടെ പോവാന്‍. പക്ഷെ ഇന്ന് ചന്ദ്രന്‍ പതിവിലും സുന്ദരിയായിരിക്കുന്നൂ. ചന്ദ്രനെ തലോടി മേഘങ്ങള്‍ കിഴക്ക് ലക്‌ഷ്യം വച്ച് മെല്ലെ നീങ്ങുനൂ....

.................. തുടരും.

ജൂണ്‍ 19, അവള്‍ക്കു ഒരു വയസാവും.

2010-06-17T12:01:00.000-07:00

ജൂണ്‍ 19,
ഈ ദിവസത്തിന്നു ഞാന്‍ കാത്തിരിക്കുവാണോ?
ഹേയ്‌... അങ്ങനെ ഒന്നും ഇല്ല.
പക്ഷെ കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം ഈ കാലയളവില്‍ ഞാന്‍ കാത്തിരിക്കുനുണ്ടായിരുനൂ.
ഒരുപാടു ഒരുപാടു പ്രശ്നകളും, ആശുപത്രിയും എല്ലാം കെയറി ഇറങ്ങി..
ഒരു അവസരത്തില്‍ കൊച്ചോ തള്ളയോ എന്ന് പോലും കേള്‍കേണ്ടി വന്ന ഒരു അവസ്ഥ.
അത് കൊണ്ടായിരിക്കും ഞാന്‍ കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം ഈ കാലയളവില്‍ ഇത്ര മാത്രം കാത്തിരുന്നതും.
അന്ന് കടന്നു പോയ പ്രയാസം ഒരുപാടു ഉണ്ടെങ്ങിലും ഇന്ന് ഞാന്‍ വളരെ സന്തോഷവാനാണ്.

ഞാന്‍ ഇന്ന് കൊച്ചിന്റെ ലോകത്താണ്.
ആ ലോകം എത്ര സുന്ദരം.
അവളുടെ ആഗ്രഹങ്ങള്‍ നടത്തി കൊടുക്കുക.
അത് അത്ര വലിയ കാര്യമല്ല. പക്ഷെ ഞാന്‍ ഇന്ന് എല്ലാം മനസിലാക്കുനൂ.
പുതിയ പുതിയ കാഴ്ചകള്‍, വസ്തുകള്‍, ആളുകള്‍, പക്ഷികള്‍...
എല്ലാം ഞാന്‍ ഇന്ന് ഒരിക്കല്‍ കൂടി അവളുടെ കണ്ണുകളിലൂടെ കാണുന്നൂ.
എങ്ങനെ ഒരു വാക്ക് പറയാം എന്ന് ഞാന്‍ പഠിക്കുനൂ.
പിച്ചവയ്ച്ചു അവള്‍ നടക്കുമ്പോള്‍ ഞാനും അറിയാതെ അവളോടൊത് പിച്ച വച്ചു പോകുന്നൂ...
കാല്‍ തെറ്റി വീണു അവള്‍ കരയുമ്പോള്‍, അറിയാതെ അവളോടൊത്തു കരയുന്നൂ...
അവളെ ചിരിപ്പികാനായി അറിയാത്ത പാട്ടുകള്‍, ഡാന്‍സുകള്‍...
...ചിരിക്കുമ്പോള്‍ അറിയാതെ നിഷ്കളങ്കമായി അവളോടൊത്തു......

നാളെ ജൂണ്‍ 19, അവള്‍ക്കു ഒരു വയസാവും.

Happy Birthday Fathima Zamreen

by your papa :-*

with lots and lots of love.
amjith

അവസാനം എനിക്കവനെ പിടികേണ്ടി വന്നൂ

2010-03-25T12:48:00.000-07:00

അവസാനം എനിക്കവനെ പിടികേണ്ടി വന്നൂ....

ഹാ.. ഒരു കാര്യം പറയാന്‍ മറന്നൂ. ഞാന്‍ ഒരു ഒന്നോനര മീന്‍ പിടുത്തകാരനാണ് കേട്ടോ. ഒരു സമയത്ത് എന്റെ 'അമ്ബീശന്‍' (നമ്പീശന്‍ അല്ല.. ആഗ്രഹം എന്ന് ഉദേശം) തന്നെ നല്ല മുക്കുവന്‍ ആവണം എന്നതായിരുനൂ. ആ ചിന്തയില്‍ നടന്ന കാലത്താണ് ഞാന്‍ ആദ്യമായി സ്കൂള്‍-ഇല്‍ ഒരു കൊല്ലം തോറ്റത്. ആ തോല്‍വിക്ക് ശേഷം ഞാന്‍ മനപൂര്‍വം മീന്‍ പിടുത്തം മനസിന്റെ ലോക്കര്‍-ഇല്‍ ഇട്ടു പൂട്ടി. ഇലെങ്ങില്‍ ഫാദര്‍-ജി എന്നെ റൂമില്‍ ഇട്ടു പൂട്ടും പോലും.

എന്നിട്ടും ഞാന്‍ ആ ലോക്കര്‍ തുറകാതെ പിന്നത്തെ പത്തു പതിനഞ്ചു കൊല്ലം കോണ്ട് നടന്നൂ. ഒന്നും മനപൂര്‍വം ആയിരുനില്ല. പക്ഷെ അങ്ങനെ ഒക്കെ ആകേണ്ടി വന്നൂ. പിന്നെ കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു മാസം മുന്‍പാണ് വെറുതെ ആ ലോക്കറില്‍ തുറന്നു നോക്ക്യപോള്‍ എന്റെ കുറെ ഹോബികള്‍ അവിടെ കിടന്നു ചിതലരിക്കുന്നൂ.

വിടായോ? വീണ്ടും പൊടിതട്ടിയെടുത്തില്ലേ,

കൊച്ചി കായലില്‍ പോയി‍, പെരിയാര്‍ പുഴയില്‍ പോയി, വള്ളി കുളത്തില്‍ പോയി..... അങ്ങന്നെ എല്ലായിടത്തും പോയി മീന്‍ പിടിക്കാന്‍. (ഇനി പോവാത്തത്‌ പുറം കടലില്‍ മാത്രം.. അവിടെ കൂടി പോയാല്‍ പിന്നെ നോകണ്ട. ഈ ഹോബി ഞാന്‍ എന്റെ ഉപജീവനമാക്കും.) അങ്ങന്നെ ഇപ്പോള്‍ സമയം കളയാതെ എല്ലായിടത്തും പോയി രാവിലെ മുതല്‍ മീന്‍ പിടുത്തം. അലേലും അങ്ങന്നാ. വലതിനോടും ഇഷ്ട്ടം തോന്നിയാല്‍ പിന്നെ മടുക്കുനത് വരെ അതില്‍ തന്നെ. ഏത്... പക്ഷെ അങ്ങന്നെ ഇഷ്ട്ടം തോനുനതോന്നും പെട്ടന്ന് മടുക്കുകയും ഇല്ല.

അവസാനം കിട്ടി ലെവനെ.. "ചേര്‍" എന്ന് ഞങ്ങള്‍ളുടെ നാട്ടില്‍ വിളിക്കുന്ന അവന്നെ കിട്ടും എന്ന് സ്വപ്നത്തില്‍ പോലും നിനച്ചതെ ഇല്ല. ഇത് എന്റെ ഭാഗ്യമോ അതോ ലവന്റെ കഷ്ട്ടകലമോ?

The Big Short: Inside the Doomsday Machine

Valleys Of Neptune

The Twilight Saga: New Moon (Two-Disc Special Edition)

Face talks

2010-03-24T07:06:00.000-07:00

"അവരുടെ ലോകം അത്ര മനോഹരമായിരുനിരിക്കണം..."

അതാകുമോ കൂട്ടില്‍ അകപെട്ട ഇവരുടെ മുഖത്ത് ഈ വിഷാദം?

The Big Short: Inside the Doomsday Machine

The Help

Time.

2010-03-23T09:00:00.000-07:00

Now my kid is crying while taking injection,
I just feel crying..
Thinking my parents took me on those days...
I still missing those days with parents....
Now my kid.... later on she too miss something..... huh...

We all will die soon ea?
Just some more years....

amjith

loneliness

2010-03-12T09:31:00.000-08:00

i smiled at the moon...
and the stars smiled at me.

love

amjith

Wish or Selfish?

2010-03-04T10:39:00.000-08:00

Like to live under sea with fish,
Like to fly with birds on sky,
Like to be in forest with the animals

And i never want to be a 'Homo sapien' anymore!

yours faithfully
അംജിത്!

കൊളംബിയകാരന്‍ സായിപ്പ്

2010-02-28T06:05:00.000-08:00

എന്റെ പഴയ കൂട്ടുകാരന്‍ 'എബി'യായിരുന്നൂ കാശുണ്ടാക്കാന്‍ ഉള്ള വേറൊരു വഴി ഫ്രീലാന്‍സ് വര്‍ക്ക്‌ ആണെന്ന് പറഞ്ഞു തന്നത്. കാശിന്നു നിങ്ങള്‍കുള്ളത് പോലെ തന്നെ എനിക്കും അവശ്യം ഉള്ളത് കൊണ്ടും, ഒരുപാടു കാശു ആ വഴിക്ക് എബിയുടെ കൂട്ടുകാരന്‍ ഉണ്ടാക്കുന്നൂ എന്ന അറിവും എന്റെ ചിന്തകളില്‍ നിറഞ്ഞുനിന്ന ആ കാലയളവില്‍...

************
എങ്ങനെ ഒക്കെ ഫ്രീലാന്‍സ് ജോലികള്‍ പിടിക്കാം എന്നുള്ള ആയിരം വഴികള്‍ നട്ടപാതിരക്ക് കുത്തിയിരുന്നു ചിന്തിക്കുക എന്റെ ഹോബിയാക്കി മാറ്റിയിരുനൂ ഈ ഞാന്‍. ഡെയിലി നൈറ്റ്ഉം കുത്തിയിരുന്ന് നെറ്റില്‍ സെര്‍ച്ച്‌ ചെയുക എന്നതിന്റെ സുഖം ഒന്ന് വേറെ തന്നെ എന്ന് മനസില്ലക്കുകയും, എല്ലാ ഫ്രീ ലാന്‍സ് വര്‍ക്ക്‌ സൈറ്റ്കളിലും കാണുന്ന ജോലിക്ക് എല്ലാം അപ്ലൈ ചെയ്തു കൊണ്ടിരുനെക്കിലും, ഒന്നും തന്നെ കിട്ടുനുണ്ടായിരുനില്ല. ഇതൊന്നും മനസിന്റെ വാശി-കം-പ്രതീക്ഷക്കു ഒരു കുറവും വന്നിരുനില്ലാട്ടോ..ആയതിനാല്‍ ഈ വക കാര്യങ്ങളില്‍ കൂടുതല്‍ ശ്രദ്ധ കൊടുക്കാതെ തന്നെ ഞാന്‍ എന്റെ പരിശ്രമം തുടര്‍ന്ന് കൊണ്ടിരുന്നൂ...

ഫ്രീലാന്‍സ് വര്‍ക്ക്‌ തരുന്ന സൈറ്റ്കള്‍ എല്ലാം എന്റെ പേര് കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു. 'അമേരിക്ക' എന്ന് ഏതു വെബ്സൈറ്റ്ല്‍ കണ്ടാലും ഞാന്‍ എന്റെ ഇമെയില്‍ അഡ്രസ്‌ ഏതെങ്ങിലും ബോക്സില്‍ കൊടുക്കുകയും കൂടെ എന്റെ ഫ്രീലാന്‍സ് താല്‍പര്യവും അറിയിച്ചു സബ്മിറ്റ് ചെയുന്നത് എന്റെ പാതിര ടൈംപാസുകളില്‍ മുന്‍പില്‍ നില്‍ക്കുനതില്‍ ചിലത്. വേറെയും ഉണ്ട് അടവുകള്‍. പക്ഷെ കോപ്പി റൈറ്റ് ഉള്ളതായത് കൊണ്ട് ഞാന്‍ ഇവിടെ എഴുതുനില്ല. ഞാന്‍ ആരാ മോന്‍. അങ്ങന്നെ മനോഹരമായ രാത്രികള്‍ ഞാന്‍ ഉത്സവമാക്കി മാറ്റിയ വേളയില്‍ പതിവില്ലാത്തൊരു ചാറ്റ് റിക്വസ്റ്റ് കണ്ടു ഞെട്ടി പോയി.

സത്യം പറയാമല്ലോ, പേര് വായിക്കാന്‍ ഞാന്‍ കുറെ സമയം എടുത്തു അതാണ്‌ ആ ഞെട്ടലിന്റെ കാരണം., അത് എന്റെ തെറ്റലാട്ടോ! ഈ പേര് ഒന്ന് വായിച്ചു നോക്ക് "Yalvarez Alexanderia Yovany". ഞാന്‍ എന്റെ മെമ്മറി എല്ലാം ചികഞ്ഞു ഓരോ അരിയും പെറുക്കി... എടുത്തു... നോക്കി... എന്നിട്ടും ഒരു പിടിയും കിട്ടുന്നില്ല. ഇങ്ങന്നെ ഒരു പേരുള്ള ഒരുവനായിട്ടു എന്റെ ലൈഫില്‍ കൂട്ട് കൂടിയിട്ടില്ല.ഇത് "ആണോ" അതോ "പെണ്ണോ"?
പെണ്ണ് ആവാനാണ് ചാന്‍സ്. റീസണ്‍ : Alexander = "ആണ്". അതുകൊണ്ട് Alexanderia = "പെണ്ണ്". അമ്മാവന്‍ = മെയില്‍ ആന്‍ഡ്‌ അമ്മായി = ഫീമെയില്‍ പോലെ. ഏത്! പക്ഷെ ഇതൊന്നും കൊണ്ട് കണ്‍ഫ്യൂഷന്‍ തീരുനില്ലലോ..

ഓര്‍ക്കുട്ട് എടുത്തു കൂട്ടുകാരെ ഒക്കെ ചികഞ്ഞു നോക്കി, ഇനി അവിടെ എങ്ങാനും.. നഹി നഹി. കുറെ ബ്രസീല്‍ പെണ്‍ കുട്ടികളെ ഞാന്‍ അടുത്തിടെ ആഡ് ചെയ്തിരുനൂ . ആ ടൈമില്‍ ബ്രസീല്‍ എന്നാല്‍ എന്റെ ജീവനായിരുന്നൂ. "സൌഹൃതതിന്നു... അതിരുകളില്ല..." എന്നതായിരുന്നൂ എന്റെ മൂളിപാട്ട് പോലും.. ഇനി അവരുടെ ഫാദര്‍ ഓര്‍ ബ്രദര്‍?... ഹേയ്‌ ... നോ നോ. അതിനും ചാന്‍സ് ഇല്ല. പിന്നെ ഏതു...? അതും ഈ പാതിരാത്രി.

എന്തും വരട്ടെ എന്ന് മനസ്സില്‍ മന്ത്രിച്ചു ഞാന്‍ ആഡ് ചെയ്തു. ചെയ്തതും ഒരു "ഹായ്" ഇങ്ങോട്ട്. കൊടുത്തു തിരിച്ചും ഒരു "ഹായ്". കൂടെ
"ഹലോ.. ഐ ആം അംജിത്. സോഫ്റ്റ്‌വെയര്‍ കം വെബ്സൈറ്റ് ഡെവലപ്പ്ര്‍ ഫ്രം ഇന്ത്യ" .
(ഹി ഹി... ഇത് ഞാന്‍ കോപ്പി ചെയ്തു വച്ചിരിക്കുവാ. പുതുതായി ചാറ്റ്നു വരുന്ന എല്ലാവര്ക്കും ഞാന്‍ ഇതയക്കും, പഠിച്ച കാശു മുതലാകാന്‍ ഉള്ള തന്ത്രമാണെന്ന് ചിലര്‍. അഹങ്കാരം ആണെന്ന് മറ്റു ചിലര്‍. പക്ഷെ ഞാന്‍ അതൊന്നും കേട്ട് പതിവ് മുടക്കാറില്ല. ജസ്റ്റ്‌ ഐ ഡോണ്ട് കെയര്‍).
തുടര്‍ന്ന് അയാളുമായി വന്‍ ചാറ്റ്ഇങ്.
....
,,,,
....
,,,,,
എന്താ കാര്യം എന്ന്വച്ചാല്‍,
അയാള്‍ ഒരു കറുത്ത സായിപ്പും.. അയാള്‍ക്ക് ഒരു വെളുത്ത ഗേള്‍ ഫ്രണ്ട്ഉം (കല്യാണം രണ്ടു വര്‍ഷത്തിനുളില്‍), അതില്‍ രണ്ടു കുട്ടികളും കൂടാതെ ഒരു സോഫ്റ്റ്‌വെയര്‍ കമ്പനിയും പിന്നെ രണ്ടു ക്രെഡിറ്റ്‌ കാര്‍ഡും, ഒരു വലിയ ബൈക്ക്-ഉം ഉള്ള കൊളംബിയ നിവാസിയായ മഹാന്‍... എന്നെ പോലെ തന്നെ കഷ്ട്ടപാടുള്ള ഒരു പാവം മനുഷ്യന്‍ ആണെന്ന് എന്നോട് പറഞ്ഞപോള്‍ അയാളുടെ തെറ്റിധാരണ ഞാന്‍ ആയിട്ടു മാറ്റാന്‍ പോയില്ല. പക്ഷെ ഈ പാവത്തിന്നു ഇംഗ്ലീഷ് അറിയില്ല. ബട്ട്‌ നന്നായിട്ട് സ്പാനിഷ്‌, ഫ്രഞ്ച്, പോര്‍ച്ചുഗീസ് മുതലായ ഭാഷകള്‍ സംസാരിക്കും എന്ന് പറയുന്നൂ. ഇതൊന്നും എനിക്കറിയില്ലല്ലോ. അറിയില്ല എന്ന കാര്യം ഞാന്‍ അത് അയാളോട് പറഞ്ഞില്ലേ. ഞാന്‍ ആരാ മുതല്‍. പക്ഷെ അയാള്‍ പറഞ്ഞ എല്ലാ ഭാഷകളിലും ഞാന്‍ മറുപടി മുറക്ക് കൊടുത്തുകൊണ്ടിരുന്നൂ. അറിയില്ലാത്ത ഭാഷ എങ്ങനെ ഞാന്‍ ഉപയോഗിച്ച് എന്നല്ലേ നിങ്ങളുടെ ഇപോഴത്തെ ടെന്‍ഷന്‍. എന്നാല്‍ അതിനല്ലേ http://translate.google.com/. ഇതുപയോഗിച്ച് വിതക്തമായി അയാളുടെ പല ഭാഷ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക് അതാതു ഭാഷയില്‍ ഉത്തരം കൊടുത്തു കൊണ്ടിരുന്നൂ. (ഇങ്ങന്നെ തന്നെയാണ് ഇംഗ്ലീഷ് അറിയില്ലാത്ത ഇന്റര്‍നാഷണല്‍ ആളുകളെ ഞാന്‍ മാനേജ് ചെയുന്നത്. ;-))

അയാള്‍ക്കും നിങ്ങളെ പോലെ എന്നോട് ബഹുമാന്‍ തോന്നാന്‍ വേറെ വല്ല കാരണവരും വേണോ. അയാളുടെ പേര് എങ്ങനെ വിളിക്കണം എന്ന് അറിയില്ലാത്തത് കൊണ്ട് ഞാന്‍ ഒരുവിതം ശരിയാക്കി "ജോമോന്‍" എന്ന് വിളിച്ചു നോക്കി. അത് അയാള്‍ക്ക് വളരെ അങ്ങ് ഇഷ്ട്ടായി. മാത്രവുമല്ല, പതിയെ പതിയെ ഞാന്‍ "ജോമോന്‍" എന്ന് വിളിക്കുമ്പോ അയാള്‍ "യാ യാ" എന്നും വിളി കേള്‍കാന്‍ തുടങ്ങി. പിന്നെ കാലക്രമേണ ഞാന്‍ അയാളെ "ജോ.. ജോ.." എന്ന് വിളിക്കാനും ആരംഭിച്ചു. പിന്നെ ഒന്നും വിളിക്കാതെ തന്നെ വിളി കേള്‍ക്കാനും തുടങ്ങി.

ഒടുവില്‍ അയാള്‍ മനസ് തുറന്നു. അയാള്‍ക്ക് എന്നെ കൊണ്ട് ഒരു വര്‍ക്ക്‌ ചെയിക്കണം. ഞാനും അയാളോട് മനസ് തുറന്നു. എനിക്കും അയാളുടെ വര്‍ക്ക്‌ ചെയണം. അയാളുടെ സ്ഥലത്തെ ഏറ്റവും വലിയ പള്ളിയുടെ ഒരു ചെറിയ സര്‍വ്വേ വെബ്സൈറ്റ്. എന്റെ ജോലിയുടെ മഹത്വം എങ്ങനെ അയാള്‍ക്ക് മനസിലായി എന്ന് ചോതിക്കാന്‍ നാവിന്‍ തുമ്പില്‍ വരെ വന്നതാണ്. പക്ഷെ കിട്ടിയ പണി കളയണ്ട എന്ന ഒറ്റ കാരണത്താല്‍ ഞാന്‍ കമാനോരക്ഷരം മിണ്ടാന്‍ പോയില്ല. എല്ലാം ചെയ്യാം എന്നേറ്റു. കാശു ഞാന്‍ മനപൂര്‍വം കുറച്ചു കൂടുതല്‍ കാച്ചി. ഇഷ്ട്ടന് അത് വളരെ ഇഷ്ട്ടായി. ഈ പ്രൊജക്റ്റ്‌ പള്ളിക്ക് വേണ്ടിയുള്ള അയാളുടെ സംഭാവന്‍ ആണെന്നും അല്ലായിരുന്നൂ എങ്കില്‍ ഇതില്‍ കൂടുതല്‍ കാശു തരാമായിരുന്നൂ എന്നും ഇഷ്ട്ടന്‍‍. എന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു പോയി. കുറച്ചു കൂടി കൂടുതല്‍ കാശു പറയാംമായിരുന്നൂ എന്നൊരു ചിന്താസ്‌... ആദ്യമായിട്ടാണ് ചോതിച്ച കാശു തരാം എന്ന് ഒരുത്തന്‍ പറയുന്നത്.

സംസാരം മുഴുവന്‍ പല പല ഭാഷകളില്ലയിരുന്നൂ. എല്ലാം വളരെ നന്നായി അയാള്‍ക്ക് മനസിലാവുകയും ചെയുന്നുണ്ടയിരുന്നൂ എന്നത് എന്നെ കൂടെ കൂടെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുനൂ. ഒടുവില്‍ അയാളുടെ ആ സങ്കടം എന്നോട് പങ്കു വച്ചു. കൊളംബിയകാരന്‍ സായിപ്പിന് ഇംഗ്ലീഷ് വലിയ വശം ഇല്ല പോലും. ആ ഒരു കാരണത്താല്‍ ഒരുപാടു പ്രൊജക്റ്റ്‌സ്‌ അയാള്‍ വേണ്ട എന്ന് വച്ചു. എന്നെ കിട്ടിയത് കൊണ്ട് ഇംഗ്ലീഷ് പഠിക്കാം.. കൂടെ വര്‍ക്ക്‌ പിടിച്ചു എനിക്ക് തരാം എന്ന്...
ഏതു, കൊക്കിന്റെ വിശപ്പും മാറും... പോത്തിന്റെ ..
അയാള്‍ ആദ്യം പറഞ്ഞത് കേട്ട്‌ എനിക്ക് ചെറിയ രോമാഞ്ചം ഉണ്ടായി എന്നത് നേരാ.. പക്ഷെ സായിപ്പിനെ ഇംഗ്ലീഷ് പഠിപ്പിക്കാ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാല്‍ അത് ഉസ്താത്-നെ ഓത്തു പഠിപ്പിക്കുന്നത് പോല്ലേ അല്ലെ.. അതും പോരാത്തതിനു, എന്റെ എല്ലാ ഇംഗ്ലീഷ് നമ്പരുകളും അയാള്‍ ചോര്‍ത്തികൊണ്ട് പോവില്ലേ എന്ന വിഷമം കാരണം ഇനിയുള്ള രാത്രികള്‍ ഉറങ്ങാന്‍ കഴിയില്ലലോ എന്ന ടെന്‍ഷന്‍ വേറെയും. പക്ഷെ ഞാന്‍ പഠിപ്പിക്കാം എന്നേറ്റു, വെറുതെ അല്ലാലോ. പറഞ്ഞ വിലക്ക് പ്രൊജക്റ്റ്‌സ്‌ പിടിച്ചു തരുന്നില്ലേ ഇഷ്ട്ടന്‍.. പേര് പോലെ തന്നെ മാന്യനായ മനുഷ്യന്‍.

അങ്ങന്നെ വര്‍ക്ക്‌ തുടങ്ങി. ദിവസങ്ങള്‍ തള്ളി നീക്കി. എല്ലാ ദിവസവും മുടങ്ങാതെ ഇംഗ്ലീഷ് പഠിപ്പിക്കല്‍. വര്‍ക്ക്‌ അത് കഴിഞ്ഞു. അങ്ങന്നെ നാലാംനാള്‍ അയാള്‍ അയാളുടെ സ്ഥലത്ത് എന്റെ ഉപദേശ പ്രകാരം ഇംഗ്ലീഷ് പഠിക്കാന്‍ ചേര്‍ന്നൂ. ഞാന്‍ ഫുള്‍ ടൈം വര്‍ക്കിംഗ്‌. പിന്നെ ദിവസങ്ങള്‍ എല്ലാം ചറപറാന്നു പോയി.... അങ്ങന്നെ ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞു. ഡെയിലി അയാള്‍ എനിക്ക് മനസിലാവാതെ തമാശയായി വരും, ഞാന്‍ മുടങ്ങാതെ "ഹ ഹ ഹ" അടിച്ചു വിടും. വീണ്ടു ഒരു മാസം കൂടി കഴിഞ്ഞു. പ്രൊജക്റ്റ്‌ എല്ലാം ഒരു വിതം തീര്‍ന്നു തുടങ്ങി.. അയാളെ കഴിഞ്ഞത് എല്ലാം കാണിക്കും. പിന്നെ അയാള്‍ എന്നെ ഒരു മണികൂര്‍ പുകഴ്ത്തും. എല്ലാം കേട്ട്‌ ഞാന്‍ രസിക്കും. അത് കഴിഞ്ഞു ഞാന്‍ കാശു ചോതിക്കും. അപ്പോള്‍ അയാള്‍ക്ക് എന്റെ ഇംഗ്ലീഷ് മനസിലാവതെയും വരും. പക്ഷെ ഞാന്‍ തളരാതെ മുന്നോട്ട്. ഒടുവില്‍ ആ ദിവസം വന്നെത്തി. ഞാന്‍ വിജയകരമായി പ്രൊജക്റ്റ്‌ തീര്‍ത്തു. കൊടുക്കുനതിന്നു മുന്‍പ് ഞാന്‍ പറഞ്ഞുറപ്പിച്ച കാശു ചോതിച്ചു. അയാള്‍ക്ക് മനസിലാവുന്നില്ല എന്റെ ഭാഷ. ഞാന്‍ പല ഭാഷകളിലായി ചോതിച്ചു. എല്ലാത്തിനും അയാള്‍ക്ക്‌ ഒരേ ഉത്തരം. "മനസിലാവുന്നില്ല!!". ഒടുവില്‍ ഞാന്‍ എല്ലാ ഭാഷകളിലും മാന്യമായ രീതിയില്‍ എന്റെ വിഷമങ്ങള്‍ ഒക്കെ പറഞ്ഞു നോക്കി. എനിട്ടും അയാള്‍ക്ക് മനസിലാവുനില്ല. പിന്നെ മടിച്ചില്ല... ഞാന്‍ പച്ച മലയാളത്തില്‍ അയാളുടെ രാജ്യത്തെ ഒറ്റ ജീവിയേയും വിടാതെ തറ തെറി....... അതോടെ തീര്‍ന്നു എല്ലാം!

അന്ന് പോയ അയാളെ പിന്നെ ഇന്ന് വരെ ഞാന്‍ ഓണ്‍ലൈന്‍ കണ്ടിട്ടില്ല. എന്നും മുടങ്ങാതെ പല ഭാഷകളില്‍ ഞാന്‍ ഓരോ ഇമെയില്‍ അയക്കുനുണ്ട്. പക്ഷെ മറുപടി നഹി നഹി......

നിങ്ങള്‍ ആരെങ്കിലും ഈ പറയുന്ന പിച്ചകാരനെ എവിടെ എങ്കിലും കാണുവാനെങ്ങില്‍ അയാളോട് താഴെ കാണുന്ന മെസ്സേജ് കൊടുത്തു എന്റെ ഈ കാത്തിരിപ്പിനു വിരാമം ഉണ്ടാക്കി തരണം എന്ന് വിനീതമായി അഭ്യര്ത്തിക്കുന്നൂ ... അപേക്ഷിക്കുന്നൂ..
--------------
പ്രിയ "Yalvarez Alexanderia Yovany",
താങ്കളുടെ സ്ഥലത്തെ ഏറ്റവും വലിയ പള്ളിക്ക്, "വയ്സ്രേലി മുക്കില്‍ അംജിത് നെടുംതോട്" എന്ന് അറിയപെടാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഈ പാവത്തിന്റെ വക ഒരു ചെറിയ സര്‍വ്വേ പ്രൊജക്റ്റ്‌ സംഭാവന ഇനത്തില്‍ പെടുത്തി എന്റെ കയ്യില്‍ നിന്നു കയ്പ്പറ്റി, എനിക്ക് വേണ്ടി വെറും ഒരു നേരത്തെ പ്രാര്‍ത്ഥന എങ്കിലും ഓഫര്‍ ചെയ്തു എന്റെ കമ്പ്യൂട്ടര്‍-ല്‍ നിന്നും മേല്‍ പറഞ്ഞ പ്രൊജക്റ്റ്‌ ഫ്രീ ആക്കി തരണം. ഈ ഒരു പ്രൊജക്റ്റ്‌ വേറെ പള്ളിക്ക് വില്‍ക്കാന്‍ ഞാന്‍ പഠിച്ച പണി എല്ലാം നോക്കി. ആര്‍ക്കും വേണ്ടാത്ത ഈ സര്‍വ്വേ താങ്ങള്‍ എങ്ങനെ കണ്ടു പിടിച്ചു എന്നത് എത്ര ചിന്തിച്ചിട്ടും നോ എത്തുംപിടി!. . ഒരു പള്ളിയിലും ഇത് പോലൊരു സര്‍വേ ഇല്ല എന്നാണ് എന്റെ നാട്ടിലെ പള്ളിയിലെ പാവം അച്ചന്മാര്‍ പറയുന്നത്. നമ്മള്‍ നേരത്തെ പറഞ്ഞു ഉറപിച്ച കാശു കിട്ടുമെന്ന് വിചാരിച്ചു, ഞാന്‍ കുറച്ചു കാശു കടമായി.. കുറെ പേരുടെ കയ്യില്‍ നിന്നും വാങ്ങിയിരുനൂ. അതു പോട്ടെ. പോയത് അവര്‍ക്ക് ഇനി തിരിച്ചു കിട്ടില്ലലോ. എന്നാലും അവര്‍ക്കും അവരുടെ കുടുംബത്തിനും വേണ്ടി കൂടി പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാന്‍ താല്പര്യം ഉണ്ടാവണം എന്ന് കൂടി ഞാന്‍ ഇവിടെ ചേര്‍ക്കുന്നൂ. ഞാന്‍ എന്റെ ഭാഷയില്‍ തെറി പറഞ്ഞപോള്‍ തങ്ങള്‍ക്കു അത് മനസിലാവും എന്ന് സ്വപ്നത്തില്‍ പോലും വിചാരിച്ചില്ല. അങ്ങന്നെ ഉണ്ടായതില്‍ എനോട് ക്ഷമിക്കണം. ഒന്നും മനപൂര്‍വം ആയിരുന്നില്ല. :-(. താങ്ങളും ഗൂഗിള്‍ ട്രാന്‍സ്ലേറ്റ് ഉപയോഗിക്കുനുണ്ടല്ലേ?

ഒരുപാടൊരുപാട് സ്നേഹത്തോടെ,

സ്വന്തം,
വയ്സ്രേലി മുക്കില്‍ അംജിത് നെടുംതോട്
സോഫ്റ്റ്‌വെയര്‍ കം വെബ്സൈറ്റ് ഡെവലപ്പ്ര്‍ ഫ്രം ഇന്ത്യ
---------------

നന്ദി!

"ലൈഫ് ഇന്‍ മെമ്മറി കാര്‍ഡ്‌" - ഒരു പ്രണയ ദിനം സ്പെഷ്യല്‍!

2010-02-15T03:31:00.000-08:00

അന്ന് രാവിലെ അവളുടെ ഉച്ച കേട്ടാണ് ഞാന്‍ എണീറ്റത്. ആരോടോ വലിയ കാര്യമായി ഫോണ്‍-ഇല്‍ സംസാരിക്കുകയാണ്. അതും എന്റെ ചെവിയുടെ ചോട്ടില്‍. ഞാന്‍ അവളോട്‌ പല തവണ പറഞ്ഞിട്ടുളതാ ഉറങ്ങുമ്പോള്‍ ഫോണ്‍ ചെയരുത് എന്ന്. കലി വരാന്‍ പിന്നെ വല്ലതും വേണോ? പക്ഷെ ഞാന്‍ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. പിറ്റെനത്തെ അടിയുടെ ക്ലൈമാക്സ്‌ അത്ര നല്ലതലാത്തത് കാരണം ഞാന്‍ ഒന്നും മിണ്ടാന്‍ പോയില്ല. മിണ്ടിയിട്ടു വല്ല കാര്യവും ഉണ്ടോ? ഒടുവില്‍ ഞാന്‍ തന്നെ കാലും പിടിച്ചു ചെല്ലണം. അല്ല പിന്നെ.

ഇന്നലെ നട്ടപാതിരക്ക് അവള്‍ക്കു ഗോവയില്‍ പോണം പോലും. എങ്ങന്നെ അവളുടെ മനസ്സില്‍ ഗോവ കയറി കൂടി എന്നത് വളരെ സിമ്പിള്‍...

എന്റെ കഷ്ട്ടകാലത്തിനാണ് ഞാന്‍ കഴിഞ്ഞ മാസം അവളെ "അക്വാ ഷോ" കാണിക്കാന്‍ കൊണ്ട് പോയത്. സത്യത്തില്‍ ആ ഷോ-യുടെ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന "പ്രാവ് ആന്‍ഡ്‌ പക്ഷി ഷോ" കാണുക എന്നുളതായിരുനൂ എന്റെ ഹിഡന്‍ അജണ്ട. ആ അജണ്ട ഞാന്‍ അവളോട്‌ പറഞ്ഞില്ല. കാരണം, ഞാന്‍ അവളെക്കാളും കൂടുതല്‍ പ്രാവിനെയാണ് സ്നേഹിക്കുനത് എന്ന് പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞ ഡിസംബര്‍ 17 ഉണ്ടായ പ്രശ്നത്തില്‍ ഞാന്‍ അനുഭവിച്ച വിഷമം എനിക്കല്ലേ അറിയൂ. ഇനി മേലാല്‍ പ്രാവിനെ പോയിട്ട് കാക്കയെ പോലും ഞാന്‍ നോക്കില്ല എന്ന് പറഞ്ഞപോള്‍ "എനിക്കറിയാം ഇക്ക എന്നെ അലാതെ വേറെ ഒന്നിനെയും സ്നേഹിക്കില്ല..." എന്ന് പറഞ്ഞ അവളുടെ മുഖത്ത് ഉണ്ടായ ചിരി മങ്ങിയത് പിറ്റത്തെ ദിവസം ഞാന്‍ രണ്ടു ജോഡി ആഫ്രിക്കന്‍ കോഴിയെ വാങ്ങി കൊണ്ട് വന്നപ്പോള്‍ ആയിരുനൂ. പാവം.. അവള്‍ വല്ല കാര്യവും പറഞ്ഞു വന്നാല്‍ നാം ഉണ്ടോ കേള്‍കാന്‍...

ആ കോഴിയെ വാങ്ങി വന്നപ്പോള്‍ എന്റെ ഉമ്മയും എന്നെ തോല്‍പ്പിച്ച് അവളോട്‌ ഒപ്പം ചീത്ത പറയാന്‍ കൂടി. പക്ഷെ പ്രദീക്ഷിച്ചത് പോലെ തന്നെ എന്നെ കുറ്റം പറയുനതിന്റെ കോപ്പിറൈറ്റ് അവള്‍ക്കാണ് എന്ന വിചാരം അവളുടെ മനസ്സില്‍ ഉള്ളത് കൊണ്ട്.. ഉമ്മ എന്നെ ചീത്ത പറയുന്നത് കേട്ടപോള്‍ അവളില്‍ അത് വിഷമതിന്നു ഇടയാവുകയും.. അത് കാരണം,
"സാരമില്ല ഉമ്മ.. കോഴി നല്ലതല്ലേ. ഇക്ക, വാ.. ചോറ് കഴിക്കാം" എന്ന് പറഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു നടന്നതും
ആ സമയം "ഇപ്പൊ വരാം മോളെ.. ഈ കോഴിക്ക് കുറച്ചു ചോറ് കൊടുക്കട്ടെ ആദ്യം" എന്ന് പറയാന്‍ തുടങ്ങിയ ഞാന്‍... കാര്യം പറയാതെ ഓടി പോയി ഫുഡ്‌ അടിച്ചതും എല്ലാം അത്ര പെട്ടന്ന് മറക്കാന്‍ പറ്റുമോ?

അത് കൊണ്ട് "പ്രാവ് ഷോ"യുടെ കാര്യം പറയാതെ "അക്വാ ഷോ" ഹൈലൈറ്റ് ചെയ്തു എങ്ങന്നെ കാണിക്കാതിരിക്കും. അല്ല "പ്രാവ് ഷോ" ഉണ്ട് കൂടെ എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ അത് മതി... എന്ത് ചെയാന്‍. ഒരു ഭാര്യ അല്ലെ ഉള്ളൂ... കല്യാണം കഴിഞ്ഞതില്‍ പിന്നെ മനപൂര്‍വം കൂട്ടുകാരെ ഒഴിവാക്കി കൂട്ടിന്നു അവളെ കൊണ്ടുപോവുനതിനു എന്നെ പറഞ്ഞാല്‍ മതിയല്ലോ.

ആ ഷോ-ക്ക് ടിക്കറ്റ്‌ എടുത്ത വിഷമം മാറിയത് ടിക്കറ്റ്‌-ന്റെ വലത്തേ വശത്തുള്ള വലിയ ഇതളില്‍ കാണുന്ന "ലക്കി ഡ്രോ" കണ്ടപ്പോഴായിരുനൂ. പണ്ടേ പ്രതീക്ഷക്ക് വകയുള്ള ഒന്നും ഞാന്‍ മിസ്സ്‌ ആക്കാത്തത് കൊണ്ട്, പതിവ് പോലെ ഒരു ടികറ്റ് ഞാനും.. മറ്റേതു അവളെയും കൊണ്ടും ഫില്‍ ചെയ്യിച്ചു. മൊബൈല്‍ നമ്പര്‍ എന്റെ തന്നെ അല്ലെ അവള്‍ കൊടുതിരിക്കുനത് എന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തിയ ശേഷം എല്ലാ തവണത്തെയും പോലെ ഒന്ന് കൂടി പടച്ചോനെ വിളിച്ചു

"പടചോന്നെ! അദ്വാനിക്കാത്ത കാശ് നീ നിഷിധമാക്കിയതാണെന്ന് അറിയാം, വേറെ ഒരു നിവര്‍ത്തിയും ഇല്ല. ഇതിന്റെ ഫസ്റ്റ് പ്രൈസ് തന്നെ കിട്ടികൊട്ടെ" എന്ന് പറഞ്ഞു കണ്ണടച്ച് കുറ്റിയില്‍ ഇട്ടു. എനിക്ക് പ്രദീക്ഷക്ക് ഒരു കുറവും ഉണ്ടായിരുനില്ല. പക്ഷെ ഭാര്യക്ക് ആ പഴയ പരിഹാസം..ഇത് കണ്ടാല്‍ പിന്നെ എങ്ങന്നെ ദേഷ്യം വരാതിരിക്കും?

"ഇള്ളികേണ്ട, സമ്മാനം അടിച്ചു കഴിയുമ്പോള്‍ നീ 'ഇക്ക' എന്നും വിളിച്ചോണ്ട് വാ, അപ്പോള്‍ ശരിയാകാം!"
"എന്നിട്ട് ഇത് വരെ ഒന്നും അടിച്ചില്ലല്ലോ."
"അതെങ്ങനെയാ... എന്തെങ്ങിലും നല്ല കാര്യം ചെയാന്‍ നേരം നിന്‍റെ ഒരു പരിഹാസം .." എന്ന് ഞാന്‍ പറഞ്ഞു ഭര്‍ത്താവിന്റെ അഹങ്കാരം തെല്ലും കുറയ്കാതെ മുന്‍പില്‍ നടന്നു. ഭാര്യയുടെ വിനയം തെല്ലും കാണിക്കാതെ പിന്നാലെ അവളും.

പതിവ് പോലെ എന്റെ കൂടെ വളരെ സന്തോഷത്തില്‍ രസിച്ചു കണ്ടു നടന്ന അവള്‍ ആ ഷോയുടെ അവസാനം, പക്ഷി ഷോ കണ്ടപ്പോള്‍ മുതല്‍ തുടങ്ങിയ പിറ്പിറുക്കലുകള്‍ അവസാനിച്ചത്‌ ഫുഡ്‌ ഓര്‍ഡര്‍ ചെയ്തു കഴിഞ്ഞപോഴായിരുനൂ എന്ന സത്യം പറയാതെ നിവര്‍ത്തിയില്ല. എന്റെ പല പ്രശ്നകളും പരിഹരിചിട്ടുളത് ആ ചിക്കന്‍ ബിരിയാണി തന്നെ. ബിരിയാണി കണ്ടു പിടിച്ച "അബ്ദുള്ള ബിരിയാണി"യോടുള്ള എന്റെ സ്നേഹം തീര്‍ത്താല്‍ തീരില്ലാട്ടോ! അയാളെ കണ്ടാല്‍ ഉടന്നെ ഒരു ബിരിയാണി വാങ്ങി കൊടുക്കാന്‍ ഉള്ള കാശു എന്റെ കീശയില്‍ കരുതി നടക്കാന്‍ തുടങ്ങിയതും കല്യാണ പിറ്റേന്ന് മുതല്‍ തന്നെ.

രണ്ടു ആഴ്ച കഴിഞ്ഞു എനിക്കൊരു ഫോണ്‍ കാള്‍
"ഹല്ലോ"
"ഹല്ലോ"
"സാര്‍, മാഡം ഇല്ലേ?"
ഒരു ചെല്ലക്കിളി...
"ആരാണ് സംസാരിക്കുനത്?"
"മാഡതിന്നു ലക്കി ഡ്രോ അടിചിരിക്കുനൂ. 'അക്വാ ഷോ' ടിക്കറ്റ്‌ .............."

മനസ്സില്‍ ഒരു കുളിര്‍ കാറ്റു വീശി... കൂടെ ചാറ്റല്‍ മഴയും. ഒരു പുതുമഴയുടെ മണം പരത്തുന്ന ആ മന്തമാരുതന്‍ മെല്ല തലോടി നില്‍ക്കുന്നൂ..

അവളെ വിളിക്കണോ വേണ്ടയോ എന്ന കണ്‍ഫ്യൂഷന്‍ കാരണം ഒന്നും അങ്ങ് മിണ്ടാന്‍ പറ്റുനില്ല. എന്നാലും ആ ചെല്ലകിളിയോട് വലിയ അത്ഭുതം ഒന്ന് കാണിക്കാതെ ഞാന്‍ തുടര്‍ന്നൂ..

"മാഡം ഇവിടില്ല. ഓഫീസില്‍ പോയിരിക്കുന്നൂ."
"ഓക്കേ സര്‍. മാഡത്തിന്റെ ഫോണ്‍ നമ്പര്‍ ഒന്ന് തരുമോ?"
ഹ്മം! മാഡം പോലും.... മാഡം അല്ല, ഞാന്‍ ആണ് എല്ലാത്തിനും കാരണം. അവള്‍ക്കു ഇതൊക്കെ ഒരു പുച്ചമായിരുനൂ. എനിട്ട്‌ ഇപ്പോള്‍ നമ്പര്‍ വേണം പോലും.
"നിങ്ങള്‍ പറയൂ. ഞാന്‍ ഹസ്ബന്റ് ആണ് സംസാരിക്കുനത്.."
"ഓക്കേ.. നോ പ്രോബ്ലം. തങ്ങള്‍ക്കു ഒരു ഗിഫ്റ്റ് വൌച്ചര്‍ അടിച്ചിട്ടുണ്ട്. സെലക്ട്‌ ചെയ്തു 25 പേര്‍ക്ക് മാത്രം ആണ് ഈ സമ്മാനം ഞങ്ങള്‍ തരുനത്."
"എന്താണ് സമ്മാനം എന്ന് പറഞ്ഞില്ല.."
"ഒരു ഗോവ ട്രിപ്പ്‌ കപ്പിള്‍ പാസ്‌ . ഞങ്ങള്‍ ആയിരിക്കും നിങ്ങളുടെ സ്പോണ്‍സര്‍. ഈ ട്രിപിന്റെ മുഴുവന്‍ ട്രാവല്‍ ചെലവ് ഞങ്ങള്‍ വഹിക്കും.."
"ട്രാവല്‍ ചെലവ്.... അപ്പോള്‍ ബാക്കി ഉള്ള കാശ്? ഐ മീന്‍ ... ഫുഡ്‌ ആന്‍ഡ്‌ താമസം.."
"അത് നിങ്ങള്‍ എടുക്കണം"
.................
,,,,,,,,,,,,,,
................
,,,,,,,,,,,,,,,,,,
ഒടുവില്‍ മനസിലായി എന്നെ മുടിപ്പികാന്‍ പുതിയ തന്ത്രവുമായി ഇറങ്ങിയിരിക്കുകയാണ് ഈ ചെല്ലക്കിളി. അങ്ങന്നെ ഞാന്‍ വരാം എന്നേറ്റു ഫോണ്‍ വച്ചു, ഇനി വിളിക്കുമ്പോള്‍ എടുക്കതിരുനാല്‍ മതിയല്ലോ. പക്ഷെ പ്രദീക്ഷകള്‍ തെറ്റിച്ചു പിന്നെ വന്ന ഫോണ്‍ എടുത്തത്‌ എന്റെ മാഡം ആയിരുനൂ.. പിന്നെ പറയണോ.... പെണ്ണല്ലേ. അവളെ വേണ്ട വിതം വിജയകരമായി ആ ചെല്ലം പറ്റിച്ചു.

അങ്ങന്നെ ഗോവ പിരാന്തു തലയ്ക്കു പിടിച്ച അവളെ ഞാന്‍ അന്ന് രാത്രി ശരിക്ക് ചീത്ത വിളിച്ചു.. അവളുടെ പ്രശ്നം ഫ്രീ ആയി ബമ്പര്‍ അടിച്ചാല്‍ പോലും അവളെ ഒന്ന് പുറത്തു കൊണ്ടുപോവില്ല എന്നതായിരുനൂ.. ഇതിന്റെ പിന്നില്‍ ഉള്ള കച്ചവടം മനസിലാകാന്‍ ഉള്ള ക്ഷമ ഇല്ലല്ലോ. ഒടുവില്‍ ഞാന്‍ കാല് പിടിച്ചു എല്ലാം പറഞ്ഞു മനസില്ലക്കി, കുറെ പണിപെട്ട് പ്രശ്നം സോള്‍വ്‌ ആക്കി കിടക്കുമ്പോള്‍ സമയം രാത്രി രണ്ടു മണി..

എത്ര ലേറ്റ് ആയി കിടന്നാലും വളരെ ഏര്‍ളി ആയി എണീറ്റു വന്നു മനുഷന്റെ ഉറക്കം കളയുക എന്നത് അവളുടെ ഹോബി ആക്കിയോ എന്ന് സംശയം തോന്നുനുണ്ട് ഈ ഇടയായിട്ടു‍. ഫോണും ഒരു വര്‍ത്തമാനവും. അതും ചെവിയുടെ തലക്കല്‍ വന്നു. ഒരു കൊട്ട് കൊടുതാല്ലോ എന്ന് പല തവണ തോന്നിയിട്ടുണ്ട്‌. പിന്നെ ആകെ ഒരു ഭാര്യയല്ലേ ഉള്ളൂ.. പോരാത്തതിനു ഭാര്യയെ സ്വന്തം ഭര്‍ത്താവ് എന്തെങ്ങിലും ചെയുന്നുണ്ടോ എന്നറിയാന്‍ കാത്തിരിക്കുകയല്ലേ സ്ത്രീ വിമോചനം! അത് കൊണ്ട് മിണ്ടാതെ അവളുടെ ഫോണ്‍ സംഭാഷണം കേള്‍ക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു...

"ഹോ.. പൂനയില്ലോ? എങ്ങന്നെ ഉണ്ടെടി സ്ഥലം ഒക്കെ... ഇല്ലടി ഞാന്‍ അങ്ങന്നെ എങ്ങും പോയിട്ടില്ല. ഇക്കാക്ക്‌ തീരെ സമയം ഇല്ല.... ദൂരെ എങ്ങും പോവാന്‍ പറ്റിയില്ല അത് കൊണ്ടാണ് ഫോട്ടോസ് ഒന്നും ഇടാത്തത്. കുറച്ചു സ്ഥലം ഒക്കെ പോയി പക്ഷെ..".

ഹ്മം... എന്തിന്നാണ് ഇല്ലാത്ത സമയം ഉണ്ടാക്കി ഇവളെ ഈ കാണായ സ്ഥലം ഒക്കെ കൊണ്ട് പോയത്.. വല്ല കാര്യവും ഉണ്ടോ? വെറുതെ ആണെങ്കിലും ചുമ്മാ അവള്‍ക്കു വച്ചു കാച്ചാന്‍ മെല്ലെ? ഫോണ്‍ വച്ചപോള്‍ എന്റെ മനസ്സില്‍ തോന്നിയ വികാരം വളരെ ഉച്ചത്തില്‍ ഞാന്‍ അവളുടെ മുന്‍പില്‍ അവതരിപ്പിച്ചു. അവള്‍ അവളുടെ പ്രോബ്ലെംസ് വളരെ പതുക്കെ എന്റെ മുന്‍പിലും...

"എല്ലാവരും ടൂര്‍ പോയ ഫോട്ടോസ് ഒക്കെ ഇട്ടിരിക്കുന്നൂ. എനിക്ക് ഓര്‍ക്കുട്ട്-ഇല്‍ ഇടാന്‍ ഒരു നല്ല ഫാമിലി ഫോട്ടോ പോലും ഇല്ല! കൊച്ചിന്നെ എങ്ങും കൊണ്ട് പോയിട്ടും ഇല്ല....@%$^#$@#^&*&" ഇത് അവളുടെ വായയില്‍ നിന്നു കേട്ടപോള്‍ എന്റെ ദേഷ്യം എല്ലാം തണുത്തു. അടുത്ത് കിടക്കുന്ന കൊച്ചിനെയും നോക്കി. ശരിയാണ്. കുറച്ചു ഫോട്ടോസ് എടുക്കണം. കുട്ടിയും വളര്‍നിരിക്കുന്നൂ.
"ശരി.. നമുക്ക് നല്ല സ്റ്റുഡിയോയില്‍ പോയി കുറച്ചു ഫോട്ടോസ് എടുക്കാം." എന്ന് ഞാന്‍ പറഞ്ഞതും.. അവള്‍ എന്തോ പറയുകയും... എണീറ്റു ചവിട്ടി ചവിട്ടി പായുനതും കണ്ടപ്പോള്‍ മനസിലായി.. വീണ്ടും "ടൂര്‍ പോവുക ആന്‍ഡ്‌ ഫോട്ടോ എടുക്കുക" ആണ് അവളുടെ ഉദേശം എന്ന് ഞാന്‍ മനസിലാക്കി! എന്റെ കയില്‍ നിന്നു കാശും.. സമയവും വീണ്ടും വേസ്റ്റ് ആവും എന്ന് മനസ് പറയുനുണ്ടയിരുനൂ.. എന്നിട്ടും വീണ്ടും അവളെ വിളിച്ചു ഒരു "വണ്‍ ഡേ ട്രിപ്പ്‌" പോവാം എന്ന് പറഞ്ഞു നിര്‍ത്തി ഒരു മിനിടിന്നുളില്‍ എന്റെ "കിടക്ക ചായ" എത്തി. "വണ്‍ ഡേ ട്രിപ്പ്‌"നോട് അവള്‍ക്കു വലിയ താല്പര്യമില്ല എന്നും ഒരു "2-ടു-4 ഡേ" ട്രിപ്പ്‌ വലിയ ഇഷ്ട്ടമാനെന്നും പറഞ്ഞപോള്‍..
"ഒന്നിനും പോവണ്ടാ.. ഫോട്ടോയും എടുകേണ്ട" എന്നുള്ള എന്റെ മറുപടി കേട്ട്‌... ശരി എന്നാല്‍ "വണ്‍ ഡേ ട്രിപ്പ്‌" മതി.. പക്ഷെ കുറെ ഫോട്ടോസ് എടുക്കണം എന്ന ഉപാതിയുടെ മേല്‍ പ്രശ്നം കംപ്രമയ്സ് ആക്കി എന്ന് പറയാം‍.

ഈ ദിവസത്തിന്നു ശേഷം രണ്ടു ആഴ്ച കഴിഞ്ഞിട്ടും ഒരു മുനേറ്റവും ഇല്ലാതിരുനത് കൊണ്ടാവും ഇന്നലെ ഇതേ അവള്‍ വീണ്ടും അക്രമം അഴിച്ചു വിടുകയും..അതിന്റെ മേല്‍ പ്രശ്നം ഉടലെടുക്കുകയും തുടങ്ങിയപോള്‍ തന്നെ "നാളെ തന്നെ പോവാം" എന്ന് ഞാന്‍ പറഞ്ഞു എലാം സോള്‍വ്‌ ആക്കിയതും.

കൂട്ടിന്നു അരുമ കൂട്ടുകാരനെയും അവന്റെ വൈഫ്‌ ആന്‍ഡ്‌ കൊച്ചുങ്ങളെയും കൂട്ടാം എനുള്ള എന്റെ ബുദ്ധിയുടെ പിന്നില്‍ അവന്റെ 'എ സീ' കാര്‍ തന്നെയായിരുനൂ. പകരം ഞാന്‍ അവനു മനോഹരമായ ഫാമിലി "പിക്ക്നിക്" ഫോട്ടോസ് ഓഫര്‍ ചെയ്തു. അവന്റെയും ഫാമിലി പ്രോബ്ലം അതായിരുനൂ എന്ന് എനിക്ക് മനസിലായത്, എന്റെ ഓഫര്‍ കേട്ടപോള്‍ ഉണ്ടായ അവന്റെ ചിരിയായിരുനൂ.

അങ്ങന്നെ "എഴാറ്റുമുഖം" സ്ഥലം ഫിക്സ് ആകി. "എഴാറ്റുമുഖം" തെരഞ്ഞെടുകാന്‍ ഉള്ള കാരണം അടുത്തും, പിന്നെ ഫോട്ടോ എടുക്കാന്‍ പറ്റിയ മനോഹര സ്ഥലവും ആയതു കൊണ്ട് മാത്രം. അവന്റെ കാറില്‍ തുടങ്ങിയ യാത്ര ഉദേശിച്ചതിലും നേരത്തെ സ്ഥലത്ത് എത്തി ചേരുകയും, ക്യാമറ നിറയെ ഫോട്ടോസ് എടുക്കുകയും, വയറു നിറയെ ഫുഡ്‌ അടിക്കുകയും, കുട്ടികളുടെ സന്തോഷത്തില്‍ പങ്കു ചേരുകയും ചെയ്തു തിരിച്ചു വരുമ്പോള്‍ എല്ലാവരുടെയും മനസിലെ സന്തോഷം തിരിച്ചറിയാന്‍ വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടേണ്ടി വന്നില്ല.

വരുന്ന വഴികൊക്കെ ഫോട്ടോ പ്രിന്റ്‌ എടുകണോ വേണ്ടയോ, CD ആകണോ, എങ്ങന്നെ ഫോട്ടോസ് ലൈഫ് ലോങ്ങ്‌ സൂക്ഷിക്കാം, ഫാമിലി ഫോട്ടോസ് കൊണ്ടുള്ള ഉപകാരങ്ങള്‍, ഫോട്ടോക്ക് പോസ് ചെയുമ്പോള്‍ സൂക്ഷികേണ്ട നാനൂറു കാര്യങ്ങള്‍, വിവിത തരം ക്യാമറകള്‍, നഷ്ട്ടപെട്ട ഫോട്ടോസ്, ഫുഡ്‌ അടിക്കുമ്പോള്‍ ഫോട്ടോ എടുക്കണമായിന്നോ.. വേണ്ടായിരുന്നോ, ഫോട്ടോഗ്രാഫി ബുക്സ് എനിവയെ കുറിചായിരുനൂ സംസാരം മുഴുവന്‍.

എന്നെ വീട്ടില്‍ ഇറക്കിയപോള്‍ "ഞാന്‍ നാളെ രാവിലെ വരാം. ഒരു CD ആക്കി വച്ചേക്കു." എന്ന് അരുമ കൂട്ടുകാരന്‍ അവന്റെ അരുമ ഭാര്യയുടെ ടെന്‍ഷന്‍ തീര്‍ക്കാന്‍ എന്നോട് പറഞ്ഞതിന്നു ഒരു ചിരി മറുപടി നല്‍കി ഞാന്‍ കാമറയുമായി വീട്ടിലക്ക്.

വീട്ടില്‍ എത്തിയപോള്‍ രാത്രി പതിനൊന്നു. ഒന്ന് കുളിച്ചു വന്നു ആദ്യം തന്നെ ഫോട്ടോസ് ഒക്കെ കോപ്പി ചെയണം എന്ന മോഹവുമായി ഞാന്‍ കുളിക്കാന്‍ പോയി. ഈ സമയംകൊണ്ട് കൊച്ചിന്നെ ഉറക്കി അവള്‍. ശേഷം ഞാന്‍ ക്യാമറ കമ്പ്യൂട്ടര്‍-ഇല്‍ കണക്ട് ചെയ്തു. ഫോട്ടോ കാണാന്‍ ഭാര്യയും വളരെ ഉത്സാഹത്തോടെ കൂടെ ഇരുന്നു. ഒരു മൂന്നു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞു ... ഒന്നും വന്നില്ല. വീണ്ടും ഊരി കണക്ട് ചെയ്തു.. വീണ്ടും ഒന്നും വന്നില്ല.

അവള്‍ എന്നെ നോക്കി. ഞാന്‍ തിരിച്ചും..

ഒന്ന് കൂടി ഊരി കണക്ട് ചെയ്തു. ഇപ്രാവശ്യം എന്തോ വന്നു. ഒരു മെസ്സേജ്...

"മെമ്മറി കാര്‍ഡ്‌ എറര്‍!"

അവള്‍ എന്നെ നോക്കി. ഞാന്‍ തിരിച്ചും..

കാമറ ഓണ്‍ ചെയ്തു.. അപോഴും അതെ മെസ്സേജ്

"മെമ്മറി കാര്‍ഡ്‌ എറര്‍!"

അവള്‍ ഒന്നും മിണ്ടാതെ പോയി കിടന്നൂ.. ഞാന്‍ എന്റെ മെമ്മറിയിലുള്ള പോസുകളെ കുറിച്ചും, നാളെ രാവില്ല വരുന്ന എ സീ കാര്‍ ഉടമയും കുറിച്ച് ഓര്‍ത്തു.....

ഇതായിരുനൂ ഞങ്ങള്‍-ടെ പ്രണയദിന പരുപടികള്‍.

********************************

നന്ദി!
Feb -14 2010 - ഒരു പ്രണയ ദിനം സ്പെഷ്യല്‍!

തട്ടേക്കാട്-ഉം പിന്നെ ഉണക്ക ആന പിണ്ഡവും

2010-01-25T14:55:00.000-08:00

അന്ന്...

രംഗനതിട്ടു!. ഞാന്‍ ഇവിടെ പോയത് ഏതാണ്ട് പതിനാറു വര്‍ഷം മുന്‍പാണ്, പക്ഷെ ഇന്നും ആ കാഴ്ചകള്‍ എന്റെ മനസ്സില്‍ മായാതെ നില്‍ക്കുനൂ. അതിന്നു കാരണം, ജീവിതത്തില്‍ ആദ്യമായി ഒരു പക്ഷി സങ്കതം കണ്ടു എന്ന് മാത്രം ആയിരുനില്ല. ഇത്രേ അതികം പക്ഷികളെ ഒരുമിച്ചു ഞാന്‍ കാണുനത് അന്ന് ആദ്യമായിട്ടായിരുനൂ. അതും ജീവിതത്തില്‍ ഇന്ന് വരെ കാണാതെ തരത്തില്‍ലുള്ള പക്ഷികളെ. എങ്ങും പക്ഷികളുടെ ആരവം മാത്രം. വളരെ ശാന്തമായ സ്ഥലം. ഒരു വലിയ തടാക കരയിലൂടെ ആയിരുനൂ ഞങ്ങള്‍ അന്ന് നടന്നത്. പക്ഷികളെ പോലെ തന്നെ തടാകവും. വളരെ മനോഹരം. ആ തടാകത്തിന്റെ മറു വശത്ത് മരങ്ങള്‍ തടാകത്തിലേക്ക് കുമ്പിട്ടു നില്‍ക്കുനൂ, വെള്ളം കുടിക്കാനെന്ന പോലെ. അതില്‍ നിറയെ പക്ഷികള്‍. എന്ത്ര മനോഹരം ആയിരുനൂ ആ കാഴ്ച എന്ന് ഇന്നാണ് ഞാന്‍ മനസിലാക്കുനത്. വീണ്ടും അവിടെ വരെ പോയല്ലോ എന്ന് ഇന്ന് ചിന്തിക്കുനൂ!

തടാകകരയില്‍ കുറച്ചു ആളുകള്‍ കൂടി നില്‍ക്കുനതു കണ്ടാണ്‌ ഞാന്‍ അങ്ങോട്ട്‌ ചെന്നത്. അവര്‍ എന്തോ തടാകത്തിലേക്ക് എറിഞ്ഞിട്ടു കൊടുക്കുനുണ്ട്. അവിടെ ചെന്നപോള്‍ അല്ലെ രസം മനസിലായത്.. എറിഞ്ഞു കൊടുക്കുനെ 'മലര്‍' തിന്നുവാന്‍ വന്നു കൂടിയിരിക്കുകയാണ് ഒരു വലിയ കൂട്ടം മീനുകള്‍. ഇത്രെയും വലിപ്പമുള്ള മീനുകളെ ഞാന്‍ ജീവനോടെ നേരില്‍ ആദ്യമായി കാണുന്നത് അന്നാണ്. തടാകം ഇളക്കി മറിച്ച് അവര്‍ തിന്നുനത് കാണാന്‍ തന്നെ ഒരു രസം. അവിടെ നിന്ന് കുറച്ചു കൂടി ചെന്നപോള്‍ തടാകത്തിന്റെ നടുക്ക് വലിയ ഒരു പാറ. പാറയുടെ മുകളില്‍ മനോഹരമായി "സണ്‍ ബാത്ത്" ചെയുന്നൂ കുറെ മുതലകള്‍! അങ്ങന്നെ ഒരു പക്ഷി സങ്കേതം കണ്ട സന്തോഷത്തില്‍ അന്ന് അവിടെ നിന്ന് മടങ്ങി.....

ഇത്രേ മാത്രം അല്ല. ഇനിയും ഉണ്ട് ഒരുപാടു ആ സങ്കേതതിന്നേ കുറിച്ച് വര്‍ണ്ണിക്കാന്‍‍. പക്ഷെ എന്റെ വിഷയം ഇതല്ല.

----
ഇന്ന്

തട്ടേക്കാട്-ഉം പിന്നെ ഉണക്ക ആന പിണ്ഡവും!

ഒരു രണ്ടു മാസങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പാണ്‌ വീണ്ടും "തട്ടേക്കാട്"-ലേക്ക് പോവുവാന്‍ അവസരം കിട്ടിയത്. "തട്ടേക്കാട്" എന്ന പേര് കേട്ടാല്‍ തന്നെ അന്ന് ടീവിയില്‍ കണ്ട ആ "കൂകൂ" ഇനത്തില്‍ പെട്ട പക്ഷികളുടെ ശബ്ദമായിരുനൂ മനസ് മുഴുവന്‍. അത് പോലെ ഒരുപാടു തരം പക്ഷികള്‍ ഉണ്ടെന്നു സഹയാത്രികനും, സ്വന്തം സ്വന്തക്കാരനായ NRI - "സലിം" പറഞ്ഞപോള്‍ പിന്നെ അപ്പീല്‍ ഇല്ലാതെ കൂടെ പോവാന്‍ തീരുമാനിക്കുകയയിരുന്നൂ.

ഒരു വിലകൂടിയ ക്യാമറയും എടുക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു കൂടെ (ഉടമ സ്വന്തം സലിം). കാരണം കാണുന്ന പക്ഷികളെ എല്ലാം പകര്‍ത്തണം. ഒരു മുതല്‍ കൂട്ടായി സൂക്ഷികണം എന്നൊക്കെ സലിം പറഞ്ഞപ്പോള്‍ പോകുനതിന്നു മുന്‍പ് കുറച്ചു ട്രെയിനിംഗ് വേണ്ടേ എന്ന് ഞാന്‍ അങ്ങോട്ട്‌ ഒരു കാച്ച് കാച്ചി. അത് പുള്ളിക്ക് വളരെ ഇഷ്ട്ടമായത് കൊണ്ട്, എനിക്ക് രണ്ടു മണികൂര്‍ ട്രെയിനിംഗ് തരികയും, പുള്ളിയുടെ അഭ്യാസങ്ങള്‍ പലതും എന്നെ കാണിക്കുകയും, വിലകൂടിയ സൊന്തം "ക്യാമറ" പുറമേ കാണുന്ന പോലെ നിസാരകാരനല്ല എന്ന് തെളിയിക്കുകയും, പുള്ളിയുടെ കുറച്ചു മനോഹരമായ ഫോട്ടോസ് കാണിക്കുകയും ചെയ്തപോള്‍ എനിക്ക് മുന്‍പ് കാച്ചിയ പോലെ ഉള്ള ചോദ്യം ഇനി മേലാല്‍ ആരോടും കാച്ചില്ല എന്ന് തീരുമാനിക്കാന്‍ അതികം സമയം വേണ്ടി വന്നില്ല.

ട്രെയിനിംഗ് കഴിഞ്ഞു സലിമിന്റെ ഉമ്മ തന്ന ജ്യൂസ്‌ കുടിച്ചപോള്‍ ഒരു ആശ്വാസം! കുറച്ചു സമയം പോയാലെന്ത്, ജ്യൂസ്‌-ഇന്റെ കൂടെ കടിക്കാന്‍ ഗള്‍ഫ്‌ഇല്‍ നിന്ന് കൊണ്ട് വന്ന "ബതാമോ", "പിസ്തയോ"... അലെങ്ങില്‍ ചോക്ലേറ്റ്-ഓ ഒന്നും ഇല്ലേ എന്ന് ചോതിക്കണോ, വേണ്ടയോ എന്ന് മനസ്സില്‍ ഉണ്ടായിരുനൂ. പക്ഷെ ഞാന്‍ ചോതിച്ചില്ല! മാത്രമല്ല പറമ്പില്‍ കൂടി നടന്നും, കിടന്നും, പറന്നുമെല്ലാം ഞാന്‍ എടുത്ത ചുവന്ന വണ്ടിന്റെ ഫോട്ടോ സലിമ്ജിയെ കാണിച്ചു കൊടുത്തു, അത് കണ്ടു അഭ്യാസി മിസ്റ്റര്‍ സലിം "നിന്നില്‍ ഒരു ഫോട്ടോഗ്രാഫര്‍ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുനൂ" എന്ന് പറയും എന്ന് ഞാന്‍ പ്രദീക്ഷിച്ചു. പക്ഷെ ഉണ്ടായില്ല...

അങ്ങന്നെ വാങ്ങിയിട്ട് ഇത് വരെ ഉപയോഗിക്കാന്‍ അവസരം ഉണ്ടാകാതിരുന്ന "സിക്സ് പോകറ്റ് കാര്‍ഗോ പാന്റ്" (വില രണ്ടായിരം, ഡിസ്കൌണ്ട് കുറച്ചാല്‍ എഴുനൂറു) നാളത്തെ ആ യാത്രക്ക് ഉപയോഗിക്കാം എന്ന് എന്നെ തോന്നിച്ചത് മറ്റേആള്‍ തന്നെ - സ്റ്റീവ് ഇര്‍വിന്‍ (അനിമല്‍ പ്ലാനെറ്റ്-ലെ മറ്റേ മൂപര്‍! മരിച്ച് പോയ...). മഹാനായ അദേഹത്തിന്റെ കുറെ പോസുകളും, നടത്തവും എല്ലാം രാത്രി ഉറങ്ങാതെ ഇരുന്നു പഠിച്ചു (കടപാട്- യുട്യൂബ് ) പിറ്റേന്ന് അതിരാവിലെ തന്നെ കുളിച്ചു, പൌഡര്‍ ഇട്ടു, സ്പ്രേ കൂടി അടിച്ചു മിനിഞ്ഞാന്ന് ഇട്ടു വച്ച ഷര്‍ട്ട്‌ വിയര്‍പ്പു മണകാതാക്കി , സിക്സ് പോകറ്റ്ഉം കേറ്റി കണ്ണാടിയുടെ മുന്‍പില്‍ എത്തിയ എന്നെ കണ്ടപ്പോള്‍, എനിക്ക് രോമാഞ്ഞമുണ്ടായി! ഇന്ന് കിളികള്‍ എല്ലാം എന്നെ നോക്കി പറയും "ഐ ലവ് യു"!, ശേഷം എന്റെ കൂളിംഗ്‌ ഗ്ലാസ്‌ എടുക്കാന്‍ ചെന്നപോഴാണ് ഓര്‍മവന്നത്. ഞാന്‍ അത് വാങ്ങിയിട്ടില്ലല്ലോ!... പക്ഷെ പതറാതെ ഞാന്‍ സമയം നോക്കുമ്പോള്‍ അഞ്ചു മണി. മൈ ഗോഡ്. കിളികള്‍ എണീക്കാന്‍ നേരം ആവുനൂ. വേഗം കിട്ടിയതെലാം എടുത്തു എല്ലാ പോക്കറ്റ്‌-ലും കേറ്റി സലിംജി യുടെ വീട്ടിലക്ക്....

അവിടെ ചെന്നപോള്‍ അല്ലെ.. അദേഹം മക്കളായ രണ്ടു പേരെ കൂടി കൂട്ടിയിരികുനൂ. ഈ ചെറിയ കുട്ടികളെ എങ്ങന്നെ ആ കാട്ടില്‍ കൊണ്ട് പോകും? അദേഹം മനുഷ്യനാണോ? ഇവര്‍ വന്നു ഉച്ച വച്ച് ഉള്ള കിളികളെയും കൂടി പറത്തികളയൂലെ, ഇനി ഇവരെ നോക്കാന്‍ ഞാന്‍ നടകേണ്ടി വരുമോ? ഇവരുടെ കയ്യില്‍ നിന്ന് എങ്ങന്നെ ക്യാമറ വാങ്ങി ഫോട്ടോ എടുക്കും?. ഇങ്ങന്നെ ഉള്ള കാര്യങ്ങള്‍ എല്ലാം എന്റെ മനസ്സില്‍ തോന്നുന്ന നേരം ആ കുട്ടികളില്‍ 'ആണ്' ഒരുത്തന്‍ എന്റെ അടുത്തേക്ക് ഒരു ബുക്കുമായി വന്നു.

"അമ്ജുക്ക! യു നോ... ദിസ്‌ തട്ടേക്കാട് ആന്‍ഡ്‌ ദിസ്‌................. "

എന്ന് തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങള്‍ വച്ച് കാച്ചുനത് കേട്ടു ഞാന്‍ നാണിച്ചു പോയി. ഇതൊക്കെ ഇവന്‍ എവിടെ നിന്ന് പഠിച്ചു? എന്നെ ഇവന്‍ ഇനി ചോദ്യം ചോതിച്ചു കുഴക്കുമോ?.. ഇത്രയ്ക്കു വിവരം ഉണ്ടായിട്ടും എന്ത് കൊണ്ട് എട്ടാം ക്ലാസ്സ്‌ വരെ എത്തിയുളൂ? ഈ ഗള്‍ഫ്‌-ഇല്‍ കിടക്കുന്ന ഇവന്നു....... മുതലായ സംശയങ്ങള്‍ മനസ്സില്‍ മിന്നി മറഞ്ഞു എങ്കിലും, എല്ലാത്തിനും ഞാന്‍ "യെസ്... ഓക്കേ.. കറക്റ്റ്" മുതലായ വിലയേറിയ ഉപദേശവും കൊടുക്കുകയും, തുടര്‍ന്ന് അവനെ ഞാന്‍ കാറിന്റെ ബാക്ക് സീറ്റില്‍ കൊണ്ടിരുത്തി. അപോഴാണ് കണ്ടത് അവന്റെ അനിയത്തി വേറെ ഒരു ബുക്കുമായി എന്നെ ലക്ഷ്യം വച്ച് വരുന്നു. പിന്നെ താമസിച്ചില്ല. മൊബൈല്‍ ഫോണ്‍ എടുത്തു ചെവിയില്‍ വച്ച്, ഒരു ഹല്ലോയും പറഞ്ഞു കാറിന്റെ ഫ്രണ്ട് സീറ്റില്‍ കേയറി ഞാന്‍ ഇരുനൂ.

ഈ സമയം സലിംജിയുടെ വിളി പുറകില്‍ നിന്ന്. ചെന്നു നോക്കുമ്പോള്‍ കാണുന്ന കാഴ്ച.. ഒരു വലിയ കെട്ടുമായി നില്‍ക്കുനൂ അഭ്യാസി കം NRI സലിംജി. കെട്ടു മുഴുവന്‍ കാമറ വാങ്ങിയപോള്‍ കൂടെ കിട്ടിയ കോലും, വള്ളികളും ആണെന്നും, എല്ലാം ഇന്ന് നമുക്ക് ഉപയോഗം വരും എന്നും അങ്ങേരു പറഞ്ഞപോള്‍, "ഇതിന്റെ വല്ല കാര്യവും ഉണ്ടോ? കഴിവുണ്ടെങ്ങില്‍ ഉലക്ക പുറത്തും കിടക്കാം" എന്ന് അദ്ദേഹതിനെ ഉപദേശിക്കാന്‍ ആരുമില്ലല്ലോ എന്നതൊര്‍ത്തു എനിക്ക് ഉറക്കെ ചിരിക്കാന്‍ തോന്നി!
പിന്നെ കമാനോരക്ഷരവും മിണ്ടാതെ എല്ലാം എടുത്തു വണ്ടിയില്‍ കേയറ്റി നേരെ തട്ടേക്കാട്! പോകുന്ന വഴിക്ക് കൂടെ വേറെയും കുട്ടികളെ കയറ്റി ആ ദ്രോഹി. എല്ലാം കണ്ടു കണ്ണും തിരുമി ഞാന്‍ അങ്ങന്നെ ഇരുനൂ!

വഴിയെലാം ഞാന്‍ ഒരു വിതത്തില്‍ അങ്ങേര്‍ക്കു പറഞ്ഞു കൊടുത്തു. അവസാനം നാട്ടുകാരുടെ കൂടി സഹായത്തോടെ തിരിച്ചു തട്ടേക്കാട്‌ വന്നു എത്തി. ഡാം-മിന്നു മുഗളില്‍ ആ പാലത്തില്‍ നിന്നാല്‍ കാണുന്ന കാഴ്ച ഇവടെ എഴുതാന്‍ പറ്റില്ല. അത് നിങ്ങളും കാണണം. അത്രയ്ക്ക് മനോഹരം. കുറെ പ്രാവുകള്‍ ഡാമിന്റെ മുഗളിലൂടെ വലം വച്ച് പറന്ന് നടക്കുനെ ഫോട്ടോ എടുകണം എന്ന് ഞാന്‍ പറഞ്ഞതാണ്. ആരും കേട്ടില്ല. ക്യാമറയും എടുത്തില്ല. അകത്തേക്ക് പോവാം എനിട്ട്‌ തുടങ്ങാം "അംഗം" എന്ന് സലിംജി. മുതലാളി അല്ലെ. ഞാന്‍ ഒരക്ഷരം മിണ്ടാതെ വണ്ടിയില്‍ കേയറി. പണ്ടേ മുതലാളി പറഞ്ഞാല്‍ ഇഷ്ട്ടമലെങ്ങിലും ഞാന്‍ ഒരക്ഷരവും മിണ്ടില്ലട്ടോ!

തട്ടേക്കാട് - Dr സലിമാലി തന്റെ യാത്രകളുടെയും, നിരീക്ഷണങ്ങളുടെയും ഫലമായി മലയാളിക്ക് സമ്മാനിച്ച ആ അത്ഭുത സങ്കേതം! ഏകദേശം മുന്നൂറില്‍ പരം പക്ഷി വര്‍ഗത്തെ 1983 കാലയളവില്‍ കണ്ടത്തുകയും, അതിന്റെ ഫലം എനോണം തട്ടേക്കാട് ഒരു പക്ഷി സങ്കേതമായി ജനിക്കുകയും ആയിരുനൂ. പക്ഷികള്‍ അറിഞ്ഞോ ആവൊ? അറിഞ്ഞാലും ഇല്ലെങ്കിലും എല്ലാ മലയാളി സഹോതരന്മാരും അറിഞ്ഞു എന്നതിനു തെളിവായി തലയ്ക്കു രൂപ 500 /- കൊടുത്താലെ ഗൈഡ്ന്റെ കൂടെ അകത്തേക്ക് കടത്തി വിടുകയുള്ളു എന്ന് ഗേറ്റ് കവല്‍കാര്‍.

എന്താ ഇത്രെയും രൂപ എന്ന് ചോതിച്ചപോള്‍ അല്ലെ കാര്യം പിടിക്കിടിയത്. പക്ഷി സങ്കേതം ആയി പ്രക്യാപനം വന്ന അന്ന് തുടങ്ങി, മഹാ മലയാളി കുടിയന്‍മാര്‍ കുപ്പിയുമായി കിളികളെ കണ്ടു വെള്ളമടിക്കാന്‍ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന മെയിന്‍ സ്ഥലം തട്ടേക്കാട് ആക്കുകയും, അന്ന് മുതല്‍ ഈ കാലയളവില്‍ വന്നു കുടിച്ചു കൂതാടിയ മഹാന്മാരുടെ ശല്യം കാരണം, പക്ഷികളുടെ വരവ് കണ്ടമാനം കുറഞ്ഞു എന്ന് ഏതോ വിദേശി പക്ഷി സ്നേഹി കൊടുത്ത പരാതിയുടെ മേല്‍ അനോഷണം നടത്താന്‍ വന്ന സംഘം തലവന്‍, സങ്കേതതില്ലേ കാഴ്ച കണ്ട ഉടനെ തന്നെ കുപ്പി കച്ചവടം തുടങ്ങി കോടികള്‍ ഉണ്ടാക്കുകയും ചെയ്തു. അത് കണ്ടേ വേറെ ഏതോ ഒരു അസൂയകാരന്‍ കൊടുത്ത കേസില്‍ മേല്‍, വീണ്ടും അനോഷണം നടത്താന്‍ ഗവണ്മെന്റ് തീരുമാനിക്കുകയും, അതില്‍ ഉള്ള ഏതോ നല്ല മനുഷ്യര്‍ കൊടുത്ത റിപ്പോര്‍ട്ട്‌ നടപാക്കലിന്റെ ഭാഗമാണ് 500 /- രൂപ തലയ്ക്കു കാശും, കൂടെ ഒരു ഗൈഡ്ഉം മസ്റ്റ്‌ ആക്കി. (കുടിയന്‍മാരുടെ വരവും നില്‍ക്കും, ഗവണ്മെന്റ്-ന്നു കാശും കിട്ടും). പക്ഷെ അത്ഭുതം എന്ന് പറയട്ടെ അതിന്നു ശേഷം ഒരു കുടിയന്‍ മൂരാച്ചികളും ആ വഴി പോലും വനിട്ടില്ല എന്ന് സത്യം ചെയ്തു ഗേറ്റ് കാവല്‍കാരന്‍ നിറകണ്ണുകളോടെ പറഞ്ഞപോള്‍ ഞാന്‍ വിശ്വസിച്ചു പോയി!

എന്തായാലും വന്നതല്ലേ, കാശു കൊടുത്തേക്കു സലിക്ക എന്ന് പറഞ്ഞതും NRI കാശെടുത്ത് വീശി. കൂടെ അവിടെ സ്റ്റോര്‍-ഇല്‍ നിന്ന് Dr സല്ലിമാലിയുടെ പടം ഉള്ള ഒരു ടിഷര്‍ട്ട്‌ഉം എടുത്തു ഞാന്‍ കയ്യില്‍ വച്ചു. പക്ഷികള്‍ക്കും ഒരു ഹരമായി കോട്ടെ!അങ്ങന്നെ തുടങ്ങി ഞങ്ങള്‍ളുടെ യാത്ര.

"ഇല്ലി" കാടിനിടയിലൂടെ നടന്നു നീങ്ങിയപോള്‍ ഒരു തന്നുപ്പു അനുഭവപെടുനുണ്ടായിരുനൂ, ശരീരത്തിന്നു മാത്രമല്ല.. മനസിനും! എന്റെ നോട്ടം മുഴുവന്‍ മരങ്ങളില്‍ ആയിരുനൂ. പക്ഷികള്‍ എവിടെ വേണമെങ്കിലും ഉണ്ടാവാം. പക്ഷി സങ്കേതമല്ലെ! കാടും, പക്ഷികളും എല്ലമായിരുനൂ മനസ് മുഴുവന്‍. നടന്നു നടന്നു ഒരു വലിയ കാടിന്റെ മുന്നിലെ ഗേറ്റില്‍ എത്തി.

"അനുവാതമില്ലാതെ അകത്തേക്ക് കടക്കരുത് " എന്ന ഒരു വലിയ ബോര്‍ഡ്‌ വച്ച ഗേറ്റ്. ഗേറ്റ്-ഇന്റെ സൈഡ്-ഇല്‍ വളരെ മനോഹരമായ വഴി. ഗേറ്റ് വച്ച ശേഷം ഇത് വരെ തുറകേണ്ടി വന്നട്ടില്ല എന്ന് കണ്ടാല്‍ തന്നെ മനസിലാവും. അങ്ങന്നെ ഗേറ്റ്-ന്റെ കുറെ ഫോട്ടോയും എടുത്തു ആ വഴിയിലൂടെ വീണ്ടും കാട്ടിലേക്ക്. നടന്നു .. നടന്നു .. നടന്നു ... കുറെ കഴിഞ്ഞപോള്‍ എന്റെ കഴുത്തിന്റെ ഇടപാട് ഏതാണ്ട് തീരാറായി എന്ന് തോന്നിയപോള്‍ ഞാന്‍ മുന്നില്‍ നടക്കുന്ന ഗൈഡ്-ഇനോട് ഈ പ്രകാരം ആരാഞ്ഞു,
"ചേട്ടാ, എത്ര ദൂരം കഴിഞ്ഞു ഇപ്പോള്‍?"
വലിയ ഗമയോടെ അദേഹം
"ഒരു മൂന്നു കിലോമീറ്റര്‍.. ഇനി ഒരു രണ്ടു കിലോമീറ്റര്‍ കൂടി കഴിഞ്ഞാല്‍ നമ്മള്‍ മലയുടെ മുകള്‍ എത്തും"
എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാന്‍ പറ്റിയില്ല. കാട്ടിലൂടെ മൂന്നു കിലോമീറെര്‍? നേരെ ഉള്ള റോഡിലൂടെ ഞാന്‍ ലൈഫില്‍ നടനിട്ടില്ല മൂന്നു കിലോമീറ്റര്‍. ഞാന്‍ നെഞ്ച് വിരിച്ചു നിന്നു! അപ്പോള്‍ മിസ്റ്റര്‍ സലിം ഒരു ചോദ്യം,
"ഇത് വരെ പക്ഷികളെ ഒന്നും കണ്ടില്ലല്ലോ?"
ഈ ചോദ്യം ഗൈഡ്-ന്നു തീരെ ഇഷ്ട്ടപെട്ടില്ല.
"പക്ഷികള്‍ ഇത്തവണ വളരെ കുറവാണ്. പിന്നെ ... " അയാള്‍ ഒന്നും പറയാതെ മുനോട്ടു.. പുറകില്‍ വിയര്‍ത്തു കിളിച്ചു ഞാനും സലിമും... ഇതൊന്നും ഒന്നും അല്ല കാടെന്ന ഭാവത്തില്‍ ഒട്ടും വിയര്‍കാതെ പുളേര്‍ പട!

അങ്ങന്നെ ഒടുവില്‍ ആ മലയുടെ മുകളില്‍ എത്തി. അവിടെ ഗൈഡ് ഞങ്ങള്‍ക്ക് കുറെ ഉണക്ക ആന പിണ്ഡം കാണിച്ചു തരുകയും ഈ വഴി ആനകള്‍ നടകാറുണ്ട്. അതിന്റെ അടയാളമാണ് ഈ പിണ്ഡം എന്ന് കൂടി പറഞ്ഞപോള്‍, ഇനി അയാള്‍ കൊണ്ടിട്ടതാണോ ഈ "എലിഫന്റ് ഷിറ്റ്" എന്ന് എനിക്ക് സംശയം ഉണ്ടായതു സത്യം, പക്ഷെ അടുത്തുള്ള ഒരു മരത്തില്‍ കുറെ പാടുകള്‍ കാണിച്ചു തനിട്ടു, ആ പാടുകള്‍ എല്ലാം ആന പുറം കടിക്കുമ്പോള്‍ ഉരുമുനതാണെന്ന് കൂടി പറഞ്ഞു തന്നപോള്‍... സത്യം ഞാന്‍ വിശ്വസിച്ചു. കാരണം മിനിഞ്ഞാന്ന് മാവില്‍ കേയറിയപോള്‍ ഇത് പോലെ ഒരു കൊതുകു എന്റെ മുതുകത്തു കടിച്ചതാ. ഞാന്‍ അതുപോലെ മുതുകു മാവില്‍ ഉരച്ചാണ് പരിഹാരം കണ്ടത്. പക്ഷെ മാവില്‍ അല്ല എന്റെ മുതുകിലാണ് പാട് വീണത്‌. എന്നാലും ഞാന്‍ വിശ്വസിച്ചു.. കാരണം ഞാന്‍ ആന അല്ലല്ലോ!.

ഒടിവില്‍ ആ പിണ്ഡം കണ്ടു കുട്ടികള്‍ അന്തം വിടുകയും, ശേഷം അതിശയിച്ചു എന്നെയും സലിംനെയും മാറി മാറി നോക്കുകയും ചെയ്തു. അപ്പോള്‍ തന്നെ ബാഗില്‍ നിന്നു സലിം എല്ലാ കോലും ഫിറ്റ്‌ ചെയ്തു പിണ്ഡം-ത്തിന്റെ വിവിത ആംഗിള്‍ ഫോട്ടോഗ്രഫി കുട്ടികളെ പഠിപ്പികുകയും ചെയ്തു! ഞാന്‍ മാറി ഇരുന്നൂട്ടോ. ഇതെല്ലം ഞാന്‍ ഇന്നലെ പഠിച്ചതാണല്ലോ! അവിടെ വച്ചാണ് ജീവിതത്തില്‍ ആദ്യമായി ഒരു ജീരക സോഡാ കിട്ടിയിരുനെങ്ങില്‍ എന്ന് ഞാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചത്! ഒരു പെട്ടികട പോലും ഇല്ലാത്ത കാട്. വെറുതെയാണോ മലയാളികളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട ദാഹശമനിയായ കള്ള്മായി ഇങ്ങോട്ട് വരുനത്‌. കാട്ടില്‍ വച്ചു ദാഹിച്ചാല്‍ എന്ന ചയാനാന്നെ. ഒരു കാകയെ പോലും കാണാതെ ഉള്ള കിലോമീറ്റര്‍-സ് ആന്‍ഡ്‌ കിലോമീറ്റര്‍-സ് യാത്ര.

വരുന്ന വഴിയില്‍ ഗൈഡ് കറക്റ്റ് ആയി ഒരു മരത്തിന്റെ ഇടയിലൂടെ ഒരു കുറ്റികാട്ടില്‍ ചെന്നു. മിണ്ടരുത് എന്നും പറഞ്ഞു അദേഹം അതിന്റെ അകത്തേക്ക് കടന്നു. കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞു "എലി പലച്ചരക്ക് കടയില്‍ കയറിയ" സന്തോഷത്തില്‍ വന്നു കൂടെ കൊണ്ട് പോയി ഒരു പക്ഷിയെ കാണുച്ചു തന്നു. "ഫ്രോഗ് മൌത്ത്" - മൂങ്ങയുടെ ഇനത്തില്‍ പെട്ട ഒരു പക്ഷി താഴെ മരത്തില്‍ ഇരിക്കുന്നു. വിശ്വസിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. എങ്ങന്നെ കറക്റ്റ് ആയി സ്പോട്ട് കണ്ടു പിടിച്ചു എന്നത് എന്നെ അതിശയിപിച്ചു. ഇനി അത് പ്ലാസ്റ്റിക്‌ ആണോ എന്നും ഞാന്‍ അയാളോട് ചോതിക്കുകയുണ്ടായി. പക്ഷെ അത് ഒറിജിനല്‍ ആയിരുനൂ. ആ പക്ഷി തട്ടേക്കാട് മാത്രം കാണുന്ന ഒരു ഇനം പക്ഷി ആണെന്നും, അത് ഇരിക്കുന്ന സ്ഥലം ഒരു സീസണ്‍ കഴിഞ്ഞേ മാറുകയുളൂ എന്നും മനസിലാക്കുകയും, കുറെ ഫോട്ടോയും എടുത്തു ഉറങ്ങുന്ന ആ പക്ഷിയെ അറിയികാതെ തിരിച്ചു പോന്നു...

നടന്നൂ... നടന്നു.. നടന്നു.. വീണ്ടും ആ പഴയ ഗേറ്റ്-ഇന്റെ അടുത്ത് എത്തിയപോള്‍ കാട്ടില്‍ നിന്ന് ഒരു പാട്ട്! "ഇല്ലി മുളം കാടുകളില്‍.. ലല്ല ലല്ലം പാടിവരും ....", കൂടെ കുറെ കയ്യടിയും! അതിശയം കാട്ടിനുള്ളില്‍ പാട്ടോ?. ചെന്നു നോക്കിയപോള്‍ ഒരു അഞ്ചു അംഗ മലയാളി സംഘം, ഗൈഡ്മാരുടെ കണ്ണ് വെട്ടിച്ചു കാട്ടില്‍ കേയറി കള്ള് മോന്തുനൂ! ഉടന്നെ ഗൈഡ് ആരെയോകെയോ ഫോണില്‍ വിളിച്ചു, ശേഷം കുടിയന്‍മാരുമായി ഉച്ചപാട് തുടങ്ങിയപോള്‍, കണ്ടു നില്‍ക്കാന്‍ ഉള്ള ശക്തി ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ട് മാത്രം അവിടെ നിന്ന് വലിഞ്ഞു...

അങ്ങന്നെ യാത്ര തുടങ്ങിയ ആ സ്റ്റോര്‍-ഇല്‍ എത്തി അവിടെ നിന്ന് കുറച്ചു കാട്ടു തേനും വാങ്ങി വീടില്ലേക്ക് (ഒറിജിനല്‍ തേന്‍ ആണ് എന്ന് അവര്‍ പറഞ്ഞപോഴാണ് ഡ്യൂപ്ലിക്കേറ്റ്‌ തേന്‍ ആയിരുനൂ നമ്മള്‍ എല്ലാം കടയില്‍ നിന്ന് വാങ്ങുനത് എന്ന് മനസിലായത്)! വരുന്ന വഴി എന്റെ മനസ്സില്‍ ഇന്നലെ സലിം പഠിപ്പിച്ചു തന്ന കാര്യങ്ങള്‍ ഓരോനായി ഓര്‍മ വന്നുകൊണ്ടിരുന്നൂ, കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു വീണ്ടും ആ പയ്യന്‍ അതെ ബുക്കുമായി വന്നിരിക്കുന്നൂ

"അമ്ജുക്ക.. സീ ദിസ്‌ ഈസ്‌ .." എന്ന് തുടങ്ങിയപോള്‍ തന്നെ ഞാന്‍ ആ ബുക്ക്‌ വാങ്ങിച്ചു മറിച്ച് നോക്കി. കുറെ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പ് ഏതോ മഹാന്‍ തട്ടേക്കാട് വന്നു എടുത്ത പക്ഷികളുടെ ചിത്രങ്ങള്‍. കൂടെ എല്ലാ വിവരവും. മനോഹരം. എല്ലാം മറിച്ചു നോക്കി, പറ്റുനതൊക്കെ കാണാതെ പഠിച്ചു... അന്ന് രാത്രി തന്നെ ഭാര്യയോട്‌ കണ്ട രൂപത്തില്‍ പക്ഷികളെ കുറുച്ച് വിവരിച്ചു കൊടുത്തു. വയ്ഫും ഹാപ്പി! ഞാനും ഹാപ്പി!

ഞാന്‍ ആരാ മോന്‍!

"ഇപ്പോള്‍ മനസിലായില്ലേ പക്ഷികളും അറിഞ്ഞിരിക്കുനൂ, 'തട്ടേക്കാട്' ഒരു പക്ഷി സങ്കേതമാക്കി എന്ന്".

മഹാനായ Dr സലിമാലി തുടങ്ങി വച്ച ദ്രോഹത്തിന്റെ ഫലം എന്ന് പറയാമോ ഇതിനെ?

*******
നന്ദി!
അംജിത് നെടുംതോട്

* സലിംജി - പൊറുത്ത് തരണം!

* കുട്ടികള്‍ എല്ലാം എന്റെ സ്വന്തം ബ്രദര്‍-സ്‌ ആന്‍ഡ്‌ സിസ്റ്റര്‍-സ്‌

നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തിന്നു കുറച്ചു ഫോട്ടോസ് കൂടി!

ആ പാലതിന്നു മുഗളില്‍

കാട്ടിലൂടെ പക്ഷിയെ തേടി ഞങ്ങള്‍

ഉണക്ക ആന പിണ്ഡം കണ്ട മലമുഗളില്‍ ഫോട്ടോഗ്രഫി പഠനം

കുടിയന്‍മാരുടെ കുടില്‍ (ക്ഷമിക്കണം)

താങ്ക്യൂ ഫ്രോഗ് മൌത്ത്

തട്ടേക്കാട് കൂടുതല്‍ ഫോട്ടോസ് കാണുവാനായി എന്റെ ഓര്‍ക്കുട്ട് ഫോട്ടോസ് കാണണം (http://www.orkut.co.in/Main#Album?uid=1132119667171918617&aid=1251234845) .

രംഗനതിട്ടു ഫോട്ടോസ് കാണുവാന്‍ ശ്രീയുടെ "രംഗന്‍‌തിട്ട പക്ഷി സങ്കേതത്തില്‍ നിന്ന് " (http://chithrajalakathiloode.blogspot.com/2009/05/blog-post.html) നോക്കാം

വീണ്ടും നന്ദി!

അംജിത്

ഞാന്‍ എന്ന ഡോക്ടര്‍

2010-01-15T04:21:00.000-08:00

ജനിച്ചതും വളര്‍നതും വളര്‍ത്തിയതും എല്ലാം ഒരുമിച്ചയിരുനൂ. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ചെറുപ്പം മുതലേ അവര്‍ ഒരുമിച്ചയിരുനൂ നടപ്പും, കിടപ്പും എല്ലാം.

ആദ്യം എല്ലാം അവന്റെ ഈ രീതിയെ സംശയിക്കതക്ക കാരണം ഒന്നും തന്നെ ഇല്ലയിരുനൂ. എന്നാല്‍ വളരുംതോറും ഇവന്‍ അവളെ "പുറത്തു പറയാന്‍ കൊളാത്തത്" ഒക്കെ ചെയാന്‍ തുടങ്ങി. അതും നല്ല തടി മിടുക്കുള്ള പൂവന്‍ മാരുടെ മുന്നിലിട്ട്...

അവന്റെ ഈ ദൈര്യം അന്ന് കണ്ടു നിന്നെ ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ പ്രശംസിച്ചു. പക്ഷെ താമസിയാതെ ആ പൂവന്മാരിലോരുവാന്‍ തന്നെ അവന്നു പണി കൊടുത്തു.

പിറ്റേന്ന് പുലര്‍ച്ച ഒരാളുടെ കൂവല്‍ മാത്രം കേട്ടില്ലല്ലോ എന്ന് ഉമ്മ പറഞ്ഞപോള്‍ ഞാന്‍ കരുതി അവന്‍ അവളെയും കൊണ്ട് നാട് വിട്ടു എന്ന്. പക്ഷെ പുറത്തു ചെന്നപോള്‍ പെണ്ണായ അവള്‍ അവളുടെ തന്നി നിറം കാണിച്ചു.
ഒരു തടി മിടുക്കുളെ കണ്ടു നിന്ന പൂവന്മാരിലോരുവന്‍ അവളുമായി ചുറ്റും കറങ്ങി കറങ്ങി നടക്കുകയും ....
പിന്നെ ...

അവള്‍ക്കു ചെറിയ നാണം. എന്നാലും അവള്‍ ആ പൂവന്‍ എന്തോ നിലത്തു നിന്ന് കൊതി ഇട്ടു കൊടുക്കുനത് ഒരു മടിയും കൂടാതെ എടുത്തു തിന്നുന്നു... ദ്രോഹി!

മറു വശത്ത് നായകന്‍ ഒരു മൂലയില്‍ ഇരുന്നു വിങ്ങി പോട്ടുനത് നോക്കുക പോലും ചെയ്തെ അവള്‍ അവനോടൊപ്പം പതുകെ നടന്നു നീങ്ങി....

*******
ഉച്ചക്കാണ് മനസിലായത് ആ മൂലയില്‍ ഇരിക്കുന്ന നായകന്റെ കാല് വട്ടം ഓടിചിട്ടാണ് ആ വില്ലന്‍ അവളെയും കൊണ്ട് കടന്നത്‌ എന്ന്... പാവം! നടക്കാന്‍ മേലാതെ ഒരാഴ്ച മൂലയില്‍ പോയി ചുരുണ്ട് കിടന്നു മറ്റേ പട്ടു പാടുക തന്നെ "മാനസ മൈനെ വരൂ......"

അവസാനം ഉമ്മയുടെ കടുത്ത എതിര്‍പ്പ് അവഗണിച്ചു ആ വിഷാദ രോഗിയെ ഞാന്‍ തന്നെ നോക്കാം എന്ന് തീരുമാനിച്ചു‌. അതുകൊണ്ട് എന്താ.. ഒരാഴ്ച കൊണ്ട് അവടെ കാലും ശരിയായി.. ഇപ്പോള്‍ അയലത്തെ വീടിലെ മറ്റവളുടെ ചുറ്റും കറങ്ങി നടക്കുന്നു....

ശേഷം എന്താവുമോ എന്തോ.. ഇപ്പോള്‍ ഇത്രേ ഉള്ളു..

നന്ദി

അംജിത്

പുതുവത്സരാശംസകള്‍ - 2010!

2009-12-31T08:56:00.000-08:00

അങ്ങനെ ഈ കൊല്ലവും വലിയ പ്രശ്നം ഇല്ലാതെ കടന്നു പോയിരിക്കുനൂ. തിരിഞ്ഞു നോക്കിയാല്‍ അങ്ങന്നെ എത്ര എത്ര കൊല്ലങ്ങള്‍.. എല്ലാ ഡിസംബര്‍ 31 ലെയും പോലെ ഒരു എത്തിനോട്ടം. അത്ര തന്നെ. ഇത് വരെ ജീവിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞു എന്നത് തന്നെ വലിയ കാര്യം. എന്നാലും ഇത്ര നാള്‍ ജീവിച്ചത് കൊണ്ട് എന്ത് നേടി എന്നതിനു ഉത്തരം കാണുക തികച്ചും ഉത്തരമിലാത്ത ഒരു ചിന്ത.
അങ്ങനെ ആണോ? എന്ന ചോദ്യം വന്നാല്‍ ആണെന്നോ.. അല്ലന്നോ പറയുക പ്രയാസം. കാരണം ചിന്തിക്കാന്‍ വലിയ താല്പര്യം ഇല്ല എന്ന് തന്നെ. എന്ത് കൊണ്ട് ചിന്തിക്കുനില്ല എന്നതും അപ്പോള്‍ ഉത്തരം മുട്ടിക്കുന്ന മറ്റൊരു ചോദ്യം. എന്നാല്‍ ചിന്തിക്കുനൂ എന്നതാന്നു സത്യം. പക്ഷെ നാളയെ കുറിച്ചല്ല എന്ന് മാത്രം. നഷ്ട്ടപെട്ട നല്ല നാളുകളെ ഓര്‍ത്തു ദുഖിക്കുക എന്നതാക്കുനൂ മനുഷ്യ മനസിന്റെ ഒരു പ്ലസ്‌ പോയിന്റ്‌ എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍, അപ്പോള്‍ എന്ത് കൊണ്ട് നാളെയെ കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുനില്ല എന്ന് മറു ചോദ്യം.
എന്നാല്‍ നാളെയെ കുറിച്ചു ചിന്തിക്കുനൂ! ആ ചിന്ത മാത്രമാണ് ജീവിതത്തിന്റെ സുഖം. ആ സുഖം സോപ്നംമായിരുനൂ എന്ന തിരിച്ചരിവുണ്ടാവുന്നത് വരെ.

വരുന്ന കൊല്ലവും നല്ല നല്ല കിനാവുകള്‍ കാണണം.
നല്ല നല്ല മനുഷ്യരെ പരിചയപെടണം..
നനായി ജോലി ചെയണം..
നല്ല നല്ല കാര്യങ്ങള്‍ ചിന്തിക്കണം..
നല്ല നല്ല .............

ഇന്ന് രാത്രി ഇങ്ങന്നെ എന്നെ പോല്ലേ നിങ്ങളും ചിന്തിക്കുനുണ്ടാവും അല്ലെ? ഇലെങ്ങില്‍ ചിന്തികണം. ആ സുഖം ഇന്ന് മാത്രമേ കിട്ടൂ.
അടുത്ത കൊല്ലം ഇതേ സമയം നാം എവിടെയായിരിക്കും? ചിന്തിച്ചിടുണ്ടോ? ഉണ്ടെങ്കില്‍ നന്ന്. എനാല്‍ അത് വെറും ഒരു ചിന്ത മാത്രം. അടുത്ത കൊല്ലം... വേണ്ട അടുത്ത ദിവസം ഇതേ സമയം ഞാന്‍ ഉണ്ടാകുമോ? ഉണ്ടാകും.. എന്ന് തീര്‍ത്തു പറയാന്‍ എനിക്ക് എങ്ങന്നെ സാധിക്കും? അപ്പോള്‍ ഈ ഡിസംബര്‍ 31 എനതിന്നു എന്ത് പ്രസക്തി? വരുന്ന കൊല്ലാതെ കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാന്‍ എന്താണ് അവകാശം? വേണ്ട. അങ്ങന്നെ ചിന്തിച്ചാല്‍ ഇന്നത്തെ സുഖം തന്നെ ഇല്ലാതാവും. സുഖങ്ങള്‍ മാത്രമാണല്ലോ എന്നെ പോലെ എലാവരും പ്രധീക്ഷിക്കുനത്. അത് തെറ്റിച്ചു കടന്നു വരുന്ന ദുഃഖങ്ങള്‍ ഇലതാവട്ടെ എന്ന് പ്രാര്‍ഥിക്കാം...

എല്ലാവര്ക്കും എന്റെയും എന്റെ ഭാര്യയുടെയും മകള്‍ ഫാത്തിമ സംരീന്‍ന്റെയും സ്നേഹം നിറഞ്ഞ

പുതുവത്സരാശംസകള്‍ - 2010!

അന്ന് ഒരു ശനിയാഴ്ച!

2009-11-17T10:35:00.000-08:00

മാനേജര്‍ അവതിയായിരുന്ന ശനിയാഴ്ച ജോലിക്ക് വരണം എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ എനിക്ക് അയാളോട് വന്ന കലി പറഞ്ഞു അറിയിക്കാന്‍ പറ്റുനതല്ല. എനിട്ടും ഞാന്‍ അന്ന് വരാം എന്നേറ്റു. അന്ന് ഓഫീസില്‍ ഞാന്‍ മാത്രമയിരുനൂ. ഒറ്റയ്കിരുന്നു പണിയെടുക്കുക എന്നത് വളരെ വിഷമിപ്പിക്കും എന്നത് കൊണ്ടായിരിക്കാം അന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക് തന്നെ വീട്ടിലേക്കു പോവാം എന്ന് മുന്‍പേ കരുതിയത്‌. സത്യത്തില്‍ അന്ന് തീര്‍ക്കാന്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന ജോലി എല്ലാം പാതി വഴിയില്‍ കളഞ്ഞു വീട്ടിലേക്കു പോകാന്‍ ഒരുങുമ്പോള്‍ തിങ്കളാഴ്ച്ച അങ്ങേരോട് എന്ത് സമാധാനം പറയും എന്നതിനെ കുറിച്ച് ഓര്‍ക്കുക പോലും ഉണ്ടായില്ല എന്താണ് സത്യം.

പോവാന്‍ നേരം, വാങ്ങിച്ചിട്ട് ആദ്യമായി എന്റെ വണ്ടി സ്റ്റാര്‍ട്ട്‌ ആവാതെ വന്നത് എന്ന് വളരെ അതികം വിഷമിപ്പികുകയും എന്റെ സമയം ഒരുപാടു വേസ്റ്റ് ആവുകയും ചെയ്തു . ഞാന്‍ ഇരുന്നു കിക്കര്‍ അടിക്കുനത് കാണാന്‍ പോലും ആ പരിസരത്ത് ഒരു കുഞ്ഞും ഉണ്ടായില്ല, ഉണ്ടായിരുനെങ്ങില്‍ എന്ന് ഞാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചതും ഇല്ലയിരുനൂ, അവസാനം എന്തോ ഭാഗ്യതിന്നു സ്റ്റാര്‍ട്ട്‌ആയപോള്‍ ചെറിയ കാറ്റും അതിനെ ഫോളോ ചെയ്തു വലിയ മഴയും കൂടെ ഇടിയും പിന്നെ മിന്നലും. ഉച്ചയ്ക്ക് രണ്ടു മണിക്ക്, ഒരു ആറര പോലെ അകെ ഇരുണ്ടു മൂടി. തിരിച്ചു ഓഫീസില്‍ ഇരിക്കാനുള്ള മടി കൊണ്ട് ഞാന്‍ കാര്‍ ഷെഡില്‍ തന്നെ മഴ മാറാന്‍ കത്ത് നിന്നൂ.

ഏകദേശം ഒരു ഒന്നര മണികൂര്‍ അവിടെയും എന്റെ വേസ്റ്റ് ആയി. പിന്നെ കാത്തിരുനത്‌ കൊണ്ട് അര്‍ഥം ഇല്ല എന്ന് മനസിലായത് കൊണ്ട്, മഴ നനഞ്ഞു പോവാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. മഴയുടെ തുള്ളികള്‍ കല്ല്‌ തുള്ളികള്‍ പോലെ ദേഹത്ത് പതിച്ചപോള്‍ ഞാന്‍ അത് കാര്യമാക്കാതെ വിട്ടു പോവുകയയിരുനൂ. എങ്ങന്നെ എങ്ങിലും വീട്ടില്‍ എത്തിയാല്‍ മതിയെന്നാണ് മനസ് മുഴുവന്‍. മഴയുടെ ശക്തി കാരണം റോഡ്‌ പോലും ശരിക്ക് കാണാന്‍ പറ്റുനില്ല, വണ്ടി ഞാന്‍ പതിവിലും വേഗത്തില്‍ ആക്കി, എന്തോ.. എന്റെ മനസ്സില്‍ ഒരു പേടി തട്ടിയത് പോലെ. റോഡില്‍ വണ്ടിയോ ആളുകളോ ഇല്ല. അങ്ങന്നെ ആ ചെറിയ തോടിനോട് ചേര്‍ന്ന് കിടക്കുന്ന വലിയ നെല്‍ പാടതിനടുത്തു എത്തിയപോള്‍, ഇത് വരെ കാണാത്ത ഒരു വെള്ള കേട്ട് എന്റെ മുന്‍പില്‍. പെട്ടന്ന് ബ്രേക്ക്‌ ഇടാന്‍ തോനിയില്ല. അത് കൊണ്ടയിരുനൂ ഞാന്‍ വണ്ടി വെട്ടിച്ചത്. പിന്നെ ഒന്നും ഓര്‍മയില്ല. എണീച്ചപോള്‍ മഴ തോര്‍നിട്ടുണ്ട്. ഞാന്‍ പാടത്തിന്റെ വരമ്പില്‍ വീണു കിടക്കുകയയിരുനൂ. വണ്ടി റോഡ്‌ സൈഡിലെ പുല്ലില്‍ മറിഞ്ഞു കിടക്കുന്നൂ. ദേഹത്ത് മുഴുവന്‍ വെള്ളവും ചെളിയും. ഞാന്‍ പാടത്തു നിന്ന് വെള്ളം എടുത്തു കഴുകി. എനിട്ട്‌ വണ്ടി എടുത്തു സ്റ്റാന്‍ഡില്‍ വച്ചു. പ്രീദീക്ഷിച്ച കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ല. വണ്ടിക്കു കുറച്ചു പെയിന്റ് പോയതൊഴിച്ചാല്‍ ഭാഗ്യം എന്ന് പറയാം.

അപ്പോഴാണ് വണ്ടി മറിഞ്ഞ കിടന്ന പുല്കാട്ടില്‍ ആ ബാഗ്‌ ഞാന്‍ കാണാന്‍ ഇടയായത്. ഒരു ലാപ്ടോപ് ബാഗ്‌. അകെ മഴ നനഞ്ഞു ചെളിയില്‍ കുതിര്‍ന്നു കിടക്കുനൂ. സാതാരണ ഞാന്‍ ഇങ്ങനെ വലതും വഴിയില്‍ കണ്ടാല്‍ എടുകാറില്ല, കാരണം വല്ല വേസ്റ്റ്യും ആയിരിക്കും അതില്‍ മുഴുവന്‍ എന്ന അനുഭവം. പക്ഷെ ഞാന്‍ ആ ബാഗ്‌ എടുത്തു. കുറച്ചു വെയിറ്റ് ഉണ്ട്. ഒരു അഞ്ചു കിലോ തൂക്കം കാണണം, ഞാന്‍ അതെടുത്ത് വണ്ടിയുടെ സീറ്റില്‍ വച്ച്. ചെളിയല്ലാം തുടച്ചു തുറന്നു. ഒരു ചെറുതും വലുതും ആയ രണ്ടു ബാഗുകള്‍ അതിനകത്ത്‌, ഞാന്‍ ചെറിയ ബാഗ്‌ എടുത്തു തുറനപോള്‍ കുറെ മുദ്ര പേപ്പര്‍. പിന്നെ ഏതൊക്കെയോ കുറെ പഴയ കുറിപ്പുകള്‍. എല്ലാം മുദ്ര പേപ്പറില്‍ തന്നെ. ഞാന്‍ അതൊക്കെ അങ്ങന്നെ തന്നെ വച്ച് വലിയ ബാഗ്‌ എടുത്തു തുറനപോള്‍ അതില്‍ ചെറിയ ചില്ല് പെട്ടികള്‍, പെട്ടികള്‍ക്കു ഉള്ളില്‍ നിന്ന് വെട്ടം അടികുമ്പോള്‍ നല്ല തിളക്കം, ഒരു പെട്ടി എടുത്തു തുറന്നു, എന്റെ കണ്ണ് മഞ്ഞളിച്ചു പോയി. വെട്ടി തിളങ്ങുന്ന മുത്തുകള്‍. പരസ്യത്തില്‍ കാണുന്നത് പോലെ തന്നെ നല്ല തിളക്കം... ചുറ്റും ഞാന്‍ ഒന്ന് നോക്കി. എന്റെ പേടി കൂടി. നേരവും സന്ത്യ ആയി തുടങ്ങിയിരുനൂ. ഇല്ല. ആരും കണ്ടിട്ടില്ല. വേഗം എല്ലാം ഇരുനത് പോലെ തന്നെ പൂട്ടി. എന്റെ കൈകാലുകള്‍ നല്ലത് പോലെ തന്നെ വിറയല്‍ അനുഭവപെടുന്നൂ. ഞാന്‍ വേഗം വണ്ടിയില്‍ കേയറി ബാഗുമായി വീട്ടിലക്ക് ചെന്നു. ബാഗ്‌ പുറത്തു വച്ച് കുളുമുറിയില്‍ കേയറി ദേഹം എല്ലാം കഴുകി വൃത്തിയാകി. എന്റെ പേടി അതെ പോലെ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നൂ.

മുറികകത്ത് ഉമ്മ കാണാതെ ആ ബാഗ്‌ എത്തിക്കാന്‍ ഞാന്‍ ഒരു പാട് കഷ്ട്ടപെട്ടു. എനിട്ട്‌ വീട്ടിലെ എല്ലാവരും ഉറങ്ങി കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ആ ബാഗ്‌ തുറന്നൂ. ചില്ല് കൂട്ടില്‍ എന്തോ വിലപിടിച്ച കല്ലുകള്‍ ആയിരിക്കും എന്ന് ഞാന്‍ പ്രേദീക്ഷിച്ചു. ചെറിയ ബാഗ്‌ എടുത്തു. പേപ്പറുകള്‍കിടയില്‍ ഒരു ചെറിയ ബുക്ക്‌. ബുക്ക്‌ എടുത്തു ഞാന്‍ തുറന്നു. മുഴുവന്‍ എന്തൊകെയോ കണക്കുകള്‍. കാശിന്റെ കണക്കുകള്‍ ആണെന്ന് തോനുന്നൂ. ബുക്കിന്റെ ആദ്യത്തെ പേജില്‍ ഒരു അഡ്രസ്‌. ബാബു എന്നാണ് പേര് കൊടുതിരിക്കുനത്. എനിക്ക് പേടി കൂടി വരുനത്‌ പോലെ. വീടിന്നു പുറത്തു വണ്ടികള്‍ പോകുമ്പോള്‍ എന്റെ നെഞ്ഞിടി കൂടി കൂടി വന്നു. ഗുണ്ട, കത്തി, ചോര, മരണം... എല്ലാം എന്റെ മനസിന്നെ വലാതെ പേടിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നൂ. ആ ബാഗ്‌ കാണുമ്പൊള്‍ തന്നെ പേടി തോനുന്നൂ. വെറുതെ വഴിയില്‍ കിടന്ന വയ്യാവേലി എടുത്തു തോളില്‍ വയ്കെണ്ടായിരുന്നൂ.
ആരെങ്ങിലും കണ്ടിട്ടുണ്ടാവുമോ?
ഇത് നാളെ തന്നെ കിടനിടത് കൊണ്ടിട്ടലോ?
ആ അഡ്രെസ്സില്‍ കാണുന്ന ആളിന്റെ വീട്ടില്‍ കൊണ്ട് കൊടുത്താലോ?
എന്റെ കയില്‍ ഇരുനാല്‍ ഇത് എനിക്ക് തന്നെ ഭീഷണി ആവും എന്ന് ഞാന്‍ ഉറപ്പിചിരുന്നൂ. എനിക്ക് ഇതു കിട്ടിയിട്ട് എന്ത് ചെയാന്‍. എവിടെ കൊണ്ട് കൊടുക്കും. ഇതിന്റെ ഉടമസ്ഥന്‍ അലെങ്ങില്‍ പോലീസ് ഇപ്പോള്‍ ഇത് തിരഞ്ഞു നടക്കുകയായിരിക്കും.
എനിങ്ങന്നെ ഉള്ള സംശയങ്ങളും, പേടികളും കൊണ്ട് ആ രാത്രി മുഴുവന്‍ ഞാന്‍ കഴിച്ചു കൂട്ടി...

നേരം വെളുകുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഈ ബാഗ്‌ അയാളുടെ വീട്ടില്‍ തന്നെ കൊണ്ട് കൊടുക്കാം എന്ന് തീരുമാനിച്ചു. അഡ്രെസ്സ് ഒരു പേപ്പറില്‍ എഴുതി. ബാഗ്‌ ഒരു വലിയ കവറില്‍ ആക്കി ഞാന്‍ ഇറങ്ങി.

ഒരു പ്രകാരം സ്ഥലം കണ്ടു പിടിച്ചു. ഒരു വലിയ മതില്‍ കെട്ടിനുള്ളില്‍ ഒരു കൊട്ടാരം. ഗേറ്റ്ന്നു അകത്തി കടന്നപ്പോള്‍ ഒരു കട്ടി മീശ കെളവന്‍ വീടുന്നു മുന്‍പില്‍ ഇരുന്നു മുറുക്കുനുണ്ട്. അയാള്‍ എന്നെ തന്നെ നോക്കി നില്‍ക്കുനൂ. ഞാന്‍ അയാളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.
"ഹ്മം. എന്ത് വേണം?"
"ബാബു.."
"ഞാന്‍ ആണ് ബാബു. എന്താ വന്ന കാര്യം?"
"സര്‍..."
"പറയൂ.."
"എനിക്ക് ഇന്നലെ വഴിയില്‍ കിടന്നു ഒരു ബാഗ്‌ കിട്ടി..."
അയാള്‍ ഇരുനിടത് നിന്ന് പതിയെ എണീറ്റ്‌ എന്നെ തന്നെ നോക്കി. ഒരു ക്രൂര നോട്ടം. എനിക്ക് വന്നതിലും പേടി തോനുന്നൂ . ഞാന്‍ ആ കിറ്റ് അയാള്‍ക്ക് വച്ച് നീട്ടി. അയാള്‍ അത് വാങ്ങിച്ചു അകത്തേയ്ക്കു പോയി. കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞു പുറത്തേക്കു വന്നു.
"വരൂ. അകത്തേക്ക് കേയറി വരൂ.."
"സര്‍.. സാറിന്റെ തന്നെയല്ലേ ബാഗ്‌.."
"കേയറി വരൂ.. അകത്തിരിക്കാം."
"ഞാന്‍ അങ്ങോട്ട്‌ ..."
അയാളുടെ നോട്ടതിന്നു കനം വയ്കുനത് കണ്ടു ഞാന്‍ പതിയെ അകത്തേക്ക് കേയറി. പുറം പോലെ തന്നെ അകവും. ഒരു കൊട്ടാരം. വലിയ കസേരകള്‍, ലൈറ്റുകള്‍.... ഒരു കൊട്ടാരത്തില്‍ പോയ പോലെ.
"ഇത് എവിടെ നിന്ന് കിട്ടി?"
അയാളുടെ ചോദ്യം കേട്ട് ഞാന്‍ ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞു.
"അത്.. ആ പാടതിനരുകില്‍ ഉള്ള കുറ്റികാട്ടില്‍ നിന്ന്."
"ഇത് നീ വേറെ ആരോടെങ്ങിലും പറഞ്ഞോ?"
"ഇല്ല"
"എന്താ വേണ്ടത് കുടിക്കാന്‍?"
"ഒന്നും വേണ്ട സാര്‍ ... എനിക്ക് പോണം"
അയാള്‍ എന്നെ നോകി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു..
"പോകാന്‍ വരട്ടെ. നീ ഈ ബാഗ്‌ തുറന്നു നോക്കിയില്ലേ?"
"ഹില്ല" ലേശം പേടിയോടെ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു., നോക്കി എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ അയാളുടെ അടുത്ത ചോദ്യത്തിന്നു ഉത്തരം പറയാന്‍ എനിക്ക് പേടിയായിരുന്നു. അത് ഒഴിവാക്കി എങ്ങന്നെ എങ്കിലും എനിക്ക് അവിടെ നിന്ന് പോന്നാല്‍ മതിയയിരുനൂ. പക്ഷെ...
"അപ്പോള്‍ നിനക്ക് എവിടെ നിന്ന് കിട്ടി എന്റെ അഡ്രസ്‌?"
ആ ചോദ്യത്തിന്നു എനിക്ക് ഉത്തരം ഉണ്ടായിരുനില്ല, ഞാന്‍ നല്ലത് പോലെ വിയര്‍ക്കുനുണ്ടയിരുനൂ.
അയാള്‍ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ അകത്തേക്ക് പോയി. ഞാന്‍ പതിയെ എണീറ്റു. വാതില്‍ തുറക്കാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോള്‍..
"എവിടെ പോക്കുന്നു?"
ആ ശബ്ദം കേട്ട് ഞാന്‍ തിരിഞ്ഞപോള്‍ ഞെട്ടി പോയി. അയാള്‍ ഒരു തോക്കുമായി നില്‍ക്കുന്നൂ. അയാള്‍ തുടര്നൂ..

"ഇനി നീ ജീവിചിരുനാല്‍ എനിക്ക് അത് ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടാവാം, അത് കൊണ്ട് എനോട് ക്ഷമിക്കണം... ഇത് നീ ചെയ്ത ഉപകാരത്തിന്റെ പ്രതിഫലമായി മാത്രം കരുതിയാല്‍ മതി....."

----------

ആ ഉറക്കത്തിന്റെയും ഈ സോപ്നതിന്റെയും അവസാനവും ഒരുമിച്ചയിരുനൂ. നെറ്റിയില്‍ നിന്ന് വിയര്‍പ്പു തുള്ളികള്‍ തുടച്ചു വെള്ളം തപ്പുമ്പോള്‍ പുറത്തു കാകകള്‍ കരയുനൂ. വീണ്ടും ഉറങ്ങാന്‍ തോനിയില്ല, പക്ഷെ ചിന്തകള്‍കൊടുവില്‍ മനസ് പറയുനുണ്ടയിരുനൂ..
.............................

****************

നന്ദി

അമ്ജിത് നെടുംതോട്.

നിന്റെ സ്വന്തം ഭ്രാന്തന്‍!

2009-11-03T23:35:00.000-08:00

ജീവിതത്തില്‍ ഒരിക്കലെങ്ങിലും ഭ്രാന്തിന്റെ സുഖം അനുഭവിക്കാന്‍ കൊതിക്കുനൂ.
ആ വിഭ്രാന്തിയില്‍ ഈ ലോകം എനിക്ക് ചുറ്റി നടക്കണം!
ആരെയും പേടിക്കാതെ, എനിക്ക് എന്റെ ആഗ്രഹങ്ങല്ലേ നേടണം..

ഇന്ന് എന്റെ ആഗ്രഹങ്ങള്‍ എല്ലാം ഞാന്‍ നിങ്ങള്ക്ക് വേണ്ടി മാറ്റി വയ്കുന്നൂ.
എനിട്ടും നിങ്ങള്‍ എന്റെ ചിന്തകള്‍ക്ക് ഭ്രാന്തന്‍ മുദ്ര പതിപ്പിക്കുനൂ..

-----------
എനിക്ക് ഭ്രാന്തന്‍ ആവണം...
ആരും കുറ്റം പറയാത്ത ഒരു പാവം ഭ്രാന്തന്‍..
.......

എനിക്കാ ഭ്രാന്തനെ പോലെ ആവണം..
ബോതം ഇലാത്ത ആ ഭ്രാന്തനെ പോലെ..

*************

അംജിത് നെടുംതോട്.

അക്ഷരതെറ്റുകള്‍!

2009-10-01T10:13:00.000-07:00

പല്ലതരം തെറ്റുകളില്‍ ജീവിതത്തില്‍ വന്നിട്ടുന്ടെങ്ങിലും എന്നെ വിട്ടുപിരിയാന്‍ കൂടക്കാതെ എന്നോട് ചേര്‍ന്ന് നടന്നിരുനത് അക്ഷരതെറ്റുകള്‍ മാത്രം!

എന്ത്യ അവള്‍ക്ക് എന്നോട് ഇത്ര പ്രേമം എന്ന് ഞാന്‍ പലതവണ ചോദിച്ചിട്ടും പറയാന്‍ കൂടകാതെ പ്രണയം നടിച്ചു എന്റെ കൂടെ ഉണ്ടയിരുനൂ.. അന്നും.. ഇതാ ഇന്നും...

ഞാന്‍ നിന്നെ വെറുക്കുന്നൂ എന്ന് തെറ്റുകള്‍ നിറഞ്ഞ എന്റെ ബ്ലോഗുകളില്‍ നോക്കി അവളോട്‌ പലവട്ടം വിതുമ്പി കരഞ്ഞുകേണപേക്ഷിച്ചിട്ടും.. അവള്‍ ഇന്നും എന്നെ ഇഷ്ടപെടുന്നൂ..

നേരം വയ്കിയും ഞാന്‍ ഇരുന്നു എഴുതുന്ന വരികളെ നോക്കി പലതവണ പറഞ്ഞിടില്ലേ എന്നെ ഉപേക്ഷിക്കാന്‍ .. എന്നിട്ടും നീ എന്നെ എന്തിന്നിങനെ പ്രണയിക്കുനൂ?

എന്നും എന്നെ പ്രണയിക്കുനെ അക്ഷരത്തെറ്റുകളെ... ഞാന്‍ നിന്നെ വെറുക്കുന്നൂ!

:-( :-( :-( :-( :-( :-( :-( :-( :-( :-(

ആദ്യത്തെ ബിസിനസ്സ്!

2009-09-25T21:34:00.000-07:00

ശനിയാഴ്ച ഉച്ച തിരിഞ്ഞു പതിവു പോലെ ഇടി മുഴക്കം കേടു ഞാന്‍ പുതപ്പു ഒന്നു കൂടി വലിച്ചു തലയും കവര്‍ ചെയ്തു കിടന്നു തുടങ്ങിയതും ചെറിയ ഇരമ്പലോടെ മഴയും പയ്തു. ഈ ഉറകത്തിന്റെ സുഖം ഞാന്‍ മുടങ്ങാതെ ആസ്വദിച്ച് പോരുന്ന കാലം. ഉറകത്തില്‍ എപോഴോ അപുറത്തു നിന്ന് ഒരു വിളി കേട്ടാണ് ഞാന്‍ ഉണരുന്നത്. "കടിര്‍ഒള്ളി സുധീര്‍"* കാര്യമായി വിളിക്കുനുണ്ട്. ഞാന്‍ മൈന്‍ഡ് ചെയ്യാതെ വിളി ഒരു താരാട്ടു പാടു പോലെ ആസ്വദിച്ച് വീണ്ടും ഉറകതിലേക്ക് വഴുതി തുടങ്ങിയ നേരം, എന്തോ ഒന്ന് മുതുകില്‍ വീണ ഒരു സുഖം അനുഭവപെടതും, കൂടെ "എടാ!!" എന്നൊരു അലര്‍ച്ചയും അതിന്നെ ഫോളോ ചെയ്ത സമയത്ത് ഞാന്‍ ഞെട്ടി ഉണര്‍ന്നു. കതിര്‍ഒള്ളി സുധീര്‍ എന്റെ അരുകില്‍ ഇരികുനൂ.

...............
കൂടുതല്‍ വായിക്കുവാന്‍ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയൂ!

നന്ദി

എം.പി മാരെ. നിങ്ങള്‍ വാടക എങ്ങിലും മുടങ്ങാതെ കൊടുക്കണം.

2009-09-22T03:46:00.000-07:00

ജനങ്ങളെ,

നിങ്ങള്‍ ഇതിനോടകം ഈ സത്യം അറിഞ്ഞിരിക്കും എന്ന് പ്രദീക്ഷിക്കുനൂ.

"മന്ത്രിമന്ദിരങ്ങള്‍ 2004-2008 കാലയളവില്‍ മോടി പിടിപികുനതിന്നു കേന്ത്രസര്‍ക്കാര്‍ ചെലവാക്കിയത് ഏകദേശം നൂറു കോടി രൂപ"

(എന്റെ അറിവില്‍ ഒരു കോടി രൂപയ്ക്കു ഏകദേശം അഞ്ചു മുന്തിയ വീടെങ്ങിലും വാങ്ങിക്കാം. ശരിയായിരിക്കാം ഇത് സ്ഥലം വേറെ അല്ലെ എന്നത്.. പക്ഷെ ഇത് വാങ്ങിക്കുനതല്ലലോ, അറ്റകുറ്റ പണി അല്ലെ?)

ഇനി എത്ര വീട് ഉണ്ടായിരുന്നൂ എന്ന് കൂടി കേള്‍കുമ്പോള്‍ നിങ്ങള്ക്ക് ഒന്ന് കൂടി സന്തോഷിക്കും. വെറും എഴുപതിഎഴ് തൊഴുത്തുകള്‍. ഈ തോഴുതുകളില്‍ താമസിക്കുന്ന കന്നുകാലികളെ കുറിച്ചാണ് മുന്‍പ് ഒരു ദിവസം നമ്മുടെ മഹാനും പ്രിയങ്കരനുമായ ശശി പറഞ്ഞത്. ഈ പറച്ചില്‍ പിന്നെ എങ്ങനെ അവരെ വിഷമിപ്പിക്കാതിരിക്കും?

ഈ കണ്ട കാശൊക്കെ മുടക്കി മോടി പിടിപിച്ചു, അവിടെ സസുഖം വാണു കൊണ്ടിരികുന മന്ത്രിമാരെ നമ്മുടെ കണ്ണിലുനിയായ ശശി, കേവലം നാല്‍പതിനായിരം ഉറുപിക മാത്രം ദിവസം കൊടുത്തു ജീവിച്ചു പോന്ന ആ ശശി... അന്ന് നടത്തിയ കാലി പ്രയോഗം കൊണ്ട് ഉദേശിച്ചത്‌ എന്താണ് ? എംപി മാരെ വേണമെങ്ങില്‍ കാലി എന്നോ കഴുത എന്നോ ... എന്ത് വേണമെങ്ങിലും വിളിച്ചോ. പക്ഷെ അവയ്ക്ക് വേണ്ടി ഇന്ത്യ എന്ന മഹാ രാജ്യത്തെ ജനങ്ങള്‍, അവരുടെ കാശു കൊണ്ട് കെട്ടി പൊക്കിയ കൊട്ടാരങ്ങളെ കേവലം തൊഴുത്തിനോടുപമിച്ചത് തീരെ ശരിയായില്ല എന്നെ എനിക്ക് പറയാനുളൂ ശശി.

എന്നാല്‍, ഈ കാശു ഒക്കെ മുടക്കി മോടി പിടിപിച്ച ബംഗ്ലാവ് വെറുതെ ഒന്നും അല്ല കേട്ടോ എം.പി മാരും മന്ത്രി മാരും താമസിച്ചു പോരുന്നത് . കൃത്യം ആയി വാടകയും ഇവിടെ താമസികുനതിന്നു സര്‍കാര്‍ ഈടാക്കുനുണ്ട്. ഇപ്പോള്‍ സന്തോഷമായില്ലേ! എത്ര രൂപയനെന്നോ വാടക. 105 രൂപ. ഈ വാടക എല്ലാം കൂടി കൂടി വച്ച് നമ്മുടെ കേന്ത്ര സര്‍കാര്‍ പാവപെട്ടവേര്ക് വീടുകള്‍ നിര്‍മ്മിച്ച് കൊടുക്കാന്‍ ചാന്‍സ് ഇലതില്ല.ഇതില്‍ ചിലപ്പോള്‍ മാറ്റം വന്നാല്‍ തന്നെയും അതിന്നും ഉത്തരവാതികള്‍ അഴിമാതികാരായ അന്തേവാസികള്‍ ആയിരിക്കും കേട്ടോ..

നന്ദി

പഠന ഭാരം ചുമന്നു ഞാനും, പുറകില്‍ ചൂരലുമായി വാപ്പയും!

2009-09-14T10:32:00.000-07:00

ഞാന്‍ പതിവു പോലെ സന്ത്യക്ക് വരാന്തയില്‍ ഇരികുമ്പോള്‍ അടുത്ത വീടില്ലേ കൊച്ചു ഉറക്കെ കരയുകയാണ്. അവന്റെ അമ്മ അടുത്തിരുന്നു പഠിപ്പിക്കാന്‍ പഠിച്ച പണി എല്ലാം നോക്കുനുണ്ട്,
"മോന്നെ, വേഗം എഴുത്ത്, അച്ഛന്‍ ഇപ്പോള്‍ വരും..."
അവന്‍ കരച്ചില്‍ തുടര്നൂ ...

*******************

ഞാന്‍ ഒരു നിമിഷം എന്റെ കുട്ടികാലം ഓര്‍ത്തു പോയി. ഞാനും ഇത് പോലെ തന്നെ ആയിരുനൂ.

എന്റെ അനിയനും ഞാനും ഒരു മുറിയിലിരുന്നാണ്..................

കൂടുതല്‍ വായിക്കുവാന്‍ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയൂ!

പഠന ഭാരം ചുമന്നു ഞാനും, പുറകില്‍ ചൂരലുമായി വാപ്പയും!

ചെളിയില്‍ കുതിര്‍ന്ന ഓണാശംസകള്‍!

2009-08-31T21:18:00.000-07:00

ഇന്നലെ പതിവിനും വിപരീതമായി രാത്രി ഒരു പതിനൊന്നു മണിയോട് കൂടി ഭാര്യ വീട്ടില്‍ പോകാനും ഭാര്യയെയും, കൊച്ചിനെയും കാണാന്‍ ആഗ്രഹം ഉണ്ടായതിനാല്‍ രാത്രി തന്നെ അതെ ഡ്രെസ്സില്‍ ബൈക് എടുത്തു വച്ചു പിടിപിച്ചു. ഏകദേശം മുപതു മിനിട്ട് യാത്ര. അവിടെ എത്തി. എന്നെ കണ്ടതും പതിവു പോലെ അവള്‍
"അഹ.. ഹൂ .. ഹാവൂ... ഹീ.."
എന്നെ ശബ്ദവും നൂറു കണകിന്നു ഭാവങ്ങളും കാണിച്ചു ഓടി വന്നു
"ഹും.. എന്ത്യേ വരാന്‍ ഒക്കെ തോന്നാന്‍? അതും ഈ രാത്രീല്? വ്യ്കിട്ടു വിളിച്ചപോള്‍ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലാല..." എന്ന് പറഞ്ഞു പല്ലു കാട്ടി വാതല്കള്‍ വന്നു ലാന്‍ഡ്‌ ചെയ്തു.

അവളുടെ പുറകെ അവളുടെ ഉമ്മ, അനിയത്തി, വാപ്പ എന്നിവര്‍ ലൈന്‍ ആയി നിന്നു എന്നെ നോക്കി അതെ ചിരി. പിന്നെ ഞാന്‍ ഒട്ടും താമസിച്ചില്ല. ഞാനും കൊടുത്തു ഒരു ചിരി. എനിട്ട്‌ ,

"ഞാന്‍ ഇവിടെ അടുത്ത് വരെ വന്നതാ.. പിന്നെ തോന്നി ഇവിടെ ഒന്നു കയറിയിട്ട് പോകാം എന്ന്." ഞാന്‍ ഒറ്റ ശ്വാസത്തില്‍ പറഞ്ഞു നിര്ത്തി പതുകെ അകത്തേക്ക് കേയറി കസേരയില്‍ ഇരുന്നു

നല്ല മീന്‍ പോരിച്ചേ മണം. ഞാന്‍ ചോറും തിന്നിടില്ല. ചോറെടുക്ക്‌ എന്ന് പറയുന്നത് മുന്പ് അവളുടെ ഉമ്മ
"മോന്‍ ചോരു തിന്നോ. ഇല്ലെങ്ങില്‍ വേഗം ചപാത്തി ഉണ്ടാക്കാം. ചോറ് കയിഞ്ഞല്ലോ..."
പതിവു പോലെ എന്റെ കണുകള്‍ നിറഞ്ഞു...
ഹും.. ചപാത്തി എങ്കില്‍ ചപാത്തി..

---------------

ഞാന്‍ അവളെ നോകി മുറി ലക്ഷ്യം ആക്കി നീങ്ങിയതും.. അവളും എന്നെ പിന്തുരന്നു...മുറിയുടെ വാതില്‍ തുറക്കുനതിനു മുന്പ് അവള്‍ എന്റെ മുന്‍പില്‍ ചാടി ശബ്ദം ഉണ്ടാകാതെ ...
"പതുകെ തുറക്ക്‌.. കൊച്ചു ഇപ്പോള്‍ ഉറങ്ങിയിട്ടെ ഉള്ളു.."
(എന്റെ ആദ്യത്തെ കോച്ചാണ്. പെണ്ണ്. ഇന്നേക്ക് 74 ദിവസം മാത്രം പ്രായം.)

ഞങ്ങള്‍ ശബ്ദം ഉണ്ടാകാതെ അകത്തു കടന്നു ഞാന്‍ പതിയെ തോട്ടിലിന്‍ ഉള്ളിലേക്ക് എത്തി നോക്കി. സുന്ദരിയായി കണ്ണെല്ലാം എഴുതി ഒരു കയ് തലയിലും മറ്റേതു ചെവിയും പൊതി കിടനുരങ്ങുനു. ഇടക്ക് ചിരികുനുണ്ട്. മുഖം ഒന്നു ശരിക്ക് കാണണം എന്ന ഉദേശം വച്ചു തൊട്ടിലിന്റെ നെറ്റ് ഞാന്‍ മാറ്റിയതും ആ കൊച്ചു മുഖം ചുളുങ്ങി, കാല് നിവര്‍ത്തി "ഹു... ഹു" എന്ന് രണ്ടു തവണ ഉച്ച ഉണ്ടാക്കി. കാലുകള്‍ ചലിപ്പിച്ചു കണ്ണ് തുറകാതെ കുറച്ചു നേരം കൂടി മുഖം കൊണ്ടു എന്തൊകെയോ കാട്ടി പതുക്കെ കരയാനുള്ള താളം ചവിട്ടല്‍ തുടങ്ങിയതും, ഞാന്‍ അവിടെ നിന്നു സ്കൂട്ട് ആയി കട്ടിലില്‍ കിടന്നൂ. ഇപ്പോള്‍ കൊച്ചിന്റെ കരച്ചില്‍ ഉച്ചത്തില്‍ കേടു തുടങ്ങിയിരിക്കുനൂ.

"സമാധാനം ആയില്ലെ..." ഭാര്യ
"ഹെന്ത് സമാധാനം.. കൊച്ചിനെ കാണേണ്ടേ.." ഞാന്‍
"കൊച്ചിന്നെ വന്നു ഉറകിക്കോ ഇനി..." ഭാര്യ
ഞാന്‍ കണ്ണടച്ച് തിരിഞു കിടന്നു... അല്ല പിന്നെ.. ഉറകണം പോലും.. വേണ്ടി വന്നാല്‍ അതും ചെയും

"♪ ♫ ഹസ്ബി റബ്ബി......" മധുരമായ ശബ്ദത്തില്‍, താളത്തില്‍ അവള്‍ തോട്ടില്‍ ആട്ടി പാടുന്നൂ...

കൊച്ചിന്റെ കരച്ചില്‍ അവളുടെ പാട്ടിനെ കവര്‍ ചെയ്തു മുന്‍പോട്ടു...
അവള്‍ തോട്ടില്‍ ആട്ടലിന്റെ വേഗം കൂടി..
കൊച്ചു കരച്ചില്‍ നിര്‍ത്താതെ തുടരുനൂ..
അവള്‍ പാട്ടിന്റെ താളം കുറച്ചു ശബ്ദം കൂട്ടി...
കൊച്ചു കരച്ചിലിന്റെ 'പിച്ച് ' കൂട്ടുനൂ...

അവസാനം അവള്‍ തോല്‍വി ഏറ്റുവാങ്ങി കൊച്ചിനെയും കൊണ്ടു കട്ടിലില്‍ വന്നു പാല് കൊടുക്കല്‍ ആരംഭിച്ചു...
-----
കൊച്ചു കരച്ചിലെല്ലാം നിര്‍ത്തി കണ്ണ് തുറന്നു കളിയ്ക്കാന്‍ തുടങ്ങിയപോള്‍ സമയം പത്രണ്ടേ ഇരുപതു.

"ഇക്കാക് നല്ലേ ഓഫീസ് ഇല്ലേ?" ഭാര്യ
"ഉണ്ട്"
"അപ്പൊ ഡ്രസ്സ്‌ ഒന്നും കൊണ്ടുവരാതിരുനത്?"
"ഞാന്‍ നാളെ വീട്ടില്‍ ചെന്നിട്ടാണ് പോണത് .."
"അതിന്നു ഇക്ക രാവിലെ എനീചാലല്ലേ..."

ഒരു പരിഹാസം.. ഹും എനാലും അതിലും കാര്യമുണ്ടല്ലോ. നാളെ ഓണ പരുപാടികള്‍ ആണ് ഓഫീസില്‍. രാവിലെ ഒന്‍പതുഅര മണിക്ക് എത്തുകയും വേണം.
അതി രാവിലെ എട്ടു മണിക്ക് എങ്ങിലും എണീച്ചു എന്റെ വീട്ടില്‍ എത്തിയാലേ പോക്കു നടക്കൂ.

പുതിയ മുണ്ട് വാങ്ങി വച്ചിടുണ്ട്. കഴിഞേ രണ്ടു ഓണത്തിനും ഇട്ട ഓണം സ്പെഷ്യല്‍ സില്‍ക്ക് ഷര്‍ട്ട്‌ എവിടെയാണാവോ.. അതിലാതെ ഓണം.. ഓര്‍ക്കാന്‍ കൂടി വയ്യ.

"എടിയെ.. കയിഞ്ഞ ഓണത്തിനുണ്ടാര്‍നെ ആ സില്‍ക്ക് ഷര്‍ട്ട്‌ നി എവിടെയന്നു വച്ചത് ?"
"ആ.."
"ആ..യോ? നിന്റെ അടുത്ത് ഞാന്‍ എടുത്തു വക്കാന്‍ പറഞ്ഞതല്ലേ?"

അവള്‍ എന്നെ രൂക്ഷമായി ഒന്നു നോകിയിട്ടു വീണ്ടും കൊച്ചിന്നെ കളിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുനൂ...

"എടീ .. നി എന്നെ രാവിലെ ഒരു ഏഴ് മണിക്ക് എണീപികോ? നാളെ ഓഫീസില്‍ പോകണ്ടേ.?"
"ഹും"

"നാളെ ഓണത്തിന്റെ പരുപാടികള്‍ ആണ്. സദ്യ ഉണ്ട്. നോയമ്പ് ആയതു കൊണ്ടു എന്റെ സദ്യ വേസ്റ്റ് ആകും. പായസവും."

പായസം എന്ന് കേടപ്പോള്‍ അവള്‍ എന്നെ നോക്കി. ഞാന്‍ പ്രദീക്ഷിച്ചത് പോലെ അവളുടെ ഒരു ചിരിയും...

"ഹി ഹി .. നിനക്ക് വേണമെങ്ങില്‍ അതൊക്കെ പാര്‍സല്‍ ആകി കൊണ്ടുവരാം. വേണോ?"

(ചുമ്മാ പറഞ്ഞതാണ്‌. പിന്നെ ഞാന്‍ നാളെ നുയമ്പും പിടിച്ചോണ്ട് സദ്യയു കെട്ടി ചുമന്നു നടക്കാം.)

"അലെങ്ങില്‍ വേണ്ടാടി.. അത് ചിലപ്പോള്‍ വളിച്ചു പോകാന്‍ സാദ്യത ഉണ്ട് ...."
വെറുതെ പാവത്തിനെ പ്രേദീക്ഷ നല്കി പറ്റികേണ്ട എന്ന് കരുതി ഞാന്‍ പറഞ്ഞതും അവള്‍ ചിരിയെല്ലാം നിര്‍ത്തി വീണ്ടും കൊച്ചിന്നെ കളിപ്പിക്കല്‍ തുടര്നൂ..

ഞാന്‍ കൊച്ചിന്നെ നോക്കി. അവളുടെ ആദ്യത്തെ ഓണം. ഇനി എത്ര ഓണം അവള്‍ കാണാന്‍ ഇരിക്കുന്നു.. അവള്ക്ക് കാണാന്‍ ഓണം വല്ലതും ബാക്കി ഉണ്ടാവുമോ ആവോ. ഇപ്പോള്‍ തന്നെ ഓണം അഘോഷികുനത്‌ ഹോട്ടല്‍, സോര്‍ണ്ണം, പത്രം, വീട് ......................... ഉടമകളും, TV ചാനെല്‍-സം മാത്രം ആയതു കൊണ്ടും, പൂവ്, പറവ, തുമ്പി..... മുതലായ വസ്തുകളെ നാട്ടില്‍ കാണാന്‍ പോലും ഇല്ലാത്തതിനാലും നാളത്തെ അവസ്ഥ എങ്ങനെ എന്ന്..... എന്തിന്നു കൂടുതല്‍ പറയുനൂ.. അടുത്ത് കൊച്ചിയില്‍ തുടങ്ങിയ ഒരു ഫേമസ് പത്ര കടയില്‍ മാവലി ഉള്‍പെടെ എല്ലാ ഓണ പാക്കേജ്-ഉം തമിഴ് നാട് നിന്നും ഇമ്പോര്റ്റ്‌ ചെയുകയായിരുന്നു പോലും.. കുറച്ചു നാളുകൂടി കഴിഞ്ഞാല്‍ അമേരിക്കന്‍ കമ്പനികള്‍ ഓണാഘോഷം ഏറ്റുഎടുകുനത് കാണേണ്ടി വരുമോ ഈശ്വര?
----
നല്ലേ ഉറക്കം വരുനുണ്ട്, പാവം അവള്‍ കൊച്ചിന്നെ നോക്കി കൊണ്ടു തന്നെ കിടകുന്നൂ. സമയം ... അറിയില്ല. പക്ഷെ ഒരുപാടു വയ്കി എന്ന് ഷുവര്‍.

"നി എപ്പോള്‍ കിടക്കും.." ഞാന്‍
"കൊച്ചു കിടകെണ്ടേ" അവള്‍
"കൊച്ചു എപ്പോള്‍ കിടക്കും" ഞാന്‍

അവള്‍ ഒന്നും മിണ്ടുനില്ല..

"കൊച്ചു എപ്പോള്‍ കിടക്കും?" ഞാന്‍

വീണ്ടും അവള്‍ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല

"ഇന്നലെ കൊച്ചു എപ്പോള്‍ കിടനൂ " ഞാന്‍
"ഇന്നലെ രാത്രി ഉറങ്ങിയിട്ടില്ല..." അവള്‍

ഹും... പാവം ഭാര്യ. ഈ കഷ്ടപാടെല്ലാം വീട്ടില്‍ കിടനുരങ്ങുനെ ഞാന്‍ അറിയുനുണ്ടോ? ഞാന്‍ കൂടുതല്‍ ഒന്നും ചോതിക്കാന്‍ പോയില്ല. ചോതിച്ചാല്‍ ചിലപ്പോള്‍ അവള്‍ എങ്ങാനും വായ്ലാന്‍ഡ്‌ ആയല്ലോ, പാവം

"രാവിലെ എന്നെ വിളിക്കാന്‍ മറകല്ലേ.."
"ഇല്ല. വിളിക്കാം. ഇക്ക കിടന്നോ."

അവളുടെ താരാട്ടു പട്ടു കേടു കൊച്ചുറങ്ങിഇലെങ്ങിലും ഞാന്‍ ഉറങ്ങി പോയി. ഇടക്ക് കൊച്ചിന്റെ കരച്ചില്‍ ഉച്ചത്തില്‍ ആവുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ എനിക്കും, അപ്പോള്‍ അവള്‍ കൊച്ചിന്നെ ഉറക്കാന്‍ ഉള്ള കഷ്ടപാടില്‍ ആയിരിക്കും.. പാവം. ഭാര്യമാരെ സമതിക്കണം.

അങനെ പറഞ്ഞതു പോലെ ഏഴ് മണിക്ക് അവള്‍ എണീപിച്ചു. ഞാന്‍ പതിവിലും വിപരീതമായി എണീറ്റ് നോകുമ്പോള്‍ കൊച്ചു ഉറങ്ങുനൂ. ഞാന്‍ ഒരു ഉമ്മവും കൊടുത്തു അവളോട്‌ യാത്ര പറഞ്ഞു വേഗം വീണ്ടും വീടിലേക്ക്‌..
-------------------
വീട്ടില്‍ ചെന്നു തപ്പി പിടിച്ചു ഉള്ളതില്‍ നല്ല ഒരു ഷര്‍ട്ടും, സില്‍ക്ക് മുണ്ടും ഉടുത്തു, ബാകി ഉണ്ടായിരുന്ന സ്പ്രയും അടിച്ച് തീര്ത്തു കണ്ണാടിയില്‍ നോക്കിയപ്പോള്‍ എന്റെ സൌന്ദര്യം കണ്ടു ഞാന്‍ തന്നെ കുറച്ചു നേരം രോമാജ പുലകിതനൊ... അതോ രോമാജ കുഞ്ജകമോ മറ്റോ ആയോ എന്ന സംശയം കാരണം വേഗം അനീത്തിയുടെ പൌഡര്‍ കുറച്ചു എടുത്തു പൂശി.

നോയമ്പ് ആണ്. സദ്യ മിസ്സ്‌ ആവുന്ന കാര്യം ആലോചികുമ്പോള്‍ കണ്ണ് നിരയുന്നുടെങ്ങിലും, ജീവിതത്തില്‍ ഒരു ഓണം കൂടി ആഘോഷികുവാന്‍ ഉള്ള സന്തോഷത്തില്‍ ബൈക്ക് അടുത്ത് നോകുമ്പോള്‍ ചെറിയ കാര്‍മേഘം കിഴക്ക് ലക്ഷ്യം വച്ചു കുതിച്ചു പായുന്നു.മുണ്ട് ഊരി ബാഗില്‍ വച്ചു പാന്റ് ഇട്ടു പോണോ? അതോ ഇങ്ങന്നെ തന്നെ പോണോ? പടച്ചോനെ വീണ്ടും കണ്‍ഫ്യൂഷന്‍. ഒടുവില്‍ രണ്ടും കല്പിച്ചു ഇങ്ങന്നെ തന്നെ പോകാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. സമയം കുറച്ചു വയ്കിയെങ്ങിലും പതുകെ ശ്രദ്ധിച്ചു ഒരു അറുപതു-എഴുപതു കിലോമീറ്റര്‍ സ്പീഡില്‍ യാത്ര ചെയുമ്പോള്‍ അവിടെ ചെന്നു ഫോട്ടോ എടുക്കുന്ന കാര്യവും, അതിന് വേണ്ട പോസുകളും, അത് 'ഓര്‍ക്കുട്ട്'-ഇല്‍ അപ്‌ലോഡ്‌ ചെയുന്നെ കാര്യവും ഞാന്‍ പല തവണ ഓര്‍ക്കാന്‍ ഞാന്‍ മറനില്ല!

റോഡില്‍ ഉള്ള പല തരം കുണ്ടുകളും കുഴികളും വെള്ള കെട്ടും, അതിലെ തവളകളെയും, പാറ കല്ലുകളും താണ്ടി ഒരു തുള്ളി പോലും ചെളി ആവാതെ പോയി കൊണ്ടിരുന്നെ എന്നെ ...... ....

.... എന്നെ ...

ആ 'സ്കോര്‍പിഒ' ജീപ്പില്‍ വന്ന മാന്യനായ ഒരു പിച്ചകാരന്‍ ....എന്നെ ചെളിയില്‍ കുളിപ്പിച്ചു!!!

റോഡിലെ കുഴിയില്‍ ഞാന്‍ വണ്ടി നിര്‍ത്തി നോകുമ്പോള്‍ എന്റെ കാലുകള്‍ വെള്ളത്തില്‍ പകുതി മുങ്ങി! ആകെ മൊത്തം ടോട്ടല്‍ ദേഹം മുഴുവന്‍ ചെളി . സ്കോര്‍പിയോ-യില്‍ ഇരികുന്നെ ആ മാന്യനെ പോയി ചെളി തെറിപ്പിക്കാനും പറ്റൂലലോ എനോര്‍കുമ്പോള്‍ മനസിന്നു ഒരു വിഷമം ഇല്ലതില്ല. അലെങ്ങില്‍ പിന്നെ വാശിക്ക് റോഡിലൂടെ നടകുന്നെ ആരെ എങ്ങിലും ചെളി തെരിപ്പികണം. വേണ്ട, ഓണം ഒക്കെ അല്ലെ, പാവങ്ങള്‍ പോയികോട്ടെ...

ഭാഗ്യം ബൈക്കില്‍ ഒരു തുള്ളി ചെളി ആയിട്ടില്ല. ഇപ്പോള്‍ എന്ന കണ്ടാല്‍ ഒരു ചെളി കുളത്തില്‍ മറിഞ്ഞു ബൈക്കില്‍ കയറി വരുനതായി മാത്രമെ വിചാരിക്കൂ!! വാട്ട്‌ എ ചേഞ്ച്‌! വാട്ട്‌ എ വണ്ടര്‍ഫുള്‍! മനസ്സില്‍ ഒരുപാടു തെറി പറയാന്‍ ആഗ്രഹം ഉണ്ടായതു കൊണ്ടു, ആരെ പറയും എന്നാലോചിച്ചു. ആ 'സ്കോര്‍പിഒ' പിശാചിന്നെ പറഞ്ഞിട്ട് എന്ത് കാര്യം? ചെളി റോഡു അയാളുടെ അപ്പന്‍-ന്റെ പണി അല്ലാലോ... എന്നാല്‍ ഗവണ്മെന്റ്-ന്നെ പറയാം എന്ന് വച്ചാല്‍ ആരെ വിളിക്കും? പാവങ്ങള്‍ നമ്മള്‍ കൊടുകുന്നെ 'റോഡ് ടാക്സ്‌' എല്ലാം വീതം വച്ചു വീടും, കാറും പിന്നെ $%^$#...... വാങ്ങും എന്ന് കരുതി തലപുകനഞിരികുമ്പോള്‍ നമ്മള്‍ അവരെ തെറി പറയുന്നത് ശരിയല്ലലോ.

എല്ലാം വിധി!!!

-------

ആയതു കൊണ്ടു ഞാന്‍ നേരെ ഓഫ്സില്‍ വന്നു പറ്റിയ ചെളി കഴിവതും കഴുകി, അവുനതും ഫോട്ടോ-ക്ക് പോസ് ഒന്നും ചെയാതെ... പൂകളം ഇട്ടു, എല്ലാവരും സദ്യ കഴിക്കാന്‍ പോയ സമയത്താണ്, നിങ്ങളുടെ കാര്യം ഓര്‍ത്തത്‌, ആയതു കൊണ്ടു ഞാന്‍ ഈ സുന്ദരമായ നട്ടുച്ച സമയത്തു, .....

എന്റെയും, എന്റെ ഭാര്യയുടെയും, എന്റെ കുട്ടി 'ഫാത്തിമ സമ്രിന്‍'-ന്റെ യും വക ഹ്രദയം നിറഞ്ഞ

"ഓണാശംസകള്‍"

***************************

നന്ദി

അംജിത് നെടുംതോട്

'തേങ്ങ യന്ത്രം'-കേരള സര്‍ക്കാര്‍ വക പത്തു ലക്ഷം എനിക്ക്!

2009-08-20T02:42:00.000-07:00

സ്നേഹം നിറഞ്ഞേ നാട്ടുകാരെ, കുടുംബക്കാരെ, കുട്ടികളെ, മാന്യ മഹാ ജനങ്ങളെ,

കേരള സര്‍ക്കാരിന്റെ 'തെങ്ങില്‍ കേയരാതെ തേങ്ങ പറിക്കുനെ യന്ത്ര'ത്തിനുള്ള പത്തു ലക്ഷം രൂപയും.. കൂടാതെ പ്രോത്സാഹന സമ്മാനമായ ഒരു ലക്ഷം രൂപയും ഇന്നലെ ഒരു മണിക്ക് എനിക്ക് ലഭിച്ച വിവരം ഇതിനോടകം താങ്ങള്‍ അറിഞ്ഞിരിക്കുമല്ലോ. എന്റെ സന്തോഷത്തില്‍ പങ്കു ചേര്‍ന്ന എല്ലാ സഹോദരി സഹോദരന്മാര്കും എന്റെ സ്നേഹ ചുംബനങ്ങള്‍! എന്റെ ഈ വിജയത്തിനായി എല്ലാ സഹായവും ചെയ്തു തന്നെ മൂത്താന്‍-നും, എന്റെ കൂട്ടുകാര്‍ക്കും, കുടുംബത്തിനും ഞാന്‍ വീണ്ടും ഒരിക്കല്‍ കൂടി നന്ദി രേഖപെടുതുനൂ. ഇനിയും ഇത് പോലെ കൂടുതല്‍ ഗവേഷണം നടത്താന്‍ സര്‍ക്കാര്‍ എനിക്ക് തന്ന പ്രോത്സാഹനം(ഒരു ലക്ഷം രൂപ) ഒരര്‍ത്ഥത്തില്‍ എന്റെ ഇനിയുള്ള ഗവേഷണത്തിന്റെ വിജയവേഗത കൂടുക മാത്രമല്ല, പക്ഷെ എന്നെ പോലെ ചിന്തികുകയും, പ്രവര്‍ത്തിക്കയും ചെയുന്ന ചെരുപ്പകാര്‍ക്കുല്ലേ ഒരു പ്രേജോധനം കൂടി ആകുനൂ എന്നാ സത്യം മറകാതെ തന്നെ, ഈ അവസരത്തില്‍ ഞങളുടെ എല്ലാം എല്ലാം ആയ സര്‍കാര്‍-നും ഒരു ചുംബനം നല്‍കി എന്റെ സമ്മാനം-അര്‍ഹമായ ഗവേഷണത്തെ കുറിച്ച് രണ്ടു വാക്ക് എഴുതുവാന്‍ താല്പര്യപെടുനൂ!

"യന്ത്രവും തേങ്ങയും" എന്ന വിഷയത്തെ കുറിച്ചു ചര്ച്ചയും, എന്റെ അഭിമുഖം-വും മാദ്യമങ്ങളില്‍ നിങ്ങളില്‍ പലരും കണ്ടിരിക്കും എന്ന് പ്രേദീക്ഷികുനൂ.കാണാത്തവര്‍ ഈ ബ്ലോഗ്‌ വായിച്ചു സമാധാനിക്കണം.

ഈ ഒരു മത്സരം വ്യവസായമന്ത്രി ശ്രീ എളമരം കരീം പറയുന്നേ വേളയില്‍ നിങ്ങല്ലേ പോലെ തന്നെ ഞാനും ചാര് കസേരയില്‍ ഇരുന്നു കട്ടന്‍ ചായ കുടിക്കയും, നാളെയെ കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു തല പുകക്കുകയും തന്നെ ആയിരുനൂ. ആ നിമിഷത്തില്‍ 'കേര' നാട്ടില്‍ തേങ്ങ ഇടാന്‍ ആളില്ല എന്നാ ആ വാര്‍ത്ത‍ കേള്‍കുകയും, ആളിലെങ്ങില്‍ വേണ്ട ആരെങ്ങിലും ഒരു യന്ത്രം കണ്ടു പിടിച്ചാല്‍ മതി, സര്‍ക്കാര്‍ പത്തു ലക്ഷം രൂപ തരും എന്നെ വാര്‍ത്ത‍ ശ്രീമാന്‍ മന്ത്രി സങ്ങടം നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ പറയുന്നത് കേട്ടപ്പോള്‍, തേങ്ങ ഇല്ലാതെ മീന്‍ കൂട്ടാന്‍, പുട്ട്... ... ... ... ...... എന്ന് വേണ്ട ഒരു കേരള കറിയും സ്വാദ്-ഓടെ കഴിക്കാന്‍ പറ്റില എന്നെ സത്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞ മന്ത്രിയുടെ വിഷമം എനിക്ക് മനസിലാകാന്‍ സാധിച്ചു, ആയതിനാല്‍ എന്റെ ചിന്തയും ആ വിഷമതിനോപ്പം വളര്നൂ എന്ന് വേണമെങ്ങില്‍ പറയാം.

പത്തു ലക്ഷം എന്ന് കേട്ടപ്പോള്‍ തന്നെയാണ് നിങ്ങളെ പോല്ലേ ഞാനും കൊലങ്ങളായി തേങ്ങഇല്ലാത്ത കറി-കള്‍ ആണെല്ലോ കഴിക്കുനത് എന്ന ചിന്തക്ക് ജീവന്‍ നല്കിയത് . ആ ചിന്തകള്‍ പല വഴിക്ക് ചെന്നെത്തിയത് പറമ്പിലെ തേങ്ങ മോഷണതില്ലനെന്നു ഞാന്‍ ഇവിടെ വേദനയോടെ സ്മരിക്കുന്നു. സത്യത്തില്‍ വലിയ തെങ്ങും തോപ്പുണ്ടായതു കൊണ്ടോ, അവിടെ തേങ്ങകള്ളന്മാര്‍ ഉണ്ടായതു കൊണ്ടോ , തെങ്ങുകള്‍ എല്ലാം മണ്ടരി ബാധിച്ചത് കൊണ്ടോ, കിട്ടുനെ തെങ്ങയെകാള്‍ കാശു കേറിയവന്നു കൊടുക്കണം എന്നത് കൊണ്ടോ അയിരുനോ തേങ്ങയില്ലാതെ കറി കൂടി പഠിക്കാന്‍ മലയാളികായത്? ഈ സത്യം എന്റെ മനസ്സില്‍ മിന്നി മറഞ്ഞെങ്ങിലും, ആ യന്ത്രം എന്ത് കൊണ്ടു എനിക്ക് കണ്ടു പിടിച്ചു കൂടാ എന്നെ ചോദ്യം മനസ്സില്‍ ഉത്തരം കിട്ടാത്തെ പകച്ചു നിന്നെ ആ നിമിഷം ഇന്നു സന്തോഷത്തോടെ ഓര്‍ക്കുനൂ.

ആ പകച്ചു നില്പില്‍ നിന്നു മുക്തനായി ചെന്നു മുറ്റത്തെ തെങ്ങില്‍ നോക്കുമ്പോള്‍ കണ്ട മണ്ടരി പിടിച്ചേ തേങ്ങ കുലകളില്‍ ഒരെണം കിടിയിട്ടു കാലം ഇത്രേയായി എന്നെ നഗ്ന സത്യം ഇന്നു നമ്മുടെ പ്രിയ പുത്രന്‍ കരീം സാഹിബ്‌ അവര്‍കള്‍ മനസിലകിയിരികുനൂ. ഗവേഷണ ബുദ്ധി അങ്ങ് താഴെതലങ്ങളില്‍ വരെ എത്തിക്കുക എന്നെ ലക്ഷ്യമാണോ, അതോ എങ്ങനെയും തന്റെ പറമ്പിലെ തേങ്ങ താഴെ ഇറക്കാം എന്നെ ചിന്തയോ, അതോ ഏതോ തെങ്ങ് തോഴലാളിയുമായി ഉണ്ടായ സൌന്ദര്യ പിണക്കമോ, അതോ കള്ള് ചെത്താന്‍ കാണിക്കുന്നേ ഉത്സാഹം എന്ത് കൊണ്ടു മലയാളി തേങ്ങ ഇട്ടു കറിവച്ചു കൂട്ടാന്‍ കാണിക്കുനില്ല എന്ന ചിന്തയോ ആകാം എളമരം എന്ന ആ പടുമരം ഇങന്നെ ഒരു മത്സരം സങ്കടിപ്പിക്കാന്‍ തന്നെ കാരണം. എനോടൊപ്പം പങ്കെടുത്ത എല്ലാ വെക്തികല്കും ഞാന്‍ ഇവിടെ എന്റെ ആശംസകള്‍ അറിയിക്കുന്നു. അതിനോടൊപ്പം പത്തു ലക്ഷം മോഹിച്ചു വന്നെ നിങളുടെ ദുഖത്തിലും ഞാന്‍ പങ്കു ചെരുനൂ.

"ഇതു ഒരു യന്ത്ര-മാണോ"

ഈ ചോദ്യം പലതവണ മനസ്സില്‍ വന്നിടും, ഇതു വിജയത്തോടെ കേരളത്തിന്നു സമര്‍പ്പിച്ചു, ഇതു കണ്ടു അന്തംവിട്ടു നിന്നെ മത്സരത്തിന്റെ ജഡ്ജ്-മാര്‍ക്കും ഞാന്‍ ഈ അവസരം മുതലെടുത്ത്‌ നന്ദി രേഖ പെടുതുനൂ.

ഈ യന്ത്രത്തെ കുറിച്ചു പറയുകയാനെങ്ങില്‍, എനിക്ക് എന്റ്റെ കടപ്പാട് 'മെത്ത' നെയ്തുകാരന്‍ 'മൂത്താന്‍'-നോട് മാത്രം ആകുനൂ, കാരണം ഈ യന്ത്രം അദേഹം എനിക്ക് പത്തു രൂപ കാശിന്നു തന്നതാണ്. എന്താണ് ഈ യന്ത്രം. പകച്ചു നില്‍ക്കുനെ നിങ്ങളുടെ മനസിന്നെ ഇളക്കി മറിച്ചിടാന്‍ പോക്കുന്നെ ആ സത്യം എന്റെ മനസ്സില്‍ ഇനി മറച്ചു വച്ചിട്ട് കാര്യമുണ്ട് എന്ന് എനിക്ക് തോന്നില്ല. ആയതിനാല്‍ ഞാന്‍ ചെറിയ രീതിയില്‍ ഇവിടെ വിവരിച്ചു കൊള്ളട്ടെ!

ആ വാര്‍ത്ത‍ കേട്ടതില്‍ പിന്നെ(സത്യം പറയാമല്ലോ) എല്ലാ മലയാളികളെയും പോലെ തന്നെ ഞാനും ഒരു 'ലക്ഷ പ്രഭു' സോപ്നം കണ്ടു തുടങ്ങിയിരുനൂ. അങ്ങനെ ഇരിക്കുന്നെ ആ വേളയില്‍ ഞാന്‍ എന്റെ 'എരപന്‍പാറ'യില്‍ ഉള്ള കുറച്ചു സ്ഥലത്തെ പറ്റി ഓര്‍ത്തത്‌. അവിടെ ആകെ മൊത്തം മുപതു നന്നായി കയ്ക്കുനെ തെങ്ങുകള്‍ നാല്‍പതു സെന്റ് ഭൂമിയില്‍ ഉള്ളത് കൊണ്ടു ആ സ്ഥലം വീതം കിട്ടിയപ്പോള്‍ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ സന്തോഷിച്ചത്‌ വാപ്പയായിരുനൂ. പക്ഷെ വാപ്പയും ഞാനും തേങ്ങ ഇടാന്‍ കഷ്ട്ടപെട്ടു, ഡേറ്റ് ഫിക്സ് ചെയ്തു രാഘവന്‍ എന്ന തെങ്ങ് കയറ്റു യന്ത്രത്തെ കൂട്ടി സ്ഥലത്തു വരുമ്പോള്‍ "ആട് കിടനിടത് പൂട ഇല്ല" എന്ന പഴന്ചോല്ലിന്നു സമം "തേങ്ങ കിടനിടത് കരിക്ക് പോലും ഇല്ല" എന്ന അവസ്ഥ. ഈ ഒരു അവസ്ഥ വാപ്പയുടെ സോപ്നംങള്‍ക്ക് മങ്ങള്‍ എല്പികുക മാത്രം ആയിരുനില്ല, പക്ഷെ രാഘവന്‍ തന്റെ പണി കൂലി കൂടി വാങ്ങിയിട്ടേ പൊക്കൂ എന്നുകൂടി അറിയുമ്പോള്‍ എന്നെ പോലെ തന്നെ നിങ്ങള്‍ക്കും ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളില്‍ ഒരു ചെറു തേന്‍ഈച്ച മൂളി പറന്ന് നടക്കുനതു ചെറുതായി എങ്ങിലും അനുഭവിക്കാന്‍ സാധിക്കും എന്ന് എനിക്ക് ഊഹിക്കവുനത്തെ ഉള്ളു. കുലച്ചു നിന്നെ ആ തേങ്ങാ കുല്ല എവിടെ പോയി. എങ്ങനെ പോയി. ആര് കൊണ്ടു പോയി എന്ന ചോദ്യങ്ങള്‍ ഉത്തരം കിട്ടാത്തെ എന്റെ മനസിന്നെ വേട്ടയാടി നടപ്പ് തുടങ്ങിയിട്ട് ഇന്നേക്ക് എട്ടു വര്ഷം പിന്നിട്ടിരിക്കുനൂ. ആ കാരണത്താല്‍ തന്നെ മനസ്സില്‍ നിന്നും ആ എസ്റ്റേറ്റ്‌റ്റില്ലേ തേങ്ങാ സോപ്നം മറഞ്ഞു തുടങ്ങിയ ഈ കാലയളിവില്ലാന്നു ശ്രീ മന്ത്രി എങ്ങന്നെ ഒരു മത്സര വിവരം ലോക ജനതയ്ക്ക് മുന്‍പില്‍ അവതരിപ്പിക്കുനത്. ആയതിനാല്‍ തന്നെ എന്റെ ചിന്ത ആ തേങ്ങാമോഷണത്തെ കുറിച്ചു വീണ്ടും ചിന്തിക്കാന്‍ അവസരം ഒരുക്കി തരുകയും ചെയ്തു...ഞാന്‍ വീണ്ടും ആ പറമ്പ് ഒന്നു കൂടി സന്ദര്‍ശിക്കാന്‍ ഉണ്ടായ കാരണവും അത് തന്നെ!

ആ സന്ദര്‍ശന വേളയില്‍ എനിക്ക് സമ്മാനാര്‍ഹമായ യന്ത്രവുമായി മൂത്താന്‍ അതാ പറമ്പില്‍. എന്നെ കണ്ടതും യന്ത്രം താഴെ വച്ചു മൂത്താന്‍ ഇല്ലാത്ത പല്ലു കാണിച്ചു ചിരിക്കുനൂ. കഴിഞ്ഞ എട്ടു കൊല്ലത്തെ ദേഷ്യം തീര്‍ക്കാന്‍ എനിക്ക് കിട്ടിയ ആ അവസരം പക്ഷെ ഞാന്‍ വാക്ക് കൊണ്ടോ, മനസ് കൊണ്ടോ കാണിക്കാതെ മൂത്താനെ അടുത്ത് വിളിച്ചു ഒരു മുത്തവും കൊടുത്തു ആ യന്ത്രം ചാടി കയ്ക്കലാക്കി. അത് കണ്ടതും വാവിട്ടു കരയാന്‍ തുടങ്ങിയ മൂത്താന്നു ഞാന്‍ ഒരു പത്തു രൂപ വച്ചു നീട്ടി. കരച്ചില്‍ നിര്ത്തി ഒരു ചെറു പുന്ചിരിയൂടെ മൂത്താന്‍ എനിക്ക് ആ യന്ത്രം കൊണ്ടു പോകാന്‍ അനുവാദം തരുകയും, ഒരു തുള്ളി കണ്ണ്നീര്‍ വിരല്‍ തുമ്പ് കൊണ്ടു തട്ടി തെറിപ്പിച്ചു സ്ഥലം കാലിയാക്കുകയും ചെയ്തു!

ആ യന്ത്രം ആണ് ഈ യന്ത്രം എന്ന് ഞാന്‍ ഇവിടെ പറഞ്ഞാല്‍ ശരിക്കും മൂത്താന്‍ അല്ലെ ഈ പത്തു ലക്ഷം കൊടുകേണ്ടേ എന്ന് അസൂയകാരായെ എന്റെ മലയാളി കൊലയാളികള്‍ മനസ്സില്‍ ഓര്‍ക്കാന്‍ സാദ്യത ഉള്ളത് കൊണ്ടു, ഒരു പത്തു നയാ കാശു ഞാന്‍ ഒരു പട്ടിക്കും ഇനി കൊടുകൂല എന്ന് മുന്പേ തന്നെ പറഞ്ഞു കൊള്ളട്ടെ. സമ്മാനം കിട്ടിയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ യന്ത്രവും, ട്രോഫിയും കയിലെന്തി നില്‍ക്കുനെ ഒരു ഫോട്ടോ കൂടി ഇവിടെ ഇടാന്‍ നിര്‍ബന്തിതന്‍ ആയിരിക്കുനൂ. ആയതിനാല്‍ ഈ ഫോട്ടോ കണ്ടു ആനന്ദത്തില്‍ അറാടുക!!

യന്ത്രം എന്ന് വച്ചാല്‍ നമുക്കു സുപരിചിതമായ ഈറ്റ കമ്പ്‌ കൊണ്ടുണ്ടാകിയ 'തോട്ടി' ആകുനൂ. പുതിയ തലമുറയ്ക്ക് ഇതിന്നെ കുറിച്ചു അറിയുമോ എന്ന് എനിക്ക് അറിയാത്തതിനാല്‍ അവര് വേണ്ടി മാത്രം ഞാന്‍ 'തോട്ടി'-യെ കുറിച്ചു കുറച്ചു വാക്കുകള്‍ എഴുതാം. തോട്ടി എന്നാല്‍ മുളയോ, ഈറ്റയോ, നേരെ നിവരിരിക്കുനെ കമ്പ്‌ കൊണ്ടു പണ്‌തെ ഒരു വലിയ കോല് ആകുനൂ. ഇതിന്റെ ഒരറ്റത്ത് ചെറിയ ഒരു കമ്പോ, അറിവാലോ കേട്ടി മാങ്ങാ, ചക്ക, പപ്പായ, കുംബ്ലാങ്ങ എന്നിവ പറിക്കുവാന്‍ മനുഷ്യര്‍ ഉണ്ടായ കാലം മുതലേ ഉപയോഗിചിരുനൂ. ഇന്നു 'ടിഷ്യൂ','ബഡ്'.... ചെയ്ത മാവുകള്‍, പ്ലാവുകള്‍..... എന്ങ്ങന്നെ തെങ്ങുകള്‍ വരെ ഉണ്ടാക്കിയത് കൊണ്ടും, ഇവയുടെ എല്ലാം പൊക്കം കുറഞ്ഞു കുറഞ്ഞു മനുഷ്യ-രേക്കാള്‍ താഴ്നതിനാലും തോട്ടിയുടെ ഉപയോഗം കുറഞ്ഞതും, അത് നമ്മുടെ ജീവിതത്തില്‍ നിന്ന് പോലും മറയാന്നും ഇടയായി.....

********************

കൂടുതല്‍ എഴുതണം എന്നുടെങ്ങിലും സമയ പരിമിതി മൂലവും ബോര്‍ അടിച്ചു വയിക്കുനെ നിങ്ങള്‍ക്ക് ശല്യമാവാന്‍ തല്പര്യമില്ലതതിനലും ഞാന്‍ എന്റെ ഈ എഴുത്ത് ഇവിടെ അവസനിക്കുന്നൂ. എന്റെ നന്ദി എന്നും ഈ സര്‍ക്കാരിന്നു ഉണ്ടാവും. ലാല്‍ സലാം!

---

നന്ദി

**********
അംജിത് നെടുംതോട്

ഈ കൊല്ലം പന്നിപനി. അടുത്ത കൊല്ലം?

2009-08-12T04:05:00.000-07:00

നാടെങ്ങും പുതിയ പുതിയ പനികള്‍ പണിതനുകൊണ്ടിരികുന്നെ ഈ കാലകട്ടത്തില്‍ നാം എല്ലാം ഇതില്‍ നിന്ന് രക്ഷ നേടാന്‍ വേണ്ട തയാറെടുപ്പുകള്‍ എത്രയും വേഗം നടത്തേണ്ടതാണ്. ഓരോ വര്‍ഷവും ഓരോ പുതിയ പുതിയ രോഗങ്ങള്‍ നമ്മെ വേട്ടയാടുമ്പോള്‍ എന്ത് മുന്‍കരുതല്‍ആണ് നാം എടുത്തിരികുനത്? ഒന്നും തന്നെ ഇല്ല എനുള്ളതാണ് സത്യം. രോഗം വന്നെ ശേഷം മാത്രമേ അതിന്നെ കുറിച്ച് നാം ചിന്തികുകയുള്ളൂ. അത് വരെ മറ്റുളവര്‍ക്ക് രോഗം വന്ന വാര്‍ത്തകള്‍ കേടു നാം വഴി അരികിലോ, പീടിക തിണയില്ലോ, ആപീസില്ലോ ഇരുന്നു ദിവസം മുഴുവന്‍ ചര്‍ച്ച ചെയും. കരുതി ഇരിക്കുക. എന്ന് വേണമെങ്ങിലും നാമും വാര്‍ത്തകളില്‍ നിറയാം!
ഈ വാര്‍ത്തകള്‍ സത്യമാണോ? അതോ മരുന്ന് കച്ചവടകാരുടെ തന്ത്രമാണോ?

*************************

രാവിലെ കുളി കഴിഞു ആഹാരം കഴിക്കാന്‍ വേണ്ടി പാത്രതില്ലേ കടല കറിയില്‍ കുളിച്ചു സുന്ദരിയായ പുട്ടിനെ നോകുമ്പോള്‍, തൊണ്ടക്കൊരു വേദന, ചെറിയ തലവേദന, വയറില്‍ ഇരുനൂ കുമിളകള്‍ മേല്പോട്ട് പൊന്തി പതുകെ വയറില്‍ എവിടെയോകെയോ ചുറ്റി തിരിഞ്ഞു, കീഴെ വയറിനു ഇടത്തെ സൈഡില്‍ വന്നു ലാന്‍ഡ്‌ ചെയുന്നത് പോലെ ഒരു തോന്നല്‍, തളര്‍ച്ച, മുട്ടുകള്‍ക്ക് ഒരു പിടുത്തം. ഞാന്‍ പതുകെ ശ്വാസം മേപ്പോട്ടു വലിച്ചു. ഹ്മം ഒരു കരകരപ്പുണ്ട്.

പടചോന്നെ... പന്നിപനി?!!

ചാടി എണീറ്റ് ഓടി ചെന്നു പേപ്പര്‍ ഒന്നു കൂടി വായിച്ചു...

പന്നിപനി ലക്ഷണങ്ങള്‍
1. തലവേദന
2. തളര്‍ച്ച
3. കുളിര്കോരല്‍
4. മസ്സില് വേദന
5. മുട്ട് വേദന
6. വയറു വേദന
7. തൊണ്ടയില്‍ കരകരപ്പ്
8. ജലദോഷം..

എല്ലാം ഒത്തുഇണങുനൂ... ഇതു പന്നിപനി തന്നെ... ഷുവര്‍!

ഇപ്പോള്‍ തന്നെ ഏതാണ്ട് ഇരുപത്തിരണ്ടു പേരു ഇന്ത്യയിലും, ആയിരത്തി ചില്ലനം പേരു ലോകത്തും മരിച്ചിരിക്കുനൂ! ഇനി ഏതാണ്ട് ലക്ഷങ്ങള്‍ മരിക്കാന്‍ പോകുനൂ എന്നാണ് കേട്ടത്.

ആയോ.. ഉമ്മോ... തളര്‍ച്ച കൂടി കൂടി വരുനത്‌ പോലെ.. നെഞ്ച് പടപടാന്ന് ഇടിക്കുന്നു.. ഇപ്പോള്‍ മരിക്കും. ലോകത്തുള്ള എല്ലാ പനിയെയും ഞാന്‍ ഒറ്റ ഇരിപ്പില്‍ ശപിച്ചു, വേഗം ഓടി പോയി മുറിയില്‍ കേയറി മേശയില്‍ ഇരുന്ന ഒരു സിഗരെറ്റ്‌ എടുത്തു കത്തിച്ചു(ഇന്നലെ വാങ്ങിയതാണ്. ഇവിടെ ഇരുന്നാല്‍ ആപത്താണ്. മരിച്ചു എങ്ങാനും പോയാല്‍ ഈ സിഗരെറ്റ്‌ ആര് വലിക്കാന്‍. ഇതു ഒരു സ്മാരകമായി നാളെ മറ്റുള്ളവര്കും ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടാവും)

പടച്ചോനെ... എനിക്ക് നീ നരകമായിരിക്കും അല്ലെ വച്ചിരിക്കുനത്! കുറച്ചു കൂടി പ്രായമായി ഏതാണ്ട് ഒരു അമ്പതു വയസോക്കെ ആകുമ്പോള്‍ എല്ലാ തെറ്റുകളും കൂടി ഒരുമിച്ചു ഏറ്റു പറഞ്ഞു, ഒരു ഹജ്‌-ഉം ചെയ്തു, പിന്നെ ഉള്ള കാലം നിസ്കാരവും, നോമ്പും ആയി കഴിയാം എന്ന് വിചാരിച്ചതാ. എല്ലാം പോയി. പ്രേദീക്ഷകള്‍ എല്ലാം പിഴച്ചു. എനിക്ക് നരകം തന്നെ. പണ്ടാരം!! അവിടെയും കാണും ഈ നാട്ടിലെ എല്ലാ രാഷ്ട്രീയകാരും, പലിശ സുലൈമാനും, പോലീസ് നൌഫലും എല്ലാം ... ശല്യങ്ങള്‍! എന്നാലും രസമായിരിക്കും നരകത്തിലെ കോടി പിടിക്കലും, സമരം ചെയാലും എല്ലാം. ആളി കത്തുന്ന തീഗോള്ളങ്ങള്‍ എന്നെ തലോടുകയും ചുംബിക്കുകയും ചെയുന്നെ കാര്യം ഓര്‍ത്തിട്ടു മരിക്കാനും തോനുനില്ലലോ!

രണ്ടു മണികൂര്‍ വരെ പന്നിപനിയുടെ അണുകള്‍ രോഗിയുടെ വായില്‍ നിന്നു അന്തരീക്ഷത്തില്‍ മനുഷ്യരെ തേടി അലഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു നടക്കും എന്നാണ് കേട്ടത്! ഇപ്പോള്‍ എന്റെ വായില്‍ നിന്നു അണുകള്‍ ഓരോനോരോനായി ശാന്തി കിട്ടാത്തെ പറന്നു നടകുകയയിരികും. പാവങ്ങള്‍... ജീവന്നു വേണ്ടി അലയുന്നെ കുരുന്നു ജീവികള്‍. 'മിസ്വാക്' ഉപയോകിച്ച് പല്ലു തേച്ചു നടകുനവന്നു ഈ വക അണുക്കള്‍ പകരില്ല പോലും. അപ്പോള്‍ പേസ്റ്റ്-നോടാണോ ഈ അണുകള്‍-ളുടെ യുദ്ധം? ഹയെ.. അല്ല! പിന്നയോ? കയിഞ്ഞ കൊല്ലം തകാളി പനി, അതിന് മുന്‍പ് പക്ഷി പനി, അതിന് മുന്‍പ് എല്ലി, പ്ലേഗ്.....എന്തൊക്കെ പനികള്‍, എന്തിനിവ എങ്ങനെ പണി തരുനൂ! ആര്‍ക്അറിയാം?

എവിടെനിന്നു ഈ പണ്ടാരം എന്റെ മേത്ത് വന്നു കൂടി? ജോലി ഇല്ലാതെ നാട്ടിലേക്കു വന്ന NRI സഹാദരന്‍മാരാണ് പോലും അണുക്കള്‍-ലെ ഇന്ത്യ-യിലേക്ക് 'ഇമ്പോര്റ്റ്‌' ചെയ്തത്! പണിയുള്ള നമുക്കു പണിയായി! ഇരുനിട്ടു ഒരു സമാധാനവും ഇല്ല! നാട്ടില്‍ എല്ലാ പേപ്പര്‍-ലും tv-യിലും ഫ്ലാഷ് ന്യൂസ്. 'പന്നിപനി'! ഞാന്‍ വേഗം കിട്ടിയ പാന്റും ഷര്‍ട്ടും ഇട്ടു വേഗം ബൈക്ക് സ്റ്റാര്‍ട്ട്‌ ചെയ്തു വിട്ടു. ഡോക്ടര്‍-നെ കണ്ടു ഒന്നു ടെസ്റ്റ്‌ ചെയണം. ഉമ്മ എന്തോ ചോതിക്കുനുണ്ടയിരുനൂ. സോറി ഉമ്മ. വായ് തുറക്കാന്‍ പാടില്ല. തുറന്നാല്‍ അണുക്കള്‍ എല്ലാവരെയും വിഴുങ്ങും..

റോഡില്‍ മുഴുവന്‍ മുഖം മൂടി മനുഷ്യര്‍ നടകുനുണ്ട്. ആരും ഒന്നും മിണ്ടുനില്ല.. ആംബുലന്‍സ്-കള്‍ പറകുനൂ .. ഞാന്‍ ആംബുലന്‍സ് ന്റെ ഇടയിലൂടെ ബൈക്ക് ഓടിച്ചു ആശുപതി-യില്‍ എത്തി. ജന തിരക്കാണ് . ഞാന്‍ വായയും മൂക്കും തോര്‍ത്ത്‌ കൊണ്ട് ഒന്ന് കൂടി വലിച്ചു കെട്ടി തള്ളി അകത്തു കടന്നു. ഒരു വിധത്തില്‍ ചീട്ടു എടുത്തു. നേഴ്സ് സുന്ദരികള്‍ എല്ലാം ഹെല്‍മെറ്റ്‌ ഇട്ടിരികുനത് കൊണ്ട് ചീട്ടിന്റെ കാശു വേസ്റ്റ് ആകിയ സങ്ങടം മനപൂര്‍വ്വം മറന്നു ഡോക്ടര്‍-ന്റെ റൂമിലേക്ക്‌ നടനൂ. അവിടെ ചെന്നപ്പോള്‍ ഞാന്‍ കണ്ടത് ഡോക്ടര്‍ ഇരികുനിടത് ഒരു സ്പീക്കര്‍ മാത്രം.. സ്പീകെരില്‍ നിന്നും ഇങ്ങനെ കേള്‍ക്കമായിരുനൂ...

"പന്നി പനി പകരാതിരിക്കാന്‍ ഡോക്ടര് ഇന്ന് മുതല്‍ അനിശ്ചിത കാലത്തേക്ക് അവധി-യില്‍ ആയിരിക്കും. ആയതിനാല്‍ പന്നിപനി വരാതിരിക്കാന്‍ ഉള്ള ഹെല്‍മെറ്റ്‌, തോര്‍ത്ത്‌, തൂവാല്ലകള്‍ എന്നിവക്ക് ഡോക്ടര്‍ പ്രേമചന്ദ്രന്‍ പുതുതായി തുടങ്ങിയ സൂപ്പര്‍ മാര്‍ക്കറ്റ്‌ സന്ദര്‍ശിക്കൂ .. ..... ‍"

**************

സുന്ദരികളായ പെണ്‍കുട്ടികള്‍, പൂവാലന്മാര്‍ എനിവര്ക് നിങ്ങളുടെ സൌന്ദര്യം നില്ല നിര്‍ത്തി പന്നിപനിയില്‍ രക്ഷ നേടാന്‍ കുറച്ചു മോഡേണ്‍ ഡിസൈന്‍ മാര്‍ഗങ്ങള്‍ താഴെ കൊടുതിരികുനൂ...

****************

ഏകദെശമ് 4500 കോടി രൂപയുടെ മരുനാനത്ര ഈ കൊല്ലം മരുന്ന് മാഫിയ പന്നി പനിയുടെ പേരില്‍ വില്കാന്‍ ലക്ഷ്യം വച്ചിരികുനത്. ഈ കാശില്‍ 1500 കോടി കമ്മീഷന്‍ കൊടുത്താലും കോടി കള്‍ പിനെയും അവര്‍ക്ക് ലാഭം. സാദാ പനി വന്നു ഇതിന്റെ എത്രെയോ അധികം ആളുകള്‍ ഓരോ കൊല്ലവും മരിച്ചു പോകുന്നു എന്നത് നോക്കാന്‍ ഒരു മാധ്യമവും ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ടു(ചിലപ്പോള്‍ കമ്മിഷന്‍ കൊടുക്കാന്‍ വിദേശ കമ്പനികള്‍ ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ടാവാം) അതിനെ കുറിച്ചു ആരും ചര്‍ച്ച ചെയാനോ, മരുന്നു വാങ്ങാനോ ചിന്തികുനില്ല.

പന്നിയുടെ രൂപത്തില്‍ വന്നെ ഈ കൊല്ലാതെ പുതിയ പനിയെ നേരിടുവാന്‍ ആശയങ്ങളുമായി വന്നെ ബിസിനസ്‌ ലോകം ഇത്തവണ നിരാശ പെടേണ്ടി വന്നില്ല. വന്‍ ബിസിനസ്‌ ലക്‌ഷ്യം വച്ച് അടുത്ത കൊല്ലത്തേക്ക് തെയാരെടുക്കുകയാനത്രേ കമ്പനി-കല്‍. കാത്തിരിക്കാം അടുത്ത കൊല്ലത്തിനായി!

നന്ദി
******************
അംജിത് നെടുംതോട്